Welkom In Mijn Keuken


Gezellig, blij dat je er bent. Koken doe ik graag, experimenteren ook. Ik gebruik standaard recepten, eigen verzinsels en wat de koelkast en voorraad kast mij bied. Kijk, verzamel en probeer, vooral iets nieuws en niet onbelangrijk - geniet van de keuken en alles wat daar mee te maken heeft!

Smakelijk eten!

zaterdag 25 maart 2017

Diner voor 4!

We zien elkaar misschien maar 2 keer per jaar- op privé basis, zeg maar. Zo af en toe App-contact. Nee, de deur lopen wij bij elkaar niet plat- en toch zijn wij goede vrienden van elkaar. Vertrouwd en met respect voor wie wij, als individuen, zijn.

Na een onverwacht uitstel van 1 maand, is het er toch van gekomen. Het diner voor 4.

Gelukkig houd ik bij wat ik onze gasten voorschotel. Zou het vervelend vinden als ik de zelfde gerechten op zou dienen. Ook weet ik wat wel en nog belangrijker, wat niet op het bord moet.

Omdat ik zelf bijna niet drink- misschien een half glaasje wijn, soms op een blauwe zaterdag laat op de middag een port, boden wij aan onze gasten aan om op te halen en weer thuis te brengen. Als gastvrouw wil ik graag dat mensen genieten zonder zorgen te hoeven maken over wie rijdt.

Gezonde nootjes met cranberry and rozijnen. Een pate ook met cranberry en port en stukjes Turks brood stond klaar. De 4 gerechten waren ook tot de laatste handelingen paraat. We hadden er zin in.

Wij hebben een Turkse Supermarkt nog geen 10 minuten lopen bij ons vandaan. Ik kan dagelijks vers groente, fruit en vlees halen. Dat is zo'n rijkdom.

Vandaag had ik ook besloten dus om wat meer in de sfeer van onze nieuwe buurt aanwinst, te koken. Lekker vers turks brood, lamsvlees en verse bladgroen kruiden buidels.

De voorbereidingen verliepen gladjes- er was maar een erg tijdrovende taak. De lamskoteletten 'schoon' maken. Dit was zwaarder dan het maken van de chocolade mousse en de chocolade 'ballen' gevuld met mousse en een aardbei, die al klaar stonden.

Met zulke koteletten is het wel belangrijk dat het vlees even dik is. Ze hebben nl maar 2 minuten baktijd beide kanten nodig. Daarna rusten voor het opdienen. Eindelijk, 8 botjes schoon. Het overige vlees wat ik weg hebt gesneden ging de pan in voor een lams stoofpotje. Alvast klaar voor de volgende dag.

Meestal maak ik foto's van alles wat ik bereid. Dat heb ik nu niet gedaan. Maar vertellen erover is ook prima toch?

Voorgerecht: Portobello's gevuld met: in een klein pannetje vooraf gegaarde spekjes, rode paprika, lente ui, knoflook, koriander en op het laatst twee eetlepels zure room. De mix in de grote schone portobellos geschept die in een schaal lagen. Daar wat rode peper olie over gedruppeld. In de oven zachtjes (120) tot gaar. Bij de portobello had ik iets nieuws geprobeerd. ergens in een filmpje had ik gezien dat je brood, als je het door een pasta machine haalde, dat je dunnen bijna pasta achtige plakken kreeg. Die legde je dan over een ring- en bak je het droog en knapperig in de oven. Dat heb ik gedaan. Leuke versiersel op het bord en ook een smakelijk knappertje bij je gerecht. Ja, jammer van de ontbrekende fotos.

Soep: Pompoensoep. Met ras el hanout kruiden, rode ui, koriader en wat grof zout. In de soep bij het serveren een lepeltje met 3 kruiden in olie fijn gemalen- peterselie, munt en koriander. Een heerlijk en verfrissende toevoeging. Naast de soup uiteraard turks brood.

Hoofdgerecht: Eigen gemaakte pastinaak en wortel chips. ( Lange slierten met aardappelschilmesje gesneden, tussen bakpapier in oven tot droog en knapperig.) Verse boontjes ( maar 6 per persoon) een rond bedje met gekruide couscous met daarop twee super malse lamskoteletten. ( in olie, citroenrasp en ras el hanout gemarineerd na het schoonmaken van botjes) De koteletten hebben maar 2 minuten elke kant nodig. Daarna 5 minuten laten rusten. Deze tijd gebruiken om bord op te maken. Het was, ook al zeg ik het zelf: VERRUKKELIJK!!

TIP: verwarm de borden. Lekker dat elk gerecht warm opgedient en gegeten kan worden.

Desert: Ah, chocolade liefhebbers. Een chocolade 'bal' gevuld met chocolade mousse en een aardbei, 3 aardbeien in chocolade gedoopt en een munt blaadje 'geverfd' met chocolade. Een bolletje ijs met kletskop erbij. Hier heb ik dus wel een foto van. Onze gasten wilde het zelf op de foto zetten. Wat een eer.
TIP: zet dessert borden in vriezer. Dan blijft het ijs kouder en het dessert lekker koel.

Het was zo gezellig. Veel gelachen. Bijgekletst, wereld verbeterd en lekker gegeten. Voor herhaling vatbaar. Ik ga alvast verzinnen!

dinsdag 21 maart 2017

Er is geen ontkomen meer aan

De afgelopen weken zijn bizar druk geweest. Niet alleen met koken maar ook  met allerlei huishoudelijke zaken en ten hulp schieten buiten de deur. Wij hebben een paar familieleden kunnen bijstaan in situaties en daarbij ons eigen 'minder belangrijke' taken even uit handen gegeven.

tJa, uit handen, betekend dat je het ook weer op moet pakken.

Vandaag, de oven- oooooh wat heb ik die verwaarloosd. Nou ja, verwaarloosd?! Ten opzichten van schoonmaken dan. Want gebruiken, dat heb ik het wel degelijk gedaan.
En dat is te merken. 😳

Dus voorlopig met mijn hoofd in de oven.

Daarna de vriezer aanpakken. Dat doe ik het liefst in de winter- dan kan alles op balkon. Nou zijn de temperaturen nog niet tropisch dus het moet kunnen- vandaag nog.

Over een paar weken ben ik een tijdje 'Down Under' op bezoek bij (klein)kinderen. Ik hoop dan ook wat leuke keukenweetjes, gebeurtenissen en recepten te delen. Ik heb een paar kleindochters die van de keuken houden, een zoon die graag vist en een schoondochter die het leuk zou vinden om wat nieuwe trucjes te leren. Het wordt dus feest.

Mijn handen zijn weer bijgekomen van de eerste aanslag boenen. Ik ga weer verder.

Om te beginnen had ik citroensap, citroenen, water en baking soda in de oven gedaan en op 200 graden gezet. Het stoom, soda en zuur zorgde voor het oplossen dat de 'bovenste laag' viezigheid van de wanden af droop. Nu heb ik weer eventjes de oven met water aangezet om opnieuw te stomen. Milieu vriendelijk werken zorgt wel voor wat meer - ellebogen werk, maar dan heb je ook wat!

Fijne dag nog verder allen. En vooral veel keuken plezier!

zondag 12 maart 2017

Het is echt ZO leuk

Volgens mij heb ik dit onderwerp al eens eerder aangekaart- maar omdat ik het ECHT zo gaaf vind, doe ik het nog eens over.

Cadeaus kopen voor verjaardag tante, vriendin, buur, nicht/neef, ouders. Soms door tijd of fantasie gebrek snel bedacht, een plantje, fles wijn, cadeaubon.

Ik begon het steeds onpersoonlijker te worden. Vroeger betekende iemand iets geven- dat het uit je hart kwam. Niet groot of duur maar van persoonlijke waarde. Kinderen maakten tekeningen, mijn moeder naaide poppenkleertjes, mijn vader timmerde iets. Als volwassene maakten ik wat. Toen macrame in was, mandjes vlechten en haken. Noem maar op. Ik maakten wel wat. Mijn vader had een moestuin. Als mijn kinderen zaadjes pootte voor zijn tuin dan was hij als een kind zo blij- en trots.

Cadeaus kopen- niks mis mee. Maar toch ben ik weer een beetje terug bij - iets van mezelf geven. Gewoon omdat het kan.

Vorige week was een vriendin jarig- ik bakte lemon tartlets en een Pumpkin-pecan pie voor haar gasten. Onlangs was onze tante jarig- 90 is ze geworden. Echt een geweldig lieve vrouw - kan zo met haar lachen en ook luisteren naar verhalen van vroeger. Heerlijk. Wat geef je nou aan iemand die 90 wordt? Een cadeaubon voor een maaltijd. Het werd een 5-gangen menu.


  • Champignon bakje met uiencompote
  • Tonijn tartar salade met avocado
  • Prei soepje
  • Pasta a la Mer
  • Panna cotta met frambozen couli

Het was een geweldige avond. De maaltijd werd samen met een lekker wit wijntje op geschnabbeld. Wat hebben wij genoten- die uurtjes aan tafel. Dit 'tafeltje dekje' idee hebben wij al vaker uitgevoerd- Altijd een succes.

Weet je, het hoeft niet altijd gerechten van hoogstandjes te zijn - een kip filetje met appelmoes en aardappelen, een vermicellisoep met broodje, vla met ijs... gewoon, het gaat om samen aan tafel. Over verhalen, gezelschap, verbondenheid.

Toen mijn zwager 60 werd en hij de tantes wilde trakteren- hebben wij bij de minst mobile tante thuis een High-Tea geregeld. Zelf gebakken. Het was zooooo gezellig.

Eten, het delen van voedsel- is een verbindende factor. Wij hebben allemaal voeding nodig. Hoe leuk is het om dat samen te beleven met mensen uit je leven.

Nog nooit over nagedacht- ik zou zeggen, probeer het eens. Ik wil wedden dat je, net als ik, er helemaal BLIJ van wordt. En het allermooiste is- de dankbaarheid en vreugde die, net als de wijn, rijkelijk zal vloeien.

maandag 20 februari 2017

Een nostalgisch bakmoment

Maandagochtend en de dag begint grauw buiten. Ideaal om de oven aan te zetten en het huis te vullen met vers gebakken koekjes.

Morgen ga ik naar Leeuwarden- een bezoek brengen aan mijn dierbare familieleden waaronder mijn jarige broer. Hij wordt 62 en is, net als ik, teruggekeerd naar het land van zijn geboorte. Hij woont zelfs op steenworp afstand van de geboorteplek van onze vader.

Ik was al gauw op een idee voor zijn verjaardag. Hij heeft alles wat hij nodig heeft - maar je wil toch iets meenemen. Mijn keuze viel op twee soorten koekjes 'uit de oude doos' zeg maar.


  • Anzac biscuits ( ANZAC= Australian-New-Zealand-Army-Corpse) - is dit een Nieuw Zeelands recept of een Australische? De jury is er nog niet over uit. Ik weet alleen dat ik deze als 12 jarige voor het eerst bakte in Nieuw Zeeland.
  • Peanut Brownies. Ook zo'n lekker koekje die Down Under als favouriet gebakken wordt en als kind ook vaak bakte.
Het leek mijn leuk om deze te bakken en een koekjestrommel er mee te vullen. Koekjes hebben een langer houdbaarheidsdatum dan een cake of taart- en deze kan hij dan in alle rust opeten en van genieten.

tJa, en dan gebeurde er iets waar ik geen rekening mee had gehouden. Ik kreeg een soort heimwee gevoel. Er begon iets in mij te knagen. Zodra het eerste rek de oven in ging en de geur vrij kwam was het helemaal raak. Mijn ogen werden vochtig en ik kreeg kippenvel op mijn armen.

Opeens was ik terug in de tijd. De tijd van jonge kinderen, van mijn leven als moeder in Nieuw Zeeland. Van blije gezichten, broodtrommeltjes vullen en gezellig na school aan tafel. Het overviel mij zo onverwachts. Even, heel even deed het pijn. Toen kwam het gevoel van dankbaarheid de kop op steken. Dat mijn herinneringen zo mooi en zo dichtbij waren.

Koekjes van eigen deeg- ja, ze zijn het lekkerst vers en met liefde gebakken. Morgen mijn broer(tje) blij maken. Dubbel genieten. Het bakken is gelukt- er staan zo'n 60 koekjes klaar en ik ben een blij mens. Blij dat ik dit kan doen. Blij dat mijn hart en hoofd samenwerken. Blij dat ik mijn genot van dit baksel kan delen.

zondag 12 februari 2017

Het kiezen van apparatuur in de keuken

Twee jaar geleden zijn wij verhuisd naar een appartement. Aan mij om een nieuwe keuken te ontwerpen en binnen het budget, te zetten naar mijn eigen hand. Veel denkmomenten en keuzes gemaakt te hebben ben ik ontzettend trots en blij met het resultaat.

Mijn lijst was redelijk recht toe recht aan. Door de ruimte en wensen - was het een project van 'hoe past dit het beste' voor mij.

Mijn grootste wens was - geen kastjes aan de muur maar een 'pantry'. Na jaren lang in New Zealand gewoond te hebben en redelijk regelmatig verhuisd te zijn - wist ik dat ik een pantry ( een grote voorraadkast) als een geschenk beschouwde. In Nederland staan die niet in het assortiment van keuken inrichtingen. Dus het was hard bikkelen om mijn visie helder te maken bij de keukenzaak waar wij onze keuken vandaan hebben. Uiteindelijk een compromis gesloten. De aannemer heeft de binnenkant gebouwd en het keukenbedrijf heeft voor de 'aankleding gezorgd.

Ik had ook besloten om geen magnetron meer te kopen. De ruimte moest optimaal ingezet worden. Nog iets aan de muur of op mijn aanrecht was dus ongewenst. Ik wilde een oven waar ik wat aan had. Niet van die kleine dual ovens waar je geen hele kip in kwijt kan. Of twee dingen tegelijk naast elkaar kon zetten. Dus, alleen een oven. Ik ben er erg blij mee. De magnetron wordt niet gemist. Mijn manlief was daar eventjes huiverig voor - onnodig zo blijkt.

Ik ben erg blij met mijn keuken- nu nog steeds na 2 jaar in gebruik te hebben. Ook de pantry indeling. Ik kan er ZOVEEL ik kwijt. Toch moet men voorzichtig zijn. Door veel ruimte te creëren is het gevaar dat je die ruimte op wil vullen. Los staand apparatuur nam veel ruimte in beslag. Mijn wens voor een keukenmachine kwam steeds dichterbij om werkelijkheid te worden.

En dan, wat kies je? Ik was eigenlijk al snel uit welk merk, of eigenlijk welke merken in aanmerking kwamen. De blender moest van glas zijn! Wat ook belangrijk was - de extra 'attachments'. Welke hulpmiddelen zaten erbij of konden bijbesteld worden. Wat wil ik eigenlijk? Die lijst had ik gemaakt.

Ik wilde een vruchtenpers, citrus zou handig zijn gezien mijn artrose, snij en rasp schijven, een gehakt molen- is toch lekkerder om je eigen vlees te malen. Dan weet je precies wat erin zit. Ook handig voor de gerechten als kroketten, bitterballen en ragout achtige schotels. Het vlees is dan heerlijk om in de ragout te verwerken. Mijn handmixer werkte nog prima maar mijn handen minder. Alles moest eigenlijk voor mij wat handiger en minder belastend in gebruik zijn.

Ik heb voor het merk Kenwood gekozen. Mij al jaren bekend en vertrouwd. Ik had ook oog op die van Russel Hobbs - ook bekend bij mij. Ik heb de waterkoker en toaster en gebruikte deze ook in New Zealand. Al waren de verschillen klein, moest ik wel een knoop doorhakken.

Wat ik wel lastig vond is dat de machine nergens in een winkel stond. Wel een variant van het merk dus ik heb wel goed kunnen onderzoeken, maar had graag de hele machine eerst even onderhanden gehad en ik gunde de vakkundige verkoopsters die ik heb gesproken de aankoop. Ik was uiteindelijk toch gedwongen om online te kopen. Niet echt mijn stijl. Enfin, als het niet anders kon - dan maar zo.

Is het de beste die ik kon kopen? Voor wat ik nodig had, geld voor over had en ruimte had- JA. Dit paste in mijn verhaal. Is het voor iedereen de beste machine? Dat weet ik niet. Dat kan alleen beantwoord worden door diegene die op zoek is, weet wat hij/zij  nodig heeft en kan betalen. Ik zou zeggen, maak een lijst en ga dan op zoek.

Ik ben tevreden. En dat, is waar het om gaat.

vrijdag 10 februari 2017

Appeltaart maar dan ietsjes anders

Op mijn aanrecht pronkt nu mijn nieuwe keukenmachine. Ik ben er de afgelopen week mee aan de slag gegaan. Ook al ben ik keukenmachines gewend- het is toch net als een auto, opnieuw vertrouwd raken met alles wat beweegt, piept, kraakt en maalt.

Tot nu toe ben ik tevreden. Toch is het wennen. De grondstoffen om apparatuur te maken wordt niet alleen schaarser, maar ook duurder. Mijn oude machine was bijna niet te tillen, deze wel. De schaal was robust en zwaar, deze licht en dunner. En ga zo maar door. Ik heb wel gekozen voor een glazen blender. Daar was ik resoluut in. Dus dat hielp ook bij het elimineren van merken en modellen. Ook de gehakt molen is van hoog kwaliteit.

Koffieochtend en theemiddag gasten kunnen er voor 90% op rekenen dat er iets 'vers uit de oven' bij de koffie/thee geserveerd wordt. Al is het een simpele scone of cup cake. Afgelopen zondag de banana-walnotentaart gebakken als eerste proef. Gisteren een appel-bosbessentaart vers van de pers gemaakt net voordat de gasten arriveerde. Heerlijk die geur dan. Verwelkomend en huislijk. Een geur die bij velen een nostalgisch moment op kan roepen. Ik denk dan met een vleugje weemoed aan mijn vader. Hij was van de appeltaarten thuis.

Het basisrecept voor het deeg is ook een die pa altijd gebruikte. Uit het oude Margriet kookboek die hij en mijn moeder kregen bij hun trouwen. Ik heb die weer van mijn modere gekregen als ' erfstuk" en ben er ook zuinig en voorzichtig mee.

Deeg: - 250 boter, 350 bloem, 175 suiker en 3thl bakpoeder, snufje zout.

Toch wilde ik wat extras. Dus in het deeg ging ook citroenrasp, kardemom, kaneel en gember. De appels schilden en snee ik altijd in partjes eerst en zetten ik ze weg in een schaal met kaneel, beetje suiker en kruidnagel en citroensap. Nu even niet. Ik wilde bosbessen van Blue Berrie Hill ( in Well) erin verwerken.

Dus, na het bekleden van een springvorm met het deeg, laagje appel, laagje Blue Berry. Laatste laag appel. Daarna een kruim gemaakt van het overgebleven deeg, geschaafde kokos, walnoten, boter, bloem, donkere bastard suiker, snufje kruidnagel, en amandelschaafsel. De taart gewoon gebakken zoals ik een appeltaart bak. Niet meer, niet minder.

Nu, nog geen volle dag later- al voor 2/3 op. Bezoek gisteravond en vanochtend. Het viel enorm in de smaak. Voor herhaling vatbaar dus.

woensdag 8 februari 2017

Wonderen in de keuken.

Ik zeg wel eens als er iets mis dreigt te lopen " Wonderen zijn de wereld niet uit." Deze uitspraak maak ik niet luchtig. Het betekend precies wat de inhoud zegt. Er gebeuren nog steeds wonderen. Ik geloof in WONDEREN.

Wonderen zijn dingen die onverklaarbaar zijn. Moeilijk te doorgronden en/of uit het niets komen. Buiten het geloof om wordt het woord ook gebruikt. Je hoeft geen gelovige te zijn om iets als een wonder te ervaren.



Op de Wikipedia pagina WONDER staat er o. a. dit over, " Het woord 'wonder' kan in het algemene spraakgebruik ook duiden op iets dat grote verbazing wekt en moeilijk te geloven of te begrijpen is, vaak kwalificeert men die gebeurtenis dan als 'wonderlijk'.


Nou wordt ik dus aangetrokken door dat woord omdat het voor mij meerdere dingen betekend. Ik las een advertentie die op mijn kookpagina verscheen en daarop stond -




Ik had hier nooit over gehoord- totdat ik de informatie ging lezen. Een lampje van herkenning ging branden. Opeens moest ik aan allerlei alternatieve manier van eten bereiden denken. We zijn zo gewend om het knopje op de kook of gasplaat aan te zetten. De magnetron is bijna niet weg te denken uit de keuken behalve die van mij dan 😉 . Toen ik 2 jaar geleden een nieuwe keuken ontwierp was dat een apparaat die niet terug hoefde te komen.


Het liefst verwarm ik een overgebleven maaltijd met stoom. Ik heb een 'gatjes' pan. Daarin leg ik een stukje aluminium folie met daarop de te opwarmen etenswaren. Water in de pan. De 'gatjes' pan erop en stomen maar. Het gerecht wordt zeer snel zo bloed heet, blijft sappig en is verrukkelijk en om van te smullen.


Maar terug naar die 'WONDERpan'. Het is toch waar dat 'vroeger' mensen net zo vindingrijk waren als tegenwoordig. Die WONDERpan is niet nieuw. Deze verdween een beetje uit zicht rond de jaren '60. Nu in een nieuw jasje, en met zicht op milieu, fossiel brandstoffen en duurzaamheid is er een nieuwe golf van WONDERpan gebruikers. Op zich best wel leuk. Het biedt veel mogelijkheden zoals bij het kamperen, kleine keukens, op kamers woonende studenten en zelfs met een kookplaat voor ouderen in een kleine woning- nog de kans om zelf een taart te bakken.


Wat ik wel vind, is de prijs is wel ERG hoog. Voor mij even geen WONDERpan- want ik denk dat ik wel heel veel zou moeten bakken om het bedrag terug te verdienen via de besparende kosten. Ik blijf de ontwikkeling hiervan wel volgen. Altijd leuk.


Welke 'ouderwetse' kooktechnieken en mogelijkheden zouden ook in een nieuw jasje terug mogen komen? Ik ga hierover nadenken.


maandag 6 februari 2017

Mijn aankoop

Afgelopen zaterdag heb ik mijn nieuwe keukenmachine in gebruik genomen. Toen ik uit Nieuw Zeeland terugkeerde heb ik maar wat persoonlijke dingen meegebracht, mijn huishoudelijke artikelen achtergelaten. Zo dus al mijn keuken handigheidjes, hulpmiddelen en favourite pannetje en schalen zeg maar. De spatel die naar je eigen hand staat, het aardappelschilmesje die je met je leven beschermd omdat het zo'n fijn mesje is. Nou ja vul zelf maar in wat je niet kwijt zou willen.

De afgelopen 16 jaar heb ik daar weer verandering in gebracht. Ik schafte een paar dingen aan, en toen ik een nieuwe relatie kreeg- kwam ik in een keuken terecht waar het een en ander aanwezig was. Daar heb ik dankbaar en met plezier gebruik van gemaakt. Nu wonen wij anders. De keuken is door mijn eigen hand ontworpen en was het ook tijd om de oude apparaten te vervangen voor nieuwe.

Zaterdag: Een dag om niet te vergeten. De deurbel ging. " Ik heb een pakketje voor u." Nou laat ik zeggen- het was een GIGA doos. Ik denk dat de bezorger blij was met de aanwezigheid van een lift.

Het was spannend om de doos open te maken. Ik heb er eventjes mee gewacht. Om naar die doos te kijken was al spannend. Dit is geen gewone aankoop die je elke dag doet. Even van 'het moment' genieten.

Het uitpakken was een feest. Wij hebben een grote vierkante tafel. Die stond vol van alle 'extras' die bij de machine geleverd werden.

De pantry moest nu opgeruimd worden. Weg met de losse 'dingetjes' en inruimen met de nieuwe orde. Het scheelt enorm in ruimte moet ik zeggen - terwijl ik wel meer hulpmiddelen hebt. De keukenmachine zelf is de basis. Nu heb ik geen losse sappers, citruspers, hand mixer, blender en foodprocessor nodig. Alles past op de machine en is nu compacter om op te bergen. Ik ga de komende tijd genieten van mijn experimenten.

De eerste pot met broodkruim staat al gevuld en de Banana-walnut cake was 'delicious'. Ik ben met deze drie eerste klusjes al zeer tevreden. ( walnoten gemalen in de kleine 'maal'blender die erbij zat)

Geniet mee - hier het recept voor de taart. Ik heb een basis recept gebruikt uit mijn ( wel meegenomen 😁 ) Edmunds Cookery Book. Daaraan heb ik gesleuteld. Het resultaat mag er zijn. Echt waar.


125 gr boter, 125gr suiker, 2 L eieren, 2 rijpe bananen ( geprakt), half kopje fijngehakte stukjes walnoot, 1/2 thl gemalen kardemom, 1 thl kaneel, 1 thl baking soda opgelost in 2 eetlp warme melk, 2 koppen bloem en 1 thl bakpoeder.

Boter en suiker luchtig kloppen, bananen en walnoten toevoegen, een voor een eieren. Goed kloppen. Zeef bloem bakpoeder en kruiden, voeg eerst baking soda aan de warme melk toe en daarna aan het mengsel. Spatel dan meteen daarna de bloem zorgvuldig erdoor. Het kan eruit zien alsof het schift maar dat komt door de baking soda. Gewoon goed mengen. Komt goed.

Bak de taart in een springvorm voor ong 50 minuten op 175-180. Laat iets afkoelen. Snij door midden en koel verder af. I pakje Monchou, sap halve citroen, wat poedersuiker en 1 banaan in plakjes voor vulling.
De Monchou los kloppen, citroen en poedersuiker erbij. Tot een smeuïg geheel mengen. Smeer over taartbodem. Leg plakjes banaan erop. Leg deksel op taart.

Om taart af te werken - opgeklopte slagroom, met zeef bestrooid cocoa erover en chocolade hagelslag.

Smakelijk!


vrijdag 20 januari 2017

Maaltijden delen

Als moeder was ik gewend om maaltijden voor 5 te koken- en na mate de kinderen opgroeide schoven steeds vaker vrienden en vriendinnen aan tafel om samen met ons mee te eten. Geweldig vond ik dat. En nog steeds.

Nu ik 'maar' voor 2 hoef te koken is het minder arbeidsintensief en is koken voor mij nog steeds een genot. Vier jaar geleden overleed mijn lieve schoonvader. Hij kookte ook graag- en mijn singel zwager at bijna elke dag bij pa. Nu pa er niet meer is, en wij dichterbij wonen komt hij regelmatig mee eten. Want eerlijk is eerlijk, alleen is ook maar alleen. Wij genieten van zijn gezelschap, hij kan zijn dagelijks verhaal kwijt en het is nog gezellig ook.

Soms is het wel eventje
chaos in de keuken
Ons verhuizing 2 jaar geleden bracht ons weer terug op manlief zijn jeugd stekje. Hij kende een aantal buurtjes nog van 'vroeger' waarvan een de ere titel 'oom' droeg. Regelmatig ben ik in de gelegenheid om ook hem nu te voorzien van een 'thuis gekookte' maaltijd. Zijn vrouw is inmiddels overleden en behalve een eitje koken of een soepje opwarmen - verder kwam oom niet om echt 'ouderwetse' maaltijden op tafel te zetten. Hij geniet van het herkenbare zoals een stampotje, witlof of een lekkere kip maaltijd. Tegenwoordig krijgt hij ook onbekende gerechten met smaken die meer in 'mijn' stijl van koken voorkomen. Net na etenstijd gaat dan de telefoon en krijg ik verslag van zijn ervaring. Zo leuk- nee hij eet niet mee, dat is een brug te ver. Wil graag op zijn tijd en gelegenheid eten enzo. Prima toch. Moet kunnen.

Het delen van maaltijden zit er zo ingebakken. Dat is zo een heerlijk gevoel dat je iemand van een gezond en lekkere maaltijd heb kunnen voorzien.

Genieten - dat delen!
Samen aan tafel - toch wel heel symbolisch en belangrijk voor mij. Afgelopen dinsdag naar een oud tante geweest met mijn kratje vol met pannen en attributen om een 3-gangen menu op tafel te zetten. Gewoon, omdat het nog kan. We genieten van de verhalen van vroeger, van bekende en onbekende familieleden en hun bijzonderheden. We lachen, eten, nemen een wijtje erbij en keren met een warm gevoel weer huiswaarts. Zwager is dan ook van de partij. Het voelt als vakantie.

Ook mijn geadopteerde schoonmoeder, die nog elke dag zelf kookt, stofzuigt en boodschappen doet - krijgt zo af en toe wat aangereikt. Zoals erwtensoep. Het is teveel om daar een grote pan van te maken- en terwijl wij jaren van haar erwtensoep mochten genieten- is het nu aan mij om die te maken en aan haar te overhandigen.

Ik voel mij een gezegend mens dat ik dit nog kan en mag doen. Ik weet in elk geval dat vandaag 6 mensen aan 'mijn' erwtensoep zitten vanavond. En dat is toch GAAF!

Ik kook niet alleen om te eten maar om te voeden en lief te hebben - heerlijk!
Smakelijk eten - overal!

maandag 16 januari 2017

We houden het erin

De afgelopen 3 jaar komen vrienden uit Burgh Haamstede begin januari op bezoek. Dan hebben zij een beurs in onze regio waar zij naartoe gaan. Na afloop komen ze bij ons gezellig het jaar aftrappen wat betreft - 'vrienden op bezoek- lekker samen tafelen'.

Hoewel de weersvoorspellingen richting gladheid en winterse buien ging, was het redelijk rustig in de lucht. Al voor 12-en kreeg ik bericht dat alles verliep als gepland en wij konden dus onze gasten verwachten tegen eind van de middag. De dag begon met een gezellig ontbijtje met tijd voor reflectie onder het genot van muziek ( Gregoriaanse zang waar ik zo verschrikkelijk veel van houd) In mijn enthousiasme was ik al begonnen met wat voorbereidingen. Heerlijk zo'n luie zondag de keuken in te mogen en al lerende wijs wat lekkers toveren om op tafel te zetten. Het is mijn manier om bij te tanken en ik krijg hier dan ook energie van.

Het menu had ik al een beetje uitgewerkt- hoewel er altijd ruimte is voor aanpassingen als de ingrediënten dat toestaan. De afgelopen paar dagen was ik ook aan het experimenteren geweest. Ik wilde bloemkool op 3-wijze serveren. Puree ( wat geen probleem oplevert) mini flowerettes ( gewoon hele klein 'bloemetjes bloemkool geblancheerd) en knapperige 'boompjes ( met mandolin flinterdun snijden, uitdrogen en dan in de oven tot knapperig) en dat was nou de uitdaging. Om dat knapperige er goed in te krijgen. Ook had ik een methode ontdekt om een kant-achtig 'lapje' te maken wat ik bij het hoofdgerecht wilde gebruiken als 'versiering' en knappertje. Dus spelen in de keuken.

Omdat deze vrienden al meerdere malen zijn aangeschoven aan tafel- weet ik van hun ' liever wel- liever niet' keuzes. Iets wat ik altijd wil weten. Ooit heb ik een zalm schotel gemaakt en de gast was allergies voor zalm. Dat is ook even snel denken en handelen om iets totaal anders op tafel te toveren.


Enfin: Het 4-gangen menu was als volgt.

Vers gerookt zalm, twee gegrilde garnalen op een bedje van erwtenpuree met erwten, eikenbladsla en rucola salade met tomatenblokjes en wasabi - augurk mayonaise, geblancheerde zeekraal en een tuile als knappertje.

Het maken van de tuile was een uitdaging. Spettert veel en om de juiste hitte op de kookplaat te krijgen was even aftasten. Na enige pogingen was ik eindelijk tevreden.

Tussen gerecht: Een mini kaas soufflé met uiencompote. De uiencompote had ik zaterdag al gemaakt. Het rook heerlijk en smaakte naar meer.

Ik had dit recept met Nieuw Jaar ook gebruikt- alleen nu gehalveerd en in kleine mini bakjes gedaan. Weer een daverend succes. Ik dacht, hopelijk lukt het me nog een keer- en ja hoor. Dit heb ik wel vers en ter plekke gemaakt. De vreugde geluiden waren als muziek in mijn oren- super trots als een soufflé het 'doet'.
Uien compote-  ik had er ook rozijnen toegevoegd. Voor herhaling vatbaar. Dit recept is goed voor een basis- er zou aan gesleuteld kunnen worden voor andere smaken.

En dan: Het hoofdgerecht. Kalkoendij ( van de poelier op de markt), met boontjes, een langzaam gegaarde sjalot en lente uitjes, zoete aardappel, rode wijn jus, bloemkool creme met 'bloemetjes' en een bloemkool 'boom'.

De kalkoendij gemarineerd, daarna aangebraden in oven gegaard tot 72 graden en laten rusten, de bloemkoolpuree ook zaterdag al gemaak ( in water en melk garen met laurier en beetje zout, pureren in blender met klontje boter, daarna door zeef voor een super gladde puree. Sjalotten heb ik in de oven in een schaal met olie en verse kruiden inclusief venkelzaad op een midden temperatuur gegaard. Buiten velletje eraf. Super zacht. Boontjes geblancheerd en met klontje boter en ringetjes lente ui even 'opgewarmd'. Zoete aardappel licht voor gegaard en in koekenpan korstje aangebakken. De jus was het kookvocht met stevig scheut wijn in pannetje ingekookt.

En als afsluiter: Lemon curd op een kletskop met citroen sorbetijs en slagroom en amandelschaafsel geserveerd met een glaasje Limoenchello. De lemon curd ook op de zaterdag gemaakt. Als variatie op het originele recept- 2 citroenen, 1 limoen en 1 sinasappel. Ook aangepast al jaren- ipv cornflour gebruik ik custard poeder. Ik heb alleen de curd gemaakt- en de eierdooiers ingevroren voor een volgende keer dat ik meringues wil maken.


Nou dat was dan zondagavond. Het is maandagochtend en tijd om de was op te hangen. Volgende week is mijn zoon jarig- ik kan er niet bij zijn- hij woont in Australië. Maar toch ga ik het vieren met vrienden- jaja, die komen eten! Tot volgende keer. Smakelijk eten!

woensdag 11 januari 2017

Even snel- gezond en wel!

Gisteren trok ik de lades open van de vriezer en zag allemaal bakjes staan. Met rijst, met spaghetti restjes, met afhaal restanten, met stukje roulade over van een maaltijd. Sommige dingen herkenbaar en anderen hadden mijn reukorgaan nodig om mij eraan te herinneren wat in het bakje of pakje zat verborgen. De stickers blijven niet plakken- dus zal ik iets anders moeten verzinnen voor identificatie Ik houd er niet van om met viltstiften op deksels te schrijven omdat ik een bakje of pakje voor diverse dingen gebruik.

Enfin, een aantal bakjes stonden te ontdooien op mijn aanrecht en mijn eetplannetje was rond. Het opwarmen gaat boven heet water in een pan - au bain marie! Eerst op het bord en afgedekt met aluminiumfolie of kom of deksel. Dan op de pan met water een even op hoog temperatuur totdat het water kookt. Dan lager zetten en binnen korte tijd is het eten op temperatuur, mals, niet uitgedroogd en het bord super warm waardoor je maaltijd ook niet al te snel afkoelt.

Ik weet het. Opwarmen kan in de magnetron. Maar ik heb een keus gemaakt toen wij verhuisden en een nieuwe keuken gingen ontwerpen- dat ik geen magnetron meer wilde. Het was zeer handig geweest al die jaren- vanaf 1982 was ik eigenaar van een mooie spick splinter nieuwe magnetron en de jaren die volgden wel een aantal keren ingeruild voor een nieuwer model. De noodzaak heb ik niet meer, dus een apparaat minder in mijn keuken.

Maar om even terug te komen op mijn maaltijd- snel en toch gezond. Een van de gerechten was ietwat beperkt. Zeker niet genoeg om een voldaan gevoel van te krijgen. Echt 'zin' om van alles overhoop te halen had ik niet. Snel doordenken - ik had wortel en courgette liggen en doppertjes in de vriezer. Een super handige toevoeging voor mijn maaltje.

Ik greep voor mijn kleine 'Gevu' snijder en draaide wat spaghetti groente - hup in de wok even snel blancheren en bij het eten voegen op mijn bord. Binnen de kortste keren zaten manlief en ik aan tafel met allebei een lekkere maaltijd. Net als bij een restaurant- allebei ons eigen gerecht. Twee verschillende, heerlijk geurende borden warm eten- en mijn vriezer la is weer wat opgeruimder geworden.

Dat krijg je na zoveel feestelijk maaltijden- kleine beetjes overgebleven van lekkere schotels. Altijd handig om te bewaren- in de vriezer. Want dan blijven ze nog even goed.

dinsdag 10 januari 2017

Kook ervaringen- december was druk in de keuken.

De maand december stond echt in teken van KEUKEN en VEEL koken!

Niet alleen was ik bezig met het kerst diner maar ook kwamen er diverse mensen op bezoek waarvoor ik lekkere en zo af en toe uitgebreide maaltijden voor wilde bereiden. Het was een zoekerij op YouTube, in kookboeken en door mijn als snel vol wordende schrijfblok waar ik de 'menu's' in opschrijf als vrienden komen eten. Zo voorkom ik de zelfde gerechten te serveren - en er staat daar ook bij wat ze niet lusten of allergies voor zijn.

Ergens in oktober was manlief een paar dagen wezen wandelen in België. Hij kwam thuis met vers afgeschoten en vacuum verpakte wild (zwijn). Dit ging meteen de vriezer in - om het op een bijzonder moment te gebruiken. Zo'n stuk vlees verdient het om op een speciale gelegenheid gebruikt te worden.

Het was mijn intentie om dit gerecht optimaal van smaak te serveren. Al zoekende kwam ik een filmpje tegen op YouTube van een Franstalige kok wat mij erg aansprak. Het filmpje was zo duidelijk dat de Nederlandse vertaling niet nodig was geweest- voor mij althans. Erg fijn dat iemand daar wel de moeite voor heeft gedaan overigens.

Het 4-gangen menu was een super succes. Ik had wel een verzoek gekregen van mijn vrouwelijke gast. Voor het dessert wilde zij graag de Carrot Cake uit Masterchef Australië die ik kort daarvoor had gemaakt voor een ander gelegenheid en waar zij een foto van had gezien. Aangezien ik het graag mijn gasten naar de zin maak- was dit verzoek dus niet op dodenman's oren gevalen.



Het menu was als volgt:
Vers gerookte zalm - garnalen en een frisse salade met wasabi mayonaise
( eigen verzinsel)

Pompoensoep met pompoenpitten, creme fraise en nootmuskaat
( flespompoen- eigen recept)

Wildzwijn stoofpot op verse gnocchi
(klik voor recept)

Carrot cake with candied walnuts and walnut crumb
(klik voor recept)

De meest waardevolle tip die ik meekreeg van de chef kok was - bij een stoofschotel - snij het vlees niet te klein want anders kookt het 'kapot' en heb je een korte draadjesvlees schotel van onherkenbaar vlees. Dit werd kort na het etentje bewezen toen ik samen met manlief en zwager uit ging eten. De mannen, echte bourgondiërs en vlees eters, bestelde dus een wild stoofschotel en ook al was het 'lekker' was het vlees dusdanig gaar gekookt' dat de wild smaak eraf was en het als draadjesvlees op het bord lag. De mening was, " het had gewoon een stukje rund kunnen zijn, het was niet herkenbaar als wild". Jammer.

Ik mag met trots zeggen - dat de avond van ons etentje met vrienden geslaagd was en ik met trots de keuken opruimde en schoon achter liet voordat ik mijn bed in dook.