Alvast aan het voorproeven

Het is al een lange tijd geleden dat ik een blog hebt gepost vanuit mijn keuken ervaringen. Dat heeft zoveel oorzaken- maar daarover elders al genoeg gezegd. Ik ben er weer.

December is aangebroken- en met een tempo waarvan ik versteld sta. Waar is het jaar toch gebleven? En zoals veel dingen in het leven- als je het druk hebt, vliegt de tijd. Bij het wachten totdat het water kookt- kruipen de minuten als uren voorbij. Loop even weg en je boter verbrand in de koekenpan 😅.

Herkent u dit ook? Het overkomt mij regelmatig. De afgelopen 11 maanden waren vol, uitdagend, soms heugelijk, soms zwaar. En dat zal bij velen ook zo het geval geweest zijn. Mijn vader zou zeggen, "Ja meis, zo is het leven. Een beetje van dit een beetje van dat. Net als een recept voor een taart, je bakt er wat van of niet. Er zijn zoveel smaken."

Vanochtend heb ik wat proefhapjes gemaakt. Een vriendin vroeg om raad. Ook zij is aan het voorbereiden. Straks komt zij hier en gaan we kijken welk hoofdgerecht zij zal bereiden voor haar kerstdiner met collega's. Een ander zorgt voor het voorgerecht en nog iemand voor het dessert. Aan haar om met iets lekkers te komen voor het hoofdgerecht. Spannend om daaraan mee te mogen beslissen en werken.

Ik weet nog niet of het gerecht uit vis of vlees zal bestaan. De bijgerechten hebben het meest impact op het bord- en daar gaan wij ons straks in verdiepen. De proeverij zal helpen met de smaak keuze. En niet te vergeten - er moet iets zoets, zuurs, knapperigs, zoutachtig en licht pittigs in verwerkt zijn. Een leuke uitdaging.

Zoals elk jaar probeer ik nu ook voorbereid te zijn voor het kerst diner. Dit jaar doen we het weer anders. Vorig jaar waren 9 stoelen bezet. Dit jaar 4. Ook met Oud en Nieuw hebben wij gasten. Dan kook ik voor 6 waarvan er drie Schotten zijn die op bezoek komen. Ik kijk er erg naar uit.  Het menu is al bekend ( bij mij) en sommige aspecten zijn al voorgeproefd door een bevriend koppel die ik graag aan tafel hebt als proefkonijnen. Zo kan ik de timing, smaken en volgorde van gangen uitproberen. Altijd handig om daar de tijd voor te nemen. En eerlijk is eerlijk, voorproeven is geen straf 😜 .

Het dessert is in ieder geval 'rond' !

Ik ga de recepten klaar leggen. Kookze en tot de volgende keer ! Je bent altijd welkom In mijn Keuken.

Buen Apetito

Ik heb aangekondigd om thema maanden te gaan koken- en dat vergt nogal wat voorwerk en uitprobeersels. De afgelopen periode heb ik mij dus ook een beetje verdiept in de Mexicaanse smaken en nodige kruiden om iets redelijk lekkers te kunnen koken.

En dat is maandag goed gelukt. Kip met zwarte bonen, maïs pannenkoekjes, een zuurtje van komkommer en wat uitgebakken stukjes chorizo.

Het gerecht- of eigenlijk het recept, heb ik zo nauwkeurig mogelijk gevolgd- met uiteraard er een 'Anita draai' eraan gegeven. Ipv een maïs kolf - een maïs pannenkoekje of 'fritter' zoals we dat in het engels noemen. En het zuurtje- ook eigen verzinsel want ik hou wel van een tegenhanger. Iets wat fris overkomt en je mond weer reinigt voor de volgende hap.

De kippendijen heb ik een nacht laten 'kuren' met snippers rode peper en gerookte paprika poeder met wat olie. Verder de smaak telkens geproefd om te zorgen dat het gerecht wel goed gekruid was maar geen inwendige brand zou veroorzaken. Persoonlijk vind ik dat lastig omdat voor mij de smaak van de ingrediënten dan weg zijn- en ik proef graag mijn gerecht en niet een zoutpotje of vuurbak.

Het lijkt allemaal zo moeilijk - anders koken dan je gewend bent maar eigenlijk is het 'een pot nat'. Je ingrediënten klaar zetten- zorgen dat je je recept goed hebt doorgelezen en koken maar. Als de familieleden nieuwe smaken voorgeschoteld krijgen - willen ze straks geen hagelslag, aardappelen of ontbijtkoek meer mee nemen op vakantie maar het eten van het land zelf proeven.

Ga je niet ver van huis, voor welke reden dan ook- breng het land van keuze dan dichter bij om de gerechten, smaken en sfeer naar je toe te halen. Een goedkoop maar smakelijk reisje - nooit verkeerd denk ik dan.

buen apetito allemaal- van welke keuken dan ook.

Wat een voorpret

Wat een voorpret- er gebeurt hier van alles wat.

Gisteren een paar pannetjes soep de deur uit.

Vandaag koken voor vrienden - en meteen van de gelegenheid gebruik maken van foto's en proefrecepten.

Morgen uit eten - en nemen bijdrage aan maaltijd mee - weer een foto shoot moment.

Net allerlei losse recepten-blaadjes/ uitknipsels uitgezocht- wat heb ik toch veel keus en variëteit aan smaken en verschillen. Heerlijk.

Nu keuzes maken - dat is lastig.

Voor de twee kookdagen heb ik al een keuze gemaakt- nu het uitwerken van de nieuwsbrief.

Gek genoeg - leer ik er elke dag meer bij. Nou ja is niet gek maar wel erg spannend en onthullend. Soms kijk ik echt op van mijn eigen kennis- en andere keren denk ik; 'Ohhhhh moet dat zoooo!'

Geweldig.

En nu verder wat de klok tikt.

Groetjes vanuit mijn keuken..... want Ik Kook Graag in Mijn Keuken.

Kerrie en kokos

Smaken verschillen - daar heb ik al over geschreven. En dat is een gegeven in alle gezinnen en samengestelde groepen.

Ga maar een met een gezelschap van 6 of 10 mensen aan tafel zitten.

Luister naar hun voorkeuren, opmerkingen of keuzes die ze maken uit een menu.

Het kan mooie en interessante gesprekken opleveren. Diepgaand of zwart/wit. De spreuk ' wat de boer niet kent...' leeft nog steeds. Ik heb ook gemerkt dat het vooral in de jonge kinderen leeft.

Maar hoe kan je een smaak leren kennen, waarderen of zelfs aanleren als je die kans of mogelijkheid niet hebt gehad?

In de jaren 60 was de keuken keus behoorlijk beperkt.

De nasi/bami, loempia en saté gerechten naast de Nederlandse keuken.

Ja uiteraard waren er uitschieters, maar dit was toch echt de Nederlandse norm.

Wat een wereld van verschil met nu.

Ik prijs mezelf gelukkig dat mijn ouders ons als kinderen veel smaken lieten proeven.

De maaltijden liepen ook niet altijd zonder mopperen. Dan kwam de uitspraak " vroeg niet of je het lekker vond, opeten of naar bed'. En dat was het dan. Opeten of naar bed. Geen dreigement - gewoon een (door mij in ieder geval) ervaren  gegeven! Zou dat nog gebeuren???

Een bord erwtensoep kon hevige discussies teweeg brengen- alleen wij noemde het toen SNERT! Ja wat klinkt aantrekkelijker? Ik lustte wel doperwtjes maar SNERT....!

Enfin, waar ik naartoe wilde is dat we tegenwoordig zo'n gevarieerde keuken assortiment hebben om van te kiezen, om onze kinderen van te laten proeven en leren kennen. Het is spannend, interessant, onbekend, uitdagend.

Ik pleit voor variatie op het bord - dat betekend voor  diegene die verantwoordelijk is voor het op tafel zetten van een maaltijd  - een uitdaging om zich te verdiepen in de diverse keukens, kruiden en smaken. De informatie bronnen zijn ook rijkelijk aanwezig via Internet en de ontelbare boeken om het maar niet eens te hebben over de supermarkten met hun bladen met wekelijkse recepten aanbod.

Afgelopen maandag had ik zo'n dag. Ik wist niet precies waar ik 'zin' in had. Ik ben in het bezit van meerdere boeken, ipad op aanrecht momenten en namaak ideeën. Toch liep ik nergens warm voor.

Ik wilde een gekruide kerrie-achtige smaak. Zonder iets te raadplegen behalve mijn geheugen en smaakpupillen ging ik 'iets' maken.

In een pannetje wat kokos olie, kardemon, knoflook, kurkurma, serehpoeder ( citroengras) beetje zeezout, koriander ( gemalen en zaad). Even roeren met pollepel. Daarna wat kokosmelk toegevoegd en 1 eetlepel bloem. Ik had wat groentesoep in de pan - daar haalde ik wat vocht uit en voegde het aan mijn sausje toe. Oh de geur. ( Waarom geen verse kruiden - nog niet in huis na een week of 5 weg geweest te zijn.)

Als groente had ik kleine worteltjes beetgaar gekookt. Die gingen in de saus. Rijst was klaar en de kippen hapjes ook.

Op bord rijst, kip en daarover deze super heerlijke zelf verzonnen kerrie-achtige saus met worteltjes.

Daarbij een frisse salade met veel komkommer, snoeptomaatjes, uitjes en frisse dressing. Ha dik het nou maar vastgelegd met een foto moment. Niet alleen rook het heerlijk- het zag er nog aantrekkelijk uit ook!