Pret en frustratie

Het was met gemengde gevoelens dat ik zaterdagmiddag op de bank neerplofte. Dit als een resultaat van uren in de keuken staan- met plezier maar ook een dosis frustratie. Er was het een en ander zeer goed gelukt - maar er was ook iets helemaal fout gegaan. En daar kan ik zo slecht tegen. Vooral als ik even niet kan bedenken waarom!

Ik zou 3 taarten bakken voor een vriendin. Haar tijd was zeer beperkt en ik hou van bakken - dus hielp ik haar een handje. Ook zou er bij ons eet bezoek komen. Ik moest toch al in de keuen staan. Leuk toch?!

De carrot cake- geweldig gelukt, de chocolate cake ook. Maar wat mijn verbaasde, de taart waar ik het minst over in zat, de cheesecake, dat was HET probleemkindje. Als eerste aan de beurt. Moet het langste 'staan'. Gelukkig maar. Want achteraf, had ik die keus niet gemaakt, was het helemaal een drama geworden. Nu had ik tijd om opnieuw een poging te doen. En op het nippertje klaar. Maar nog niet helemaal tevreden. Door het 'te snel' moeten- was de bodem op z'n minst 'slechts' geslaagd.

Wat de frustratie mij wel heeft opgeleverd is anders te kijken naar mijn planning. Ik had de cheesecake de dag van te voren kunnen maken. Dan was er meer tijd geweest  'voor het geval dat!' Alleen ik wilde alles die dag overhandigen- vers van de pers. Nou, dat was dan dat!

De maaltijd daarentegen - oh wat een vreugde en plezier. Allerlei gerechten niet eerder of maar een keertje eerder gemaakt. Alle (vegetarische) gerechten werden met oohs, aahs, mmmmmms opgepeuzeld. Wat een geweldig gevoel was dat. Onze gasten hadden het echt naar hun zin - en wij ook.

Ik heb gelukkig de teleurstelling van de cheesecake achter mij kunnen laten. Wat ik wel ga doen - en jammer maar hoor lieve echtgenoot, ik ga weer een paar nieuwe cheesecake recepten uitproberen om teleurstelling te voorkomen. Het zat mij al niet lekker - nu ga ik een 'mislukking proef' recept zoeken waar ik zelf vertrouwen in heb. Een die ik in een handomdraai kan maken zonder zorgen. In al de jaren dat ik cheesecakes bak - is dit mijn eerste en slechtste ervaring geweest. Dat overkomt mij niet weer. Gelukkig houd ik van een uitdaging. Het komt helemaal goed met mij!

Lekker bezig

Al geniet ik nog veel en vaak van ons balkon - toch ben ik zo af en toe weer vaker in de keuken. Zoals de een de hobby heeft om te breien, haken of schilderen, zo sta ik het liefst in de keuken - gewoon, omdat het kan.

Terwijl ik een maaltijd voor 4 aan het voorbereiden was vrijdag had ik opeens zin om ook wat te bakken. Het menu van 4 gangen was al 'vol' genoeg. Ik wilde iets 'voor bij de koffie' de volgende dag. Mijn oog viel op de kleine broodvormpjes waar ik 10 van heb. Meteen wist ik wat ik wilde doen.

Mijn standaard recept van een Madeira Cake uit het Edmunds Cookery Book ( New Zealand) heeft meerdere mogelijkheden. Ik gebruik het op aangepaste manieren voor diverse doeleinden. Altijd een succes.

Recept Madeira Cake

175 gr boter ( kamer temperatuur) 175 gr suiker - rasp van een citroen of limoen - 3 eieren - 215 gr bloem met daarin 1 theelepel baking powder en 1/2 theelepel baking soda.

Klop de suiker, boter en rasp tot een gladde lichtgekleurde massa. Voeg een voor een de eieren toe. Als het lijkt te gaan schiften, schep er wat bloem bij. Het komt altijd goed. Voor smaak versterking pers halve citroen- of limoensap bij het beslag.

Doe het beslag in een cakeblik en bak ong 45-50  minuten op 180 gaar ( prik voor controle). Elke oven is anders- vooral eerste keer toetsen wat het beste in je eigen oven is.

Dit is het basis recept van de Madeira Cake.

Als variatie heb ik met wat overgebleven Lemon Curd de cake een andere draai gegeven: 2/3 beslag in blik- laagje lemon curd, dan rest beslag. Je krijgt dan wel een wat steviger cake maar met die curd en als 'opleuk' een foefje slagroom heb je een heerlijk toetje.

Andere variatie is om wat jam los te kloppen ( geen grote klonten) en die door het beslag te roeren met een vork of mes na het in het bakblik gedaan te hebben. Zo krijg je wat slierten jan door de cake.

Ik doe er ook vaak kaneel, kardemom of gember door. Gewoon om de smaak wat interessant te maken.

Commentaar van gast
"leuker dan een muffin of cupcake!"

De kleine bakblikjes heb ik ooit bij Dille en Kamille gekocht. Ik heb voor dit recept 10 gebruikt maar er zouden wel 12 iets minder gevulde mee gebakken kunnen worden. Ze waren we erg hoog. Dat de cake open is, is de charme van de cake...geen 'misbaksel. Ik heb het ooit nagevraagd bij wat ik dacht een bakexpert ( eigenaar bakkerij in Nieuw Zeeland) en hij gaf an dat er cakes zijn die gewoon van aard een 'scheur krijgen' en dat daar niets mis mee was. "Niet alles is of hoeft glad en strak" in de bakwereld. Dat vond ik een mooi antwoord. eerlijk gezegd vind ik de 'scheur' passen bij deze cake.

Dit is geen cake om 3-4 dagen te bewaren. Het is snel gemaakt en gauw gebakken. Dan is het altijd lekkerder om vers op te eten. de kleine bak blikjes hebben ook geen 45 minuten nodig. Mijn oven is best efficient- de eerste keer heb ik ze voor 12 minuten gebakken maar 10-11 is beter. Ze bakken altijd iets door voordat ze helemaal afgekoeld zijn. Gebruik de prikker...beslag droog, cake eruit.

Bakze zou ik zeggen- en vanavond weer naar Heel Holland Bakt kijken!

Het is echt ZO leuk

Volgens mij heb ik dit onderwerp al eens eerder aangekaart- maar omdat ik het ECHT zo gaaf vind, doe ik het nog eens over.

Cadeaus kopen voor verjaardag tante, vriendin, buur, nicht/neef, ouders. Soms door tijd of fantasie gebrek snel bedacht, een plantje, fles wijn, cadeaubon.

Ik begon het steeds onpersoonlijker te worden. Vroeger betekende iemand iets geven- dat het uit je hart kwam. Niet groot of duur maar van persoonlijke waarde. Kinderen maakten tekeningen, mijn moeder naaide poppenkleertjes, mijn vader timmerde iets. Als volwassene maakten ik wat. Toen macrame in was, mandjes vlechten en haken. Noem maar op. Ik maakten wel wat. Mijn vader had een moestuin. Als mijn kinderen zaadjes pootte voor zijn tuin dan was hij als een kind zo blij- en trots.

Cadeaus kopen- niks mis mee. Maar toch ben ik weer een beetje terug bij - iets van mezelf geven. Gewoon omdat het kan.

Vorige week was een vriendin jarig- ik bakte lemon tartlets en een Pumpkin-pecan pie voor haar gasten. Onlangs was onze tante jarig- 90 is ze geworden. Echt een geweldig lieve vrouw - kan zo met haar lachen en ook luisteren naar verhalen van vroeger. Heerlijk. Wat geef je nou aan iemand die 90 wordt? Een cadeaubon voor een maaltijd. Het werd een 5-gangen menu.

• Champignon bakje met uiencompote
• Tonijn tartar salade met avocado
• Prei soepje
• Pasta a la Mer
• Panna cotta met frambozen couli

Het was een geweldige avond. De maaltijd werd samen met een lekker wit wijntje op geschnabbeld. Wat hebben wij genoten- die uurtjes aan tafel. Dit 'tafeltje dekje' idee hebben wij al vaker uitgevoerd- Altijd een succes.

Weet je, het hoeft niet altijd gerechten van hoogstandjes te zijn - een kip filetje met appelmoes en aardappelen, een vermicellisoep met broodje, vla met ijs... gewoon, het gaat om samen aan tafel. Over verhalen, gezelschap, verbondenheid.

Toen mijn zwager 60 werd en hij de tantes wilde trakteren- hebben wij bij de minst mobile tante thuis een High-Tea geregeld. Zelf gebakken. Het was zooooo gezellig.

Eten, het delen van voedsel- is een verbindende factor. Wij hebben allemaal voeding nodig. Hoe leuk is het om dat samen te beleven met mensen uit je leven.

Nog nooit over nagedacht- ik zou zeggen, probeer het eens. Ik wil wedden dat je, net als ik, er helemaal BLIJ van wordt. En het allermooiste is- de dankbaarheid en vreugde die, net als de wijn, rijkelijk zal vloeien.