Het doorgeef systeem

Kookpagina's, kookblog's, hobby pagina's van kookliefhebbers. Tegenwoordig hoef je maar een ingredient of idee in te toetsen op je toetsenbord en google vindt er wel wat bij.

Liefhebbers, hobbyisten en professionals maken allemaal (?) - nou ja veelal, gebruik van welke medium dan ook om hun kookkunsten te delen. Hun passie, hun tijdbesteding, hun kennis en ontdekkingen.

Appelroosjes -
bekijk de video
(ik heb de appelschijfjes niet voorgekookt
en ook het deeg niet omgevouwen.)

Ook doe ik hieraan mee. Ik ben liever in de keuken dan op strand. In de keuken kan ik ook mijn huid of delen ervan verbranden, maar dan anders. In de keuken loopt de temperatuur ook op en wordt mijn hoofd soms ook knalrood.

Wat ik niet heb, is zand tussen mijn tenen en zout in mijn haar ( als alles goed gaat tenminste!) en een smaakvolle maaltijd.

Zo heeft iedereen zijn passie, hobby, tijdsbesteding, nietwaar? Gelukkig maar dat er diversiteit in zit- anders waren de stranden leeg en de keukens allemaal bezet - of anders om!

Maar daar gaat dit stukje eventjes niet om. Het gaat om de titel; Het doorgeef systeem! Want door het gebruik van social media is het mogelijk om recepten en ideeën met elkaar te delen - de hele wereld over. Zo zijn 'wij' in een tijdperk aangekomen waar 'onze' smaken zich verder ontwikkelen- onze 'durf' meer uitvergroot wordt en de maaltijden steeds gevarieerder op tafel komen. In zijn algemeenheid dan he. Want er zijn best nog wel veel 'vlees, aardappelen en groenten' maaltijden die de tafels nog sieren en de buiken nog vullen.

Een heerlijke toevoeging aan je maaltijd
bekijk de video!
( ik heb heel fijn gesneden kool, geraspte
rode paprika toegevoegd.
Als vulling, tomaat en feta)

Ik zoek, vind, krijg en deel ook recepten. Niet alles. Want ik ben dan wel selectief. Niet zozeer vanwege het 'gezondheidsfactor' wat soms wel eens ontbreekt maar de recepten die mij aanspreken. Ik probeer ook om het recept eerst zelf te testen. Dat lukt niet altijd - of is zelfs soms niet eens van toepassing. Over het algemeen denk ik dat ik dat wel redelijk regelmatig doe.

Zoals afgelopen week. Meerdere recepten belande op mijn iPad, op mijn aanrecht en in de pannen en op borden.Ook kan ik het soms niet laten om toch een 'eigen' draai aan iets te geven zelfs voordat ik het origineel hebt geproefd.

Recepten uitvoeren is leuk- zelf verzinnen ook. Als iemand geleerd heeft om een biefstuk tot perfectie te bakken- door instructie of eigen ervaring - dan is het ook mogelijk om wat uitdagendere recepten uit te proberen.

Mezze cake
( ik heb behalve de zongedroogde tomaten
en artisjokken- verder niets uit potjes gebruikt
dus de baba ganousch en humus zelf gemaakt)

Ben jij zo'n iemand die in verbazing kijkt en roept naar een ander van " oh wat knap, dat zou ik niet kunnen", probeer het toch maar eens. Stapje voor stapje. Eerst alles klaar zetten - daar gaat de meeste tijd in zitten. Alle voorbereidingen klaar- dan stapvoets de instructie uitvoeren.

Recepten 'hulplijnen' zoals Youtube zijn geweldig. Ik leer daar veel van en vind het grappig om een zelfde recept door te nemen die door meerdere gemaakt is. Allemaal geven ze er een eigen draai aan. Geweldig.

Mijn dochter vroeg onlangs of ik filmpjes wilde maken voor de kleinkinderen - een soort 'bewegend-levend' kookboek voor later. Leuk idee. Ik ga er over nadenken.

Smaken verschillen - gelukkig maar!

Het is de maand van de Mexicaanse keuken. Ik moet zeggen dat het mij niet tegenvalt. Het uitzoeken, de smaken herkennen en het balans vinden - allemaal uitdagingen waar ik steeds beter in word. Er is nog geen mislukte maaltijd Uit mijn Keuken gekomen mag ik wel zeggen. Dat kan ik ook zeggen vanwege de reacties die ik krijg en de verzoeken voor meer van hetzelfde.

Erg geruststellend en iets waar ik blij van word. Maar niet iedereen houdt van deze smaken of kruiden. Het liefst eet men 'gewoon' de Hollandse hap. Groente vlees en aardappelen. Persoonlijk houd ik van afwisseling. Met de Mexicaanse dagen en wanneer het zonnetje op tafel schijnt- waan ik mezelf ergens anders dan thuis! Een soort 'spookvakantie' gevoel. Heerlijk is dat.

Ik ben al aan het 'rond snuffelen' voor komende maand. Want ja, ik moet wel even 'uitprobeersels' en foto momenten hebben om menus aan te kondigen. Wordt het Italiaans? Frans? Aziatisch? Ik ben er nog niet uit.

De mogelijkheden zijn natuurlijk eindeloos. Misschien worden het vleesloze maaltijden - of alleen met vis. Het boeit mij om hiermee bezig te zijn. Daar wordt ik vrolijk van - net als iemand die graag postzegels verzamelt of fotografeert. Eenmaal een onderwerp in gedachten- er dan mee door willen. Naast mijn andere activiteiten is dit echt een uitlaatklep waar ik energie van krijg.

Vandaag heb ik een salade gemaakt om mee te nemen - wij eten onverwachts bij vrienden. Is dat nou even een cadeautje? Gezelligheid op en top.

Als uitzondering omdat het met de keuken te maken heeft!

Even over afgelopen weekend.

Elk jaar gaan 'wij' - 4 stellen, een weekendje weg ergens in Nederland. Om en om verdelen wij het organiseren hiervan. Dan spelen wij toerist in eigen land. Wij proberen onze kennis over de omgeving te verbreden en verdiepen.  Dit houden wij voorlopig nog wel even vol want Nederland is een prachtig land en we zijn nog lang niet uitgekeken.


Zo belande wij in Amersfoort afgelopen weekend. En ik moet zeggen- hulde Amersfoortenaren, wat is jullie stad MOOI!

Wat hebben wij onze ogen uitgekeken naar de prachtige gebouwen, gevels, grachten - ja we hebben een boottocht gedaan. Wandelen door de winkelstraten - vooral de Langestraat en de Krommestraat- erg gezellig.

Natuurlijk moeten de dames de kleding zaken even binnen. Elke stad heeft zijn eigen mode. Echt waar, je komt soms iets tegen wat je eigen stad niet biedt. tJa, ik vind kleding zaken wel nuttig maar waar ik voor ga zijn de keukenwinkels. En die zijn volop aanwezig in Amersfoort. Wij hebben er 3 bezocht. Zoals sommigen kunnen kwijlen over schoenen, platenzaak of lingerie, zo kan ik de verleidingen in zo'n kookwinkel moeilijk weerstaan.

Zoiets als Kookwinkel Oldenhof - een ware keuken princess sprookjestuin. Na al onder de indruk geweest te zijn van 'Cook@home' waar ik leuke table mats scoorde voor de kleinkinderen in Nieuw Zeeland met echte Nederlandse afbeeldingen ( die kunnen ze zelf inkleuren) liepen wij een stukje verder en kwamen wij bij Oldenhof. Het was niet de bedoeling om binnen te gaan. De mannen waren aan een terrasje toe - en eerlijk is eerlijk een bakje koffie zou welkom zijn- toch waagden ik een stap naar binnen.

Voor deze winkel alleen zou ik weer naar Amersfoort gaan- en dat doet Amersfoort te kort hoor. Want de binnenstad is prachtig.

Super efficient en kundig personeel. De uitstraling en het aanbod van producten - ik zou niet weten wat ze NIET hebben. Ik ben geslaagd voor iets wat ik al heel lang zoek- en denk als ik wat langer de tijd had om rond te kijken dat ik eigenlijk tot meer 'ontdekkingen' was gekomen.

Na onze boottocht door de grachten, liepen wij eventjes een beetje doelloos zoals je doet voordat iemand een balletje opgooit voor een terras, en kwamen wij bij Dille en Kamille. Dit historisch pand hadden wij vanaf het water gezien. Toen al was de indruk gewekt dat wij hier misschien ook een bezoekje moesten brengen. Laat er nou net een bui aankomen.

Enfin, culinaire was het wekkend zeker. De maaltijden in het hotel ( De Berg- Best Western) waren fantastisch. Het personeel super, efficient, zorgzaam en vriendelijk.

We kijken nu al uit naar volgend jaar maar wel met veel mooie herinneringen en een warm
gevoel die wij mee hebben genomen uit Amersfoort.

ps. Een kleine bijkomstigheid-

Bij een lekkere maaltijd hoort een lekkere wijn.

Het huis van Ilja Gort hebben wij dan maar even op de foto gezet.

Buen Apetito

Ik heb aangekondigd om thema maanden te gaan koken- en dat vergt nogal wat voorwerk en uitprobeersels. De afgelopen periode heb ik mij dus ook een beetje verdiept in de Mexicaanse smaken en nodige kruiden om iets redelijk lekkers te kunnen koken.

En dat is maandag goed gelukt. Kip met zwarte bonen, maïs pannenkoekjes, een zuurtje van komkommer en wat uitgebakken stukjes chorizo.

Het gerecht- of eigenlijk het recept, heb ik zo nauwkeurig mogelijk gevolgd- met uiteraard er een 'Anita draai' eraan gegeven. Ipv een maïs kolf - een maïs pannenkoekje of 'fritter' zoals we dat in het engels noemen. En het zuurtje- ook eigen verzinsel want ik hou wel van een tegenhanger. Iets wat fris overkomt en je mond weer reinigt voor de volgende hap.

De kippendijen heb ik een nacht laten 'kuren' met snippers rode peper en gerookte paprika poeder met wat olie. Verder de smaak telkens geproefd om te zorgen dat het gerecht wel goed gekruid was maar geen inwendige brand zou veroorzaken. Persoonlijk vind ik dat lastig omdat voor mij de smaak van de ingrediënten dan weg zijn- en ik proef graag mijn gerecht en niet een zoutpotje of vuurbak.

Het lijkt allemaal zo moeilijk - anders koken dan je gewend bent maar eigenlijk is het 'een pot nat'. Je ingrediënten klaar zetten- zorgen dat je je recept goed hebt doorgelezen en koken maar. Als de familieleden nieuwe smaken voorgeschoteld krijgen - willen ze straks geen hagelslag, aardappelen of ontbijtkoek meer mee nemen op vakantie maar het eten van het land zelf proeven.

Ga je niet ver van huis, voor welke reden dan ook- breng het land van keuze dan dichter bij om de gerechten, smaken en sfeer naar je toe te halen. Een goedkoop maar smakelijk reisje - nooit verkeerd denk ik dan.

buen apetito allemaal- van welke keuken dan ook.

Mijn keuken is weer open!

Het zijn drukke weken geweest. Bezoek uit Nieuw Zeeland, zelf eventjes het land uit en allerlei bijkomstigheden hebben ertoe geleid dat ik even een stapje terug moest doen wat bloggen betreft en het koken op andere plekken dan thuis moest gebeuren.

De spreuk; "verandering van spijs doet eten!", was bij ons van toepassing. Terwijl onze gast hier was vonden wij het wel leuk om te zien hoe de ' patat met' werd ontvangen en buiten de deur eten bij de diverse wereld keukens ook goed in de smaak viel. Op de camping hebben wij genoten van de maaltijd bereid met de Skottlebraai- en voor onze gast was dit een nieuwe ervaring. Niet het buiten eten uiteraard want bbq-en staat als een vast onderdeel van het eet cultuur Down Under. Daar kunnen wij nog veel van leren.

Het weer was perfect - we hebben veel gedaan, gezien en geproefd.

En toen: Ja toen gingen wij zelf 'eventjes' weg. Naar Schotland. Het land van de haggis. Wij hebben niet alleen buiten de deur gegeten - want ik vind het ook leuk om op vakantie hoe dan ook, een maaltijdje of twee-drie te koken. Omdat we 2 nachten op de boot zaten - en ook door familie uitgenodigd waren- was er ook niet zoveel ruimte voor. Maar wel leuk.

En al die diversiteit van de afgelopen weken heeft ervoor gezorgd dat ik ook na hebt gedacht over mijn maaltijden de komende tijd. Ik ga maand themas/smaken koken.

Juli is de maand van de Mexicaanse keuken. Hoewel ik wel iets bekend ben hiermee is het toch spannend en een mooie gelegenheid om mij hier iets meer in te verdiepen.

Veel bonen, mais ( daar ben ik zelf gek op) en tomaat. Ook pepertjes komen veel voor- het hoeft niet heet maar de smaak even 'oppeppen'.

Tortillas nachos, guacamole om maar wat bekende termen te gebruiken. Gehakt en kip zijn de meest voorkomende vlees soorten in de recepten - hoewel rund ook gebruikt wordt.

Ik ga ervoor- ben al aan het 'voorkoken en experimenteren dus het zal best wel goed komen.

Volgende maand weer een andere smaakje kiezen...wat zal het worden?

De Nederlandse keuken Down Under

Zoals sommigen wel weten - heb ik jaren in New Zealand gewoond. Ik hou nog contact - niet alleen omdat mijn kinderen en kleinkinderen er wonen maar ook omdat ik daar veel vrienden en kennissen hebt achtergelaten.

Weg - betekend niet uit hart, maar alleen meer fysieke afstand.

Ook ben ik lid van twee pagina's die daarmee te maken hebben. Eentje voor Ned in Australie en een Nederlanders in NZ.

Wat een aantal missen ondanks de lekkernijen daar zijn toch bepaalde Nederlandse lekkernijen die specifiek alleen hier te koop zijn. Zoals de bekende FRIKANDEL.

Ik zie regelmatig allerlei berichtjes over - 'mis je een patat met ook zo?' of , de 'pindakaas is toch anders'.En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.

Het duurt best wel even voordat je smaakpupillen zich aan passen aan een ander dieet. In de begin jaren toen ik als kind er naar toe bent gegaan - eet je van alles wat op tafel komt. Mijn moeder probeerde wel de Nederlandse pot op tafel te krijgen maar dan wel met de New Zealandse smaken. Knap vond ik dat. De stukken vlees waren anders gesneden. We konden lamsvlees kopen- wat hier helemaal nog niet gebruikelijk was. Nou ja zo waren er veel veranderingen - en wij gingen met die veranderingen mee.

Mijn moeder stond in hoog aanzien bij vriendjes en vriendinnetjes omdat mam echte Hollandse pannenkoeken bakte. En onze patat was 'wereld' beroemd. Dat wij mayo ( frietsaus was er toen nog niet) ipv tomato sauce ( ketchup) aten vonden ze vreemd. En de visite genoot van de appelgebak die mijn vader zo kundig kon bakken.

Nu, anno 2016 worden er nog steeds lekkernijen 'gemist'. Het is zelf zo dat men oefent en oefent om dingen te perfectioneren. Zoals de frikandel.

Ja er zijn winkels met Nederlandse producten - en de mensen met groene vingers hebben een moestuin voor knolselderij, boerenkool en spinazie. Maar die frikandel- daar draait het nu even om. Vers en uit eigen keuken.

https://www.facebook.com/groups/friendsofthedutchfrikandel/

Ik vond het leuk om dit bericht en deze informatie met jullie te delen. Misschien heeft een van jullie wel familie in het buitenland.... vraag eens wat ze het meest missen ( eten dan he want jullie missen zij het meest)!

Wat een heerlijk weer- lekker anders eten!

Wat een heerlijk weertje de afgelopen dagen. Nou ja 'heerlijk' als in warm, droog, zonnig.
Wat bij HEERLIJK versta ik toch meer iets wat ik proef of eet zeg maar.

Soms hoor ik mensen praten over een heerlijk restaurant, maar dan bedoelen ze natuurlijk het eten!

Met het veranderen van het weer- komt er ook een verandering in onze eetpatroon en gewoonte. Het blijft langer licht- dus is er vaker de neiging om later te eten ( als dat past binnen het gezin). Ook is buiten eten een optie met deze temperaturen.

'Wij' kiezen ook andere maaltijd soorten. De ovenschotel en stevige soepen even aan banden gelegd- ben ik weer bezig om mijn 'andere' kookboeken te raadplegen en 'oude bekende' ook weer een kans te geven om onze tafel te sieren en onze magen te behangen.

Ik kijk graag naar Masterchef programma's. Momenteel is MC Nederland op tv te zien. Laat nou een van mijn inspiratie koks een bezoek brengen aan het programma en wat tips en ideeën doorgeven aan de deelnemers. Dat was geweldig.

Ik heb twee van zijn boeken en gebruik ze graag.

Deze week laat ik mijn inspireren door 2 mannen - Jamie Oliver en zijn team, en Yotam Ottolenghi. 

Het zijn bekende gerechten voor mij en ik sta volledig achter ze. Wij vinden het super lekker eten en dit deel ik graag met jullie.

Het is mei- ja nu al.

Zondag 1 mei. De geboortedag van mijn moeder ( en nog vele duizenden anderen). Hopelijk begint de lente nu wat houvast te krijgen.

Het was een gebroken week met Koningsdag zo tussendoor. En nu weer een week met themas die allen wel op welke manier dan ook - dicht bij in ons hart liggen.

Wel raar dat Hemelvaartsdag op Bevrijdingsdag valt. Een dubbelfeest eigenlijk - maar toch anders.

Er komt maar een maaltijd Uit mijn Keuken deze week. Alleen op maandag. En wat voor een maaltijd. Chicken Tikka Masala. Ben je niet op vakantie- dan krijg je hier wel een vakantiegevoel van.

Geniet van deze vakantieweek en van elke dag iets moois.

Bezoek aan het tuincentrum

Vandaag was het dan zover. Het weer zat niet mee maar ik had al voorgenomen om vandaag mijn kruiden plantjes te halen inclusief wat pluksla, rucola, aardbei en paprika plantjes.

Wij hebben dan geen moestuin of achtertuin maar wel plantenbakken waar ook veel in kan.

Ik houd van vers - en kunnen plukken wat ik op dat moment voor mijn gerecht nodig heb.

Natuurlijk zijn er tijden dat dit niet lukt - maar als het even kan wil ik zelfredzaam zijn wat betreft koriander, bieslook, tijm en dergelijk.

Vorig jaar was het een proef jaar. Wat kan ik op het balkon kwijt, wat doet het 'goed' en waar heb ik wat aan? Na altijd een tuin gehad te hebben was de overgang naar een balkon wel even spannend.

Op de galerij hangen vier plantenbakken- daar komen kleurrijke plantjes in om bij aankomst de boel op te vrolijken. Op het balkon heb ik twee vaste diepe bakken - mooi getimmerd en op wieltjes zou ik ze willen verplaatsen, en ook 4 bakken die aan een rek hangen waar ik veel in kwijt kan.

't Waaltje Tuincentrum, Papendrecht

Mijn bron van deze plantjes ligt in Papendrecht- waar wij gewoond hebben. Ik hou ervan om de persoonlijke, familie-bedrijven  te steunen dus ga niet naar grote ketens maar liefst klein naar privé bedrijven waar mogelijk. Tegenwoordig is er geen grens meer van producten die te koop zijn. De bouwmarkt heeft chips, drinken, kleding en anzichtkaarten. Bij een tankstation kan je melk kopen. Bij een Lidl supermarkt staan huishoudartikelen, etenswaren en autobenodigdheden. Zelfs potgrond 20 liter voor €1,09. Het is geen wonder dat allerlei bedrijven hun hoofd niet meer boven water kunnen houden.

Ik wil plantjes- dus ga ik naar een tuincentrum gestart door familieleden en nog gerund door familieden. ' Waaltje in Papendrecht dus in deze instantie.

Enfin, de regen kletterde op het dak- desondanks was het vrolijk in de kas.

Ik kwam- ik keek, ik zocht en ik kocht.

Nu nog de bakken vullen.

Dat zal ik morgen tussen de buien door doen.

Nu even de hachee afmaken en de deur uit loodsen.

Er wachten hongerige mondjes.

Smakelijk allemaal.

Het Diner

Gisteren werd een tweede poging gemakt om een verjaardag diner te delen met een oud tante. Een paar weken geleden liep het even anders maar nu zou het toch echt gaan gebeuren.

Wat is mooier, prettiger en fijner dan samen aan tafel te zitten en verhalen te delen met elkaar onder het genot van 'n hapje en 'n drankje? Zo denken wij erover. Samen aan tafel. Geweldig. Ik heb het al eens eerder aangekaart- een Dinerbon als verjaardagcadeau. Dit doen wij regelmatig. Niet omdat we anders 'niets' weten te geven, maar omdat het huist zo 'kostbaar' is om tijd met elkaar door te brengen.

Tante werd 89. In al haar levensjaren heeft ze alles al om zich heen 'verzameld' om haar woonomgeving prettig te maken. Haar eigen kinderen en kleinkinderen weten wat ze als cadeau leuk zou vinden, maar wij, neven en nichten-'tja het is soms echt puzzelen. Dus, een paar jaar geleden zijn we begonnen met samen eten. Mosselen, die vind tante heerlijk. Toevallig wij ook. Het was toch gezellig.

En zo hebben wij een 'traditie' tot stand gebracht. Dinerbonnen.

Gisteren zou het ervan komen. Tegenwoordig eten wij bij tante thuis. Ik bereid alles zo ver mogelijk voor- en 'kook af' aan huis zeg aar. De tafel wordt gedekt, de fles wijn ontkurkt en het feest kan beginnen.

Tante houdt van lekker eten. Ze weet wel haar maat te houden hoor- dat wel, maar lekker, ja dat gaat er altijd wel in. Geweldig is dat om mee te maken.

Vooraf- een 1/2e  gevulde tomaat met zalmmousse. Tomaat met 'zigzag' rand gehalveerd- was super lekker.

Soep- Aardappel-preisoep. Dat ging er makkelijk in.

Hoofdgerecht: Ja, klinkt niet zoals het hoort maar is SUPER lekker - Zuurkool met zalm

Toetje: Lemon Meringue Pie

Erbij een lekkere zoete witte wijn- daar houdt tante van. Niet mierzoet maar ...gewoon - niet droog!

Wat hebben wij met z'n drietjes genoten. 

Het was zo plezierig, we werden er zo vrolijk en blij van. 

Ik kan het iedereen aanraden.

Bakken zonder suiker maar wel met zoet

Gisteren kregen wij bezoek.

Wij kennen elkaar al aardig lang en al zien wij elkaar niet wekelijks, is er toch een mooie vriendschap ontstaan.

Ik had te horen gekregen dat onze gast een allergie heeft voor tarwe. Dit ontdekt na lang onderzoek en veel ongemak en huidirritatie ervaringen. Dus, wat doe je als gastvrouw die iets lekkers voor bij de koffie wil aanbieden? Dan ga je opzoek naar een recept die een oplossing biedt.

Ik kwam op een Blogpagina die 'gezondlevenvanjacolien' heette. En daar trof ik meerdere mogelijkheden aan om iets lekkers te maken voor mijn gast(en).

Speltcake met honing en appel.

Ik zou geen Anita heten als ik niet "op mijn manier" dit baksel eigen maakten.

Het was super lekker - en ik heb het ook door meerdere op laten peuzelen. Als ik iets bak- en ik weet dat wij ( manlief en ik) het anders allemaal zelf de restanten op moeten eten - dan deel ik 'het' met wat buurtjes. En ook gisteren heb ik 3 anderen blij gemaakt met een plak nog warm en vers uit de oven - 'speltcake met honing - via Jacoline - a la Anita'.

Wat waren mijn toevoegingen/aanpassingen. Ik heb in het beslag geraspte citroenschil toegevoegd, ook kaneel bij de spelt met snufje gemalen kruidnagel. Eenmaal de appelpartjes in de cake 2 eetlepels citroensap over de appels gedruppeld. Na het bakken met kwast wat honing over de partjes gesmeerd voor een 'glanzend' effect.

Of je dit nou maakt zoals Jacoline heeft geschreven of 'met toevoegingen a la Anita' ik weet zeker dat welke gasten dan ook zeer tevreden zullen zijn over dit cakeje- zonder suiker maar met honing.

Buiten de deur eten

Zoals bekend- ik hou van de keuken- van koken en zeker ook wel van eten!

Mijn man heeft als 'hobby' Buiten de deur eten! Dat doet hij graag - hoewel de maaltijden thuis zeer in de smaak vallen en er genoeg afwisseling in zit om hem te blijven boeien.

Ik merk dat ik steeds kritischer wordt wanneer mijn bord voorgezet word elders dan thuis.

Hoe wordt het gerecht opgediend? Het oog wil ook wat.

Zijn de smaken herkenbaar? Als er een beschrijving staat van ' ...met koriander'. Dan wil ik die ook proeven.

Waar betaal je voor? Bij soep hoort een broodje, knappertje of iets om het vocht mee ' op te zuigen'. Dat zou ik er niet bij moeten bestellen en extra voor moeten afrekenen.

Waar erger ik mij aan? Aan het ongegeneerd groot bedrag dat gevraagd - nee opgelegd - voor een klein flesje water bij mijn maaltijd.

Wij gaan echt niet elke week uit eten. Dan vind ik er niets meer aan. Het moet een verwen moment blijven.

Onlangs hebben wij twee overnachtingen gehad in een Fletcher Hotel in Lhee bij Dwingeloo. Het zou een 4-sterrenhotel zijn. Daar had ik mij iets meer van voorgesteld.

Het was netjes, behalve in de badkamer waar ik voor mijn gevoel teveel zwart tussen de tegels zag en het plafond was niet schoon- dat zie je als je in bad ligt en geeft een 'smoezelig' gevoel. Verder prima bedden en ruime kamer. We zouden in het restaurant twee keer een 3 gangen menu krijgen. Ik heb wel wat commentaar achter gelaten over de kamer maar  niet het eten- doe ik nu wel.

ZEKER geen 4-sterren kwaliteit. Gewoon, en ok maar meer ook niet. Maar waarom ik het erover hebt is - de teleurstellingen: dat bij een soep als ik broodje hebben wil nog eens €3,50 moet neer tellen - dan schiet mij dat in het verkeerde keelgat.

En als ik vis ipv het enige andere aangeboden voorgerecht wil hebben en dan nog eens bij moet betalen...ja dan houd het voor mij op. Ik vond de ligging van het hotel schitterend, de sfeer ook wel leuk maar de andere negatieven hebben er wel voor gezorgd dat wij dit hotel dus niet meer gaan bezoeken.

En daar kunnen veel hotels nog van leren. Niet dat ik verwacht dat dit hotel zich aanpast aan mijn onvree - want dat zou te makkelijk zijn - maar jeetje toch. 4 piep kleine broodjes en een stukje boter voor €3,50 ongelooflijk!!! Extra voor het voorgerecht- dan maar de soep- ja de broodjes maar weggelaten uit principiële overwegingen. Het water was ook niet gratis.

Enfin, over smaak valt niet te twisten - misschien vinden anderen dit 'gewoon'. Mijn beoordeling van dit hotel is gewoon, niet goed dus ook niet slecht- en van de 4 sterren gedegradeerd naar 3.

Het is uiteraard een voorrecht om in een hotel te kunnen verblijven- maar dan wil ik ook met een tevreden gevoel vertrekken.