Het is echt ZO leuk

Volgens mij heb ik dit onderwerp al eens eerder aangekaart- maar omdat ik het ECHT zo gaaf vind, doe ik het nog eens over.

Cadeaus kopen voor verjaardag tante, vriendin, buur, nicht/neef, ouders. Soms door tijd of fantasie gebrek snel bedacht, een plantje, fles wijn, cadeaubon.

Ik begon het steeds onpersoonlijker te worden. Vroeger betekende iemand iets geven- dat het uit je hart kwam. Niet groot of duur maar van persoonlijke waarde. Kinderen maakten tekeningen, mijn moeder naaide poppenkleertjes, mijn vader timmerde iets. Als volwassene maakten ik wat. Toen macrame in was, mandjes vlechten en haken. Noem maar op. Ik maakten wel wat. Mijn vader had een moestuin. Als mijn kinderen zaadjes pootte voor zijn tuin dan was hij als een kind zo blij- en trots.

Cadeaus kopen- niks mis mee. Maar toch ben ik weer een beetje terug bij - iets van mezelf geven. Gewoon omdat het kan.

Vorige week was een vriendin jarig- ik bakte lemon tartlets en een Pumpkin-pecan pie voor haar gasten. Onlangs was onze tante jarig- 90 is ze geworden. Echt een geweldig lieve vrouw - kan zo met haar lachen en ook luisteren naar verhalen van vroeger. Heerlijk. Wat geef je nou aan iemand die 90 wordt? Een cadeaubon voor een maaltijd. Het werd een 5-gangen menu.

• Champignon bakje met uiencompote
• Tonijn tartar salade met avocado
• Prei soepje
• Pasta a la Mer
• Panna cotta met frambozen couli

Het was een geweldige avond. De maaltijd werd samen met een lekker wit wijntje op geschnabbeld. Wat hebben wij genoten- die uurtjes aan tafel. Dit 'tafeltje dekje' idee hebben wij al vaker uitgevoerd- Altijd een succes.

Weet je, het hoeft niet altijd gerechten van hoogstandjes te zijn - een kip filetje met appelmoes en aardappelen, een vermicellisoep met broodje, vla met ijs... gewoon, het gaat om samen aan tafel. Over verhalen, gezelschap, verbondenheid.

Toen mijn zwager 60 werd en hij de tantes wilde trakteren- hebben wij bij de minst mobile tante thuis een High-Tea geregeld. Zelf gebakken. Het was zooooo gezellig.

Eten, het delen van voedsel- is een verbindende factor. Wij hebben allemaal voeding nodig. Hoe leuk is het om dat samen te beleven met mensen uit je leven.

Nog nooit over nagedacht- ik zou zeggen, probeer het eens. Ik wil wedden dat je, net als ik, er helemaal BLIJ van wordt. En het allermooiste is- de dankbaarheid en vreugde die, net als de wijn, rijkelijk zal vloeien.

Ik zet voort

Eind vorig jaar maakten ik kennis met 'thuis afhaal maaltijden'. Ik had er wel wat over gehoord maar begreep het concept niet helemaal.

Nu wel.

Leuk zeg.

Ik kook (HEEL) graag.

Nu kan ik mij helemaal uitleven door vernieuwende gerechten te koken en die te delen met anderen.

Het loopt nog niet hard hoor- ik ben rustig aan begonnen. Wil even mijn weg hierin vinden.

Na de 'proef pauze' heb ik besloten wat meer energie hierin te steken. Ik ga door!

Ben nog wel zenuwachtig als mensen eten op komen halen- is het wel wat ze ervan veerwachten? Dat soort gedachten vliegen door mijn hoofd.

Nu ga ik ervoor- meer proeverijen voor mijn man - die kan zich daar helemaal in vinden.

Het menu voor week 11 is al online op mijn Facebook pagina: Ik kook graag !

Ook zal ik het hier plaatsen elke week.

Ken jij iemand in de omgeving van de Staart in Dordrecht of zo ie zo in Dordrecht- zou je de FB pagina kunnen delen. Of de link van deze blog doorsturen.

Het is spannend en uitdagend tegelijk. Daar houd ik wel van.

Fijne zondag en tot de volgende keer.

Mijn passie delen

Ja, eindelijk, na velen mij geïnspireerd hebben, aangemoedigd hebben en op ingepraat hebben is het zo ver.

Ik durf het aan!

It Giet Oan!

Meestal als je mensen uitnodigt om van jouw gekookt maaltijd mee te genieten, zijn het mensen die je kent. Bekenden waar je een band mee hebt. Vertrouwd. Je weet iets van hun gewoontes, levensinzicht en wat ze lekker vinden.

Je kiest een gerecht of stelt een  menu samen, en op de afgesproken tijd zit je samen aan tafel. Daar krijg ik zo'n enorme buzz van. Geweldig.

IK KOOK GRAAG - Ja altijd al gedaan. De keuken was geen strafplek voor mij en is nog een van mijn meest geliefde plekjes in mijn huis.

Ik volg recepten, verzin ter plekke en pas aan naar smaak. Ik kan geïnspireerd worden door een plaatje, een gerecht op het scherm of iets ( etenswaren)  wat ik in de winkel zie liggen. Er zijn dagen dat ik denk ppfffff- wat nu? Maar die zijn op een hand te tellen.

Nu ga ik vreemden toelaten mijn eten te kunnen proeven.

Vreemden die bekenden zullen worden....

Wat gezellig ook eigenlijk. 

Twee keer in de week wil ik een gerecht aanbieden.

Het kan zijn - vooral in deze begin fase, dat ik de dagen even aan moet passen omdat ik al het een en ander heb staan wat afspraken betreft. Maar dat laat ik tzt wel weten.

Het bericht van de voorgestelde gerechten plaats ik op mijn Facebook - en stuur ik het door via Whatsapp aan diegene die zich aanmelden.

Bestellen kan door mij een bericht te sturen via Whatsapp of op de Facebook pagina een 'Bericht van bezoekers' te plaatsen - of een smsje te sturen - of zelfs te e-mailen.

Het afhaal moment is tussen 17:00 en 18:00 en als je in de omgeving van Dordrecht woont- dan is het misschien mogelijk om zo af en toe een bestelling te plaatsen voor een van mijn maaltijden.


Dus, heb je interesse - woon je in de omgeving van Dordrecht, stuur mij een berichtje en kijk regelmatig op Facebook.

Ik heb er zin in - en ga door met de voorbereidingen.

Inspiratie

Overkomt het je wel eens, dat je, tegen etenstijd helemaal geen inspiratie of zin hebt in het komen van een maaltijd?

Voor mij is koken een energiedrankje. Ik sta soms uren in de keuken en geniet volop, geen moment dat ik denk- kon ik nou maar eens zitten! Ik kan meer moe worden van een klus als ramen zemen dan een 3 of 4 gangen menu op tafel zetten.

En toch, toch heb ik dagen dat ik denk- nee he! Even niet. Moet dat nou? Ja, dan komt het meestal wel goed hoor. Dan trek ik de koelkast open, de pantry en kijk ik wat voor mogelijkheden zich voordoen. En soms is dat nou net wat ik nodig heb- een uitdaging. De beste gerechten komen vaak uit wanhoop. Nou ja, in ieder geval de meest verrassende.

Nou is het niet zo dat ik een uitzondering ben.. want dit gevoel van uuugggh komt vast in meerdere keukens voor. Net als bij die van een vriendin. We Whatsappen wel eens met elkaar- en op een dag kreeg ik een vraag, " zou ik een keertje samen met jou mogen koken- ik ben mijn creativiteit en inspiratie kwijt."

Oh wat een compliment. Ik was er eventjes stil van. Hoe leuk is dat?

Ja, en dan gaan meteen mijn radertjes draaien he. Ik grijp naar kookboeken en mijn iPad. Bronnen van inspiratie. We hebben 2 datums geprikt. Op een avond koken we in haar keuken en op de andere in de mijne. Het menu heeft als hoofd ingredient - vis! En ik heb al een aantal gerechten die aan de 'eisen' voldoen.

Nu het menu vast leggen - dat doen we ook samen, en een boodschappenlijst opstellen. Spannend hoor. Wat een leuk idee eigenlijk, dacht ik. Want zo leer je van elkaar, deel je ervaringen, stylen van koken en technieken. Tegelijker tijd ben je samen en het delen van een passie schept een band.

Het is niet iets bijzonders en misschien toch weer wel. Ik dacht, ik deel dit idee, misschien zijn er meer hobby koks die samen met een vriendin de keuken in willen duiken..om van elkaar te leren.

Wordt vervolgt... de ervaring zal ik met jullie later delen.