Met één hand in de keuken

Niet alleen in de keuken maar overal, alles doen met één hand. Lastig als je het niet gewend ben...nou ja ook zou je het gewend zijn, het is een uitdaging. Chapeau en ode aan de enkel 1-handige! Ik worstel ermee. Pas 6 weken sinds mijn operatie dus moet niet klagen. En wanneer alle behandelingen en fysio klaar zijn- hoop ik over 2 maanden weer met beide handen een gat ik de lucht te springen.

Artrose (slijtage) in pols/duim gewricht. De ingreep houd in dat er een botje (trapezium) uit het gewricht word verwijderd en vervangen met een gewenst lengte pees die opgerold word om het 'bot op bot' wrijven tegen te gaan. Pijn vermindering dus. Daar doe je het voor. Het resultaat zal beslissend zijn of ik dit nogmaals mee wil maken.

Er is een lange weg te gaan naar herstel. Geduld is niet echt mijn sterkste kant, nou ja, ik heb wel geduld maar ligt aan het onderwerp. Ik mis mijn keuken activiteiten ENORM!. De kleine dingen die ik nu presteer vallen in het niet met wat ik graag zou willen en gewend ben.  De eerste weken kon ik mij erbij neerleggen..... maar nu word ook mijn hand ongeduldig. Die wil dingen DOEN. Morgen weer naar de therapeut. Ik heb veel vragen en onzekerheden. Het liefst wil ik een röntgen foto om te zien dat alles 'goed zit'. Dat zou veel geruststelling en moed bieden en veel pijnlijke momenten verklaren.

Genoeg geklaag. Nu weten jullie waarom ik weinig bezig ben met recepten en etentjes en bezigheden rondom eten. Gelukkig springt manlief in de bres en is trots op zijn prestaties - en dat kan ik alleen maar waarderen. Hij doet het prima.

Gisteren kreeg ik een opbeurend bericht vanuit Australië van mijn kleinzoon. Hij heeft een baan (tromgeroffel) in de KEUKEN! Het is een grote stap... eerste baan,  op zoek naar wat hem ligt. Ik was even mijn hand vergeten. Terwijl hij bij ons logeerde tussen 4 april en eind mei hebben wij heel wat oma/kleinzoon gesprekken gevoerd. Wat wil je doen, waar liggen je interesse? Hij zat telkens met zijn neus boven op de aanrecht terwijl ik kookte. Hij hielp mee. Ik zag het als een mogelijkheid. Hij twijfelde. Helaas heeft hij geen avontuurlijk palet. Vind niet veel lekker. Komt omdat hij niet echt blootgesteld is aan een wijds aanbod eten. Hier smulde hij van een kroket, NL patat, bitterballen, Grieks eten, shoarma, afhaal bij onze 'chinees'. Stroopwafel. Niet allemaal gezond uiteraard, maar afwisselend en bracht nieuwe sensaties in zijn mond.

Wat ben ik blij voor hem om het maar niet over TROTS te hebben!

Ik sluit af. Mijn twee vingers, wijs-en middelvinger en duim, zijn moe! Tijd voor koffie! Tot later, in de keuken!

Een recept van een vriend

Voor de nieuwe lezer, ik heb 30 jaar ongeveer in New Zealand gewoond. Daar heb ik de grootste deel van mijn kookervaringen opgedaan. Mijn stijl is dus een mengelmoes van hier en daar. Zo heb ik ook een schaar van vrienden die daar wonen waar ik nog steeds leuk en goed contact mee hebt. Door het contact krijg ik ook zo af en toe wat leuke ideetjes en/of recepten toegestuurd. Die moet ik dan uitproberen, dat snap je wel.

Een van die recepten kreeg ik net voor de kerst en was van een vriend die eigenaar/kweker is van champignons. Hij deelde dit op zijn pagina, Quality Mushrooms en ik heb het bijna voor 100% gevolgd.

Wat leuk was, dat er Nederlands vroegen naar vertaling van ingrediënten. Bv, " wat is capsicum?" dat is dus een paprika. Frans had geen kleur bij gegeven ook niet hoe je de onderdelen moest/kon snijden om zijn gerecht helemaal na te maken. Enfin. Ik heb er wat van gemaakt en het smaakte uitstekend. Dus bij deze: Hier een Nederlandse versie.


50 gram gember ( ik ging ervan uit dat het vers geraspte gember was) 
2 rode pepertjes ( ik heb chili vlokken gebruikt)
50 gram kokos olie ( ik heb knoflook olijfolie gebruikt)
50 gram boter
2 paprikas ( 1 rood 1 groen in kleine blokjes gesneden)
1 klein uitje ( ik gebruikte een rode ui gesnipperd)
250 @ 300 gram champignons ( ik had 3 soorten- champignons, kastanje champignons en oesterzwam champignons)
Zout en peper
In de wok verhit de olie en smelt de boter erin ( ik heb knoflook olijfolie gebruikt met boter). Bak de uitjes en paprika's glazig, voeg chili vlokken ( naar wens)  toe. Voeg de champignons toe en schep alles om. Ik heb de champignons allemaal anders gesneden, de gewonen in plakjes, de kastanje in grove blokken en de oesterzwam in repen.) Als het wat droog bakt voeg iets meer boter toe. Maak op smaak met zout en peper. Blijf omscheppen tot gewenste gaarheid is bereikt.

Heerlijk op glas noodles, rijst of zelfs op toast. Ik zou zeggen Smakelijk eten.

Kookze.

Keuken drukte

Hehe, vandaag even geen keuken. Klinkt gek maar ik moet echt eventjes stapje terug van veel - en wat kliekjes op maken. Het is erg druk geweest in mijn keuken de afgelopen paar weken. Als iemand met een vraagje komt, " zou jij mij willen helpen met....?" dan kan ik moeilijk nee zeggen. Nou dat is ook niet helemaal waar. Dan wil ik geen nee zeggen. Want alle uitdagingen zijn avonturen waar ik een deel van uit wil maken. Leuk om nieuwe smaken, andere ideeën en mooie eetmomenten te kunnen bereiden.

Wij zijn kort geleden op bezoek geweest bij vrienden. Ik had beloofd iets voor bij de koffie mee te nemen ( NY cheesecake op z'n Anita's) en een soep ( Franse uiensoep) voor tussen de middag. Een vriendin hield een Neven/nichten middag/avond en had trek in Mexicaans eten voor 10 personen. Ik ging naar Leeuwarden op familie bezoek en nam wat mee, Pompoensoep en paté. Ja ik weet het. Wat een rare combinatie. Maar het was wel zinvol en doordacht. Mijn zwager heeft een aantal feestjes gehouden vanwege zijn nieuwe woning. Buurtjes met drankjes en hapjes, tantes met een afternoon tea en familie ( neven nichten) voor borrel en eten (we waren met 16 mondjes). tJa, daar heb ik het dan eventjes druk mee - op een leuke manier. Ik krijg energie van zulke bezigheden. Maakt mij enthousiast en blij. En dan heb ik het niet eens over de 'gewone' maaltijden tussendoor. Winterse kost zoals heerlijke pompoensoep.

De pompoensoep was verrukkelijk. Meestal maak ik het van de fles pompoen maar weet uit ervaring dat dit niet de allerlekkerste pompoen is daarvoor. Het is wel goed hoor, maar die Oranje Hokkaido. Die vind ik toch net iets lekkerder. Meer over soorten pompoen via deze link!

De pompoen heb ik in de oven gegaard. Eerst de pitten eruit gehaald daarna gevuld met een doormidden gesneden sinaasappel, stukje verse gember, een ui, knoflook, nootmuskaat, grof zout, kruidnagel en kardemom. Geheel afgedekt op 120-140 voor anderhalf uur in de oven. De schil is dan ook helemaal gaar en kan gewoon mee gepureerd worden. Om te zorgen dat er geen pitten stukjes in zat, heb ik de soep toch eventjes door een zeef gehaald. Was niet nodig achteraf..maar een verrassing by het eten wilde ik voorkomen.

Het stokbrood had ik met boter en verse knoflook gesmeerd en licht gebakken onder de gril. Wat een heerlijke maaltijd was dat. Het vulde voldoende als een avond maaltijd. We hadden verder niets meer nodig.

En zo ben ik de afgelopen paar weken lekker bezig geweest. Geen tijd voor mijn blogs maar wel veel tijd in de keuken. Het is nu strak, glad en glimmend. Ik wil het even een paar dagen zo laten. Donderdag komen er vrienden eten. Dan ga ik weer lekker kokkerellen en leef ik me weer uit. Nu, kliekjes opmaken. Ook lekker.

Kookze allemaal en geniet van het leven!

Pret en frustratie

Het was met gemengde gevoelens dat ik zaterdagmiddag op de bank neerplofte. Dit als een resultaat van uren in de keuken staan- met plezier maar ook een dosis frustratie. Er was het een en ander zeer goed gelukt - maar er was ook iets helemaal fout gegaan. En daar kan ik zo slecht tegen. Vooral als ik even niet kan bedenken waarom!

Ik zou 3 taarten bakken voor een vriendin. Haar tijd was zeer beperkt en ik hou van bakken - dus hielp ik haar een handje. Ook zou er bij ons eet bezoek komen. Ik moest toch al in de keuen staan. Leuk toch?!

De carrot cake- geweldig gelukt, de chocolate cake ook. Maar wat mijn verbaasde, de taart waar ik het minst over in zat, de cheesecake, dat was HET probleemkindje. Als eerste aan de beurt. Moet het langste 'staan'. Gelukkig maar. Want achteraf, had ik die keus niet gemaakt, was het helemaal een drama geworden. Nu had ik tijd om opnieuw een poging te doen. En op het nippertje klaar. Maar nog niet helemaal tevreden. Door het 'te snel' moeten- was de bodem op z'n minst 'slechts' geslaagd.

Wat de frustratie mij wel heeft opgeleverd is anders te kijken naar mijn planning. Ik had de cheesecake de dag van te voren kunnen maken. Dan was er meer tijd geweest  'voor het geval dat!' Alleen ik wilde alles die dag overhandigen- vers van de pers. Nou, dat was dan dat!

De maaltijd daarentegen - oh wat een vreugde en plezier. Allerlei gerechten niet eerder of maar een keertje eerder gemaakt. Alle (vegetarische) gerechten werden met oohs, aahs, mmmmmms opgepeuzeld. Wat een geweldig gevoel was dat. Onze gasten hadden het echt naar hun zin - en wij ook.

Ik heb gelukkig de teleurstelling van de cheesecake achter mij kunnen laten. Wat ik wel ga doen - en jammer maar hoor lieve echtgenoot, ik ga weer een paar nieuwe cheesecake recepten uitproberen om teleurstelling te voorkomen. Het zat mij al niet lekker - nu ga ik een 'mislukking proef' recept zoeken waar ik zelf vertrouwen in heb. Een die ik in een handomdraai kan maken zonder zorgen. In al de jaren dat ik cheesecakes bak - is dit mijn eerste en slechtste ervaring geweest. Dat overkomt mij niet weer. Gelukkig houd ik van een uitdaging. Het komt helemaal goed met mij!

Zondag in de keuken

Vaak op een ochtend is het wel aan mij toevertrouwd om mijn vrienden een ochtend bericht te sturen. Meestal grappig. Het is toch geweldig als je een lach op het gezicht van mensen kan toveren zo vroeg op een ochtend. Als het werkt, hebben zij de hele dag een positieve houding en goedlachs in tijden wanneer iets tegen zit. Een recept voor vreugde, zeg maar.

Nou had ik vanochtend ook weer zo'n moment. Ik stuur tegen een uur of 10 een bericht- zag er zo uit... en lekker lui plaatje. Nee, niet lui, rustgevend. Een vriendin had dagdienst helaas dus die had geen rustdag- maar ze had wel gereageerd met, 'doe ik straks wel'! Ook goed.

Mijn plan was ook dit plaatje na te leven, maar helaas, het is niet gelukt.

En dan komt er bij mij ook een glimlach op m'n gezicht. Ik heb vandaag weer wat staan 'rommelen' en er komen toch wat lekkere geuren Uit mijn Keuken. De drang was groot, de ideeën veel, dus ik stond namelijk te Koken in mijn Keuken. Geen geluier op de bank ( hoewel ik daar zo zachtjes aan nu wel aan toe ben).

Met de oogst zit het in sommige tuintjes wel goed. Zo ook bij diverse mensen om mij heen. Vanavond smullen wij van snijbonen uit de tuin van ome Arie. Vrijdag smulden wij van verse bieten crème - ook vers uit een moestuin. Als voorgerecht was er een courgette soep met mosselen. Nog een gift uit de moestuin van Peter en Myrna. Ik ben er wel blij mee.

Maar ja, dan staan er schalen met groenten- en daar moet een mens wat mee. Zonde anders van het harde werken. Vandaag gaat manlief forellen roken voor zijn broer en mij. We eten regelmatig met z'n 3-tjes omdat mijn zwager toch alleenwonend is en het gezellig is om tafelgenoten te hebben nietwaar? Hij woont 3 minuten lopen ( trappenhuis en galerij) dus van ver hoeft hij niet te komen. enfin, wat moest er bij als gerecht. Juist, verse snijbonen. "En wat als dessert?" vroeg zoetekauw manlief. tJa, daar moest ik even over nadenken.

De bieten stonden mij ook aan te staren. Verdorie, de gekregen Margrieten toch nog maar eventjes niet opslaan. Ik ging op zoek naar een recept voor Bieten Chutney!

Vandaag kwam uit mijn keuken een heerlijke geur van sudderende bieten chutney. Ook herkenbaar, de geur van vers gebakken Ananas taart. Volgens mij heb ik nu wel een pauze verdient.

De chutney is nog niet helemaal klaar maar toch hier even het recept; Beetroot en Ginger Chutney ( met mijn eigen aanpassingen) Volg dit recept en voeg toe sap van een sinaasappel en een handje vol gehakte rozijnen. Ik heb meer gemaakt dan het aangegeven recept omdat ik met meer bieten te maken had. Mijn valkuil is bijna altijd dat ik een recept niet helemaal volg. Ik volg mijn smaak pupillen. Helaas smaakt het zo lekker dat ik continue met een lepel sta te 'proeven'. Zo raakt de pan behoorlijk leeg zonder dat ik al een pot gevuld hebt.

Ons dessert vanavond is een recept van de Facebook pagina van Cookist. Een Ananastaart. Daar staan zoveel gruwelijk lekkere recepten op...kijk zelf maar! Filmpjes erbij. Kan niet duidelijker!

Ik ga nu  met m'n benen op de bank op ons zonovergoten balkon genieten van een uurtje rust voordat ik aan de voorbereidingen avondeten ga.

Smakelijk eten voor straks allemaal.

Onmisbaar ingredient van vroeger!

Onlangs stuurden ik een kaart naar iemand. De afbeelding was van een verzameling 'ouderwetse'. dingetjes uit oma's keuken uit de jaren '30-'50 zeg maar. Oliestelletje en dat soort dingen. Op een gootsteen met zwart-witte tegeltjes en een geruit gordijntje eronder. Misschien (her)ken je het wel.

De kaart was aangekomen in Schotland. Ik kreeg een leuk bericht met een opmerking, " ik ruik het eten nog. Was altijd zo lekker. Niets smaakt meer zoals oma het kookte". Mijn reactie was spontaan en zonder na te denken. Vaak ook de meest eerlijk en oprechte reactie denk ik. " Dat komt omdat er toen veel meer liefde in het gerecht zat", zei ik.

Ik moest toen zelf even nadenken. Wat bedoelde ik daarmee? Nou even helder denken analyseren. Natuurlijk willen wij onze gezinnen, familieleden en vrienden lekker eten geven, voedzaam en genoeg. Toch ontbreekt er vaak een ingredient: LIEFDE.

Mijn oma was echt zo'n kort klein vrouwtje. Zilvergrijs knotje, rond brilletje en zwart en ook met kleine bloemetjes, schort. Ik zie haar nog staan, al roerend en zorgzaam eten koken. Een glimlach op haar gezicht. Rustig.

Eten koken kan gepaard gaan met stress, vermoeidheid, tijdsdruk. Het moet snel. Niet alleen klaar gemaakt maar ook gegeten. Tijd, de vijand van velen in drukke huishoudens met volle agenda's en drukke banen.

Als juf vond ik het leuk om kinderen ook bloot te stellen aan voedsel. De laatste jaren gaf ik les in de Onderbouw. Elk jaar met de klas naar de markt. De groenteboer vulde twee tassen met allerlei soorten groenten. Terug in de klas was het ruiken, proeven, voelen en koken. De geuren kwamen soms de ouders tegemoet.

Appelmoes, peertjes, soep. Pannenkoeken bakken en cakejes.

Ik hoor nog een moeder zeggen- "Oh peertjes, die maakten mijn oma ook". Jammer dat het zo veel minder vaak gebeurt. Natuurlijk zijn er huishoudens die nog wel tijd en wat extra liefde in hun gerechten kunnen strooien. Toch denk ik, dat met meer rust en minder vaart- de herinneringen meer de kant van 'weet je nog, zo kookte mama vroeger ook' zouden kunnen zijn.

Komende week kook ik 3 keer voor uitgenodigde tafelgenoten. We krijgen vrienden op bezoek. Diverse smaken, diverse voorkeuren. Ik word er nu al blij van. Ik verheug me op de voorbereidingen, de planning van menu's en verzamelen van recepten. Hopelijk verdeel ik genoeg liefde in elk gerecht. Daar doe ik het ook voor.

Koken of schrijven ( over koken)

Het begon allemaal zo strak en leuk. Ik heb deze blog een beetje verwaarloosd. Niet express of met tegenzin, maar tijddruk en andere bezigheden.

Hier ben ik dan weer vol goede moed.

Vakantie voorbij. Weer tijd om mij te verdiepen in al die recepten die ik op hebt geslagen, de (2) nieuwe kookboeken die ik heb aangeschaft te lezen en gebruiken. Ook om een paar gerechten te maken die ik in de vakantie hebt gegeten maar denk- "Mwa, dat kan anders".

Ook ben ik afspraken aan het inplannen. Voor verjaardagcadeau geven mijn man en ik 'Dinerbonnen'. Ook voor bijzondere redenen zoals het vieren van het leven, dankbaarheid voor vriendschappen en gewoon, omdat het leuk is om met vrienden  om de tafel te zitten en samen van een lekkere maaltijd te genieten.

Onze eerste vakantie trip was een Meren en Bergen arrangement van de ANWB. Geweldig. Drie leuke hotels, elk totaal verschillend van elkaar. Prachtige plekken bezocht en mooie wandelingen gemaakt. Goed gegeten en toch ook 1 kilo afgevallen. Jaja, dat was een verrassing. Nou, ik had wel goed opgelet hoor, en had me niet los laten gaan aan het eetaanbod. Toch ben ik er trots op dat het gelukt is om mijn eet discipline in toom te houden. Ik kwam echt niets te kort.

Bij thuiskomst was het opschieten geblazen want over 36 uur zouden we opgehaald worden voor etappe 2 van de vakantie. Een boottocht op de Friesche meren met nog 6 andere. Aan mij om de menu's en boodschappenlijst samen te stellen. Een leuke uitdaging. Koken voor 8 personen op een boot in een kleine ruimte met beperkte mogelijkheden.

Volgens de groep ben ik met vlag en wimpel geslaagd daarin. Natuurlijk voel je dan een bepaalde trots. Er zijn dingen die ik, zou de kans zich voordoen, anders zou doen. Maar over het algemeen ben ik tevreden.

In de tussen uren dat we thuis waren- hadden we toch even tijd om mijn zwager en een vriendin uit de mannen hun kindertijd uit te nodigen om aan te schuiven. Wij moesten toch eten, en terwijl de wasmachine draaide en de koffers uit en in werden gepakt snelde ik mij naar onze lokale supermarkt.

Avantage: Een Turkse supermarkt ( 800 m2) waar allerlei heerlijk dingen te koop zijn. Vlees ongekend vers en lekker. Groenten en fruit in overvloed en variaties die niet overal voorkomen. Alle andere producten plus genoeg Nederlandse herkenbare dingen om niet ver van huis te hoeven gaan winkelen.

Dus, heerlijk in mijn keuken koken na 10 dagen restaurant maaltijden genuttigd te hebben. Niks mis mee- maar ik popelde om weer zelf aan de slag te kunnen.

Lam. Een van mijn man zijn favourite vleessoorten.

tJa, dan maar helemaal uitpakken. Een drie gangen menu.

Een gazpacho ( koude tomatensoep) lam, couscous en broccoli en een lemon/lime cheesecake!

Oh wat fijn om weer thuis te zijn.

Alvast aan het voorproeven

Het is al een lange tijd geleden dat ik een blog hebt gepost vanuit mijn keuken ervaringen. Dat heeft zoveel oorzaken- maar daarover elders al genoeg gezegd. Ik ben er weer.

December is aangebroken- en met een tempo waarvan ik versteld sta. Waar is het jaar toch gebleven? En zoals veel dingen in het leven- als je het druk hebt, vliegt de tijd. Bij het wachten totdat het water kookt- kruipen de minuten als uren voorbij. Loop even weg en je boter verbrand in de koekenpan 😅.

Herkent u dit ook? Het overkomt mij regelmatig. De afgelopen 11 maanden waren vol, uitdagend, soms heugelijk, soms zwaar. En dat zal bij velen ook zo het geval geweest zijn. Mijn vader zou zeggen, "Ja meis, zo is het leven. Een beetje van dit een beetje van dat. Net als een recept voor een taart, je bakt er wat van of niet. Er zijn zoveel smaken."

Vanochtend heb ik wat proefhapjes gemaakt. Een vriendin vroeg om raad. Ook zij is aan het voorbereiden. Straks komt zij hier en gaan we kijken welk hoofdgerecht zij zal bereiden voor haar kerstdiner met collega's. Een ander zorgt voor het voorgerecht en nog iemand voor het dessert. Aan haar om met iets lekkers te komen voor het hoofdgerecht. Spannend om daaraan mee te mogen beslissen en werken.

Ik weet nog niet of het gerecht uit vis of vlees zal bestaan. De bijgerechten hebben het meest impact op het bord- en daar gaan wij ons straks in verdiepen. De proeverij zal helpen met de smaak keuze. En niet te vergeten - er moet iets zoets, zuurs, knapperigs, zoutachtig en licht pittigs in verwerkt zijn. Een leuke uitdaging.

Zoals elk jaar probeer ik nu ook voorbereid te zijn voor het kerst diner. Dit jaar doen we het weer anders. Vorig jaar waren 9 stoelen bezet. Dit jaar 4. Ook met Oud en Nieuw hebben wij gasten. Dan kook ik voor 6 waarvan er drie Schotten zijn die op bezoek komen. Ik kijk er erg naar uit.  Het menu is al bekend ( bij mij) en sommige aspecten zijn al voorgeproefd door een bevriend koppel die ik graag aan tafel hebt als proefkonijnen. Zo kan ik de timing, smaken en volgorde van gangen uitproberen. Altijd handig om daar de tijd voor te nemen. En eerlijk is eerlijk, voorproeven is geen straf 😜 .

Het dessert is in ieder geval 'rond' !

Ik ga de recepten klaar leggen. Kookze en tot de volgende keer ! Je bent altijd welkom In mijn Keuken.

Ik zet voort

Eind vorig jaar maakten ik kennis met 'thuis afhaal maaltijden'. Ik had er wel wat over gehoord maar begreep het concept niet helemaal.

Nu wel.

Leuk zeg.

Ik kook (HEEL) graag.

Nu kan ik mij helemaal uitleven door vernieuwende gerechten te koken en die te delen met anderen.

Het loopt nog niet hard hoor- ik ben rustig aan begonnen. Wil even mijn weg hierin vinden.

Na de 'proef pauze' heb ik besloten wat meer energie hierin te steken. Ik ga door!

Ben nog wel zenuwachtig als mensen eten op komen halen- is het wel wat ze ervan veerwachten? Dat soort gedachten vliegen door mijn hoofd.

Nu ga ik ervoor- meer proeverijen voor mijn man - die kan zich daar helemaal in vinden.

Het menu voor week 11 is al online op mijn Facebook pagina: Ik kook graag !

Ook zal ik het hier plaatsen elke week.

Ken jij iemand in de omgeving van de Staart in Dordrecht of zo ie zo in Dordrecht- zou je de FB pagina kunnen delen. Of de link van deze blog doorsturen.

Het is spannend en uitdagend tegelijk. Daar houd ik wel van.

Fijne zondag en tot de volgende keer.

Week 9 - het menu is alweer klaar

Mijn 3de week met het delen van mijn gerechten met anderen.

Wat leuk.

Nieuwe contacten en praatjes met nu inmiddels niet meer onbekenden.

deze week een kleine aanpassing.

Doordat ik een afspraak had staan even een aangepaste kookdag.

Dinsdag en donderdag sta ik in mijn keuken te kokkerellen voor wie wat wils.

Bestellen voor maandag 22:00 en woensdag 22:00

Afhalen tussen 17:00 en 18:00

Ik weet nu al dat ik extra soep moet maken.

Komt helemaal goed.

Ik wens jullie allemaal een fijn weekend en tot de volgende blog Uit Mijn Keuken.

Mijn passie delen

Ja, eindelijk, na velen mij geïnspireerd hebben, aangemoedigd hebben en op ingepraat hebben is het zo ver.

Ik durf het aan!

It Giet Oan!

Meestal als je mensen uitnodigt om van jouw gekookt maaltijd mee te genieten, zijn het mensen die je kent. Bekenden waar je een band mee hebt. Vertrouwd. Je weet iets van hun gewoontes, levensinzicht en wat ze lekker vinden.

Je kiest een gerecht of stelt een  menu samen, en op de afgesproken tijd zit je samen aan tafel. Daar krijg ik zo'n enorme buzz van. Geweldig.

IK KOOK GRAAG - Ja altijd al gedaan. De keuken was geen strafplek voor mij en is nog een van mijn meest geliefde plekjes in mijn huis.

Ik volg recepten, verzin ter plekke en pas aan naar smaak. Ik kan geïnspireerd worden door een plaatje, een gerecht op het scherm of iets ( etenswaren)  wat ik in de winkel zie liggen. Er zijn dagen dat ik denk ppfffff- wat nu? Maar die zijn op een hand te tellen.

Nu ga ik vreemden toelaten mijn eten te kunnen proeven.

Vreemden die bekenden zullen worden....

Wat gezellig ook eigenlijk. 

Twee keer in de week wil ik een gerecht aanbieden.

Het kan zijn - vooral in deze begin fase, dat ik de dagen even aan moet passen omdat ik al het een en ander heb staan wat afspraken betreft. Maar dat laat ik tzt wel weten.

Het bericht van de voorgestelde gerechten plaats ik op mijn Facebook - en stuur ik het door via Whatsapp aan diegene die zich aanmelden.

Bestellen kan door mij een bericht te sturen via Whatsapp of op de Facebook pagina een 'Bericht van bezoekers' te plaatsen - of een smsje te sturen - of zelfs te e-mailen.

Het afhaal moment is tussen 17:00 en 18:00 en als je in de omgeving van Dordrecht woont- dan is het misschien mogelijk om zo af en toe een bestelling te plaatsen voor een van mijn maaltijden.


Dus, heb je interesse - woon je in de omgeving van Dordrecht, stuur mij een berichtje en kijk regelmatig op Facebook.

Ik heb er zin in - en ga door met de voorbereidingen.

Het kerst diner - de voorbereidingen

Vorig jaar om deze tijd had ik andere dingen aan mijn hoofd- alles behalve een kerst diner. We zaten druk in de verhuizing. Nog een paar dagen end an konden we in ons huis slapen- dus koken was het laatste waar ik aan dacht.

Dit jaar ga ik de kerst weer claimen. Na het overlijden van mijn lieve schoonvader op 19 december 2012 is de kerst niet meer wat het was - voor ons dan. Het gevoel, de blijheid en de voorbereidingen waren allemaal aan hem gekoppeld. En nu was hij er niet meer- het roer moest een keertje om. En dat gaat dit jaar gebeuren.

De afgelopen 10 jaar kookten ik een kerst diner - meestal bestaande uit 5 gangen - voor 6 personen. Drie ervan ouderen en 3 'wij' jongeren-  mijn man, zwager en ik. Het leuke daarvan was dat ik gerechten maakte waarvan ik vrijwel zeker wist dat ze in de smaak zouden vallen maar dat onze gasten deze gerechten of de ingrediënten niet of nauwelijks kende laat staan zelf ooit hadden bereid. Ook de manier van opdienen probeerde ik zo leuk en origineel mogelijk te houden. Het  moest echt FEEST op tafel zijn.

Om te zorgen dat ik het allemaal een beetje onder controle had- hield ik een 'proefavond'. Een koppel, vrienden van ons, kwam dan eten om de maaltijd te keuren. Geweldig was dat.

En dat heb ik nu weer gedaan. Een menu uitgewerkt, proef gerechtjes gemaakt - en afgelopen week een proefmaaltijd gedraaid. Er zitten Kerstdag geen 6 maar 9 mensen aan tafel. De groep is qua leeftijd iets jonger geworden en het gangen-aantal uitgebreid tot 6. Ja doe maar gek!! Ik heb er zo'n zin in.

In de vriezer ligt een 5 en 1/2 kilo kalkoen. Die gaat, na de kerstnachtdienst, alvast de oven in.

Een paar van mijn proefjes waren: het maken van groente gelei - o.a. van wortel en bieten. Het experimenteren met een groente terrine en met kalkoenpoten en het gekozen kruidenmengsel uitproberen ( of het wel genoeg 'oemf' had) De spinazie soep ook maar vooraf proeven want ik had een ander recept gebruikt - ach dan maar aan een 6 gangen menu zitten op een dinsdagavond. De spoom na de eerste drie gerechten en voor het hoofdgerecht was ontzettend lekker en gaf een frisse smaak. Hoe leuk kan je het maken?

Wortel gelei- in welk bakje of vormpje wil ik dit maken en presenteren?

                              

                                         Vergeet de cranberries niet he- en doe er een scheut port bij. Oh zo lekker.

Bieten carpaccio - heerlijk

Ik heb een keukencadeautje gekocht - want zo af en toe wil ik toch wat 'dingetjes' in de keuken die helpen om de gerechten nog lekkerder te maken en de bereidingen wat strakker.

Om dunne mooie plakjes te kunnen snijden heb ik gekozen voor deze madoline van Börger

Van mijn krijgt dit snijapparaat een gratis vermelding op mijn pagina. Ik ben er dol blij mee.

Ik heb nog een paar dagen om het toetje te perfectioneren want daar was ik niet tevreden over......

Dus, tot later allemaal en veel kookplezier de komende dagen!

Welkom, In Mijn Keuken

Koken begon voor mij toen ik een jaar of 10 was. Eerder was ik wel al vaak in de keuken te vinden maar echt koken en bakken begon toen ik in de leeftijd van dubbele cijfers belandde. Voor 85% van de tijd vind ik daar ook rust, ontspanning and niet onbelangrijk - beleef ik plezier in wat ik daar doe.





Ik kan moe de keuken in lopen aan het eind van een lange drukke dag en opeens vernieuwde energie
vinden. Een enkele keer kies ik ervoor om een ander voor mij te laten koken - dan zit er heel eventjes geen 'vut' meer in en is de vlam gedoofd. En dat anders kan zijn mijn echtgenoot, vriendin of een kok ergens in een restaurant die ook een passie voor de keuken heeft. Het geeft mij ook veel voldoening om de gerechten van anderen te proeven.

Doet je ook mee met
deze loting?
Ga naar:
In mijn keuken

Door aan deze Blog te beginnen geef ik aan een grote wens toe - mijn verzinsels, plezier, avonturen en opgedane ideeën te delen.


Op Facebook plaats ik ook recepten en berichten - dus daar ben ik ook te volgen.


Om aan dit avontuur vooraf al een leuke actie te plakken - bij de eerste 100 LIKES op mijn pagina op Facebook - verloot ik het kookboek

Het Voedselzandloper Kookboek, van Pauline Weuring!

Zodra de 100ste LIKE binnen is gaan alle namen in de blender - en komt er vast een naam uit - misschien die van jou!

Ik hoop dat iedereen die en bezoek brengt In Mijn Keuken - het als een waardevol, leerzaam en gezellig uitstapje ervaart.

Veel kook plezier.