Speculaas, appel en blauwe bes

Ik weet het, de sint is alweer vertrokken en zijn paard staat op stal. Toch kan ik lekker nagenieten van de smaken en geuren van Sinterklaas. Vooral van speculaas. Ik moet zeggen dat dit jaar er weinig gesmuld is van deze lekkernij maar de beetjes hier en daar maakten veel goed.

Morgen, de dag voor kerst. En nog wel op een zondag. Beetje rare dag indeling zal het worden denk ik. Laatste voorbereidingen voor velen. Ik hoef niet te koken- dat word voor mij gedaan dit jaar. Wel een vreemd gevoel. Beide dagen gaan wij uit eten. Dat word vandaag aan de droog brood en water.

Zondag is vaak koffie ochtend en vandaag is het ook zo. Ik heb wat gebakken om mee te nemen. Een speculaas appeltaart variant. Appel en speculaas gaan goed samen. De geur van de kruiden is ook heerlijk vooral in deze koude donkere dagen. Ik had nog wat appels liggen. Een plannen begon te dagen.

In een springvorm heb ik een speculaas koekjes bodem gemaakt. Het recept van van Rudolf van Veen met als aanpassing, ik heb de suiker niet in melk opgelost. Ook heb ik 1 tsp kardemom toegevoegd. Het deeg niet eerst laten opstijven in de koelkast maar meteen in de vorm gedaan en buiten waar het 6 graden was, even laten koelen en rusten. Mijn koelkast was redelijk vol en het balkon biedt regelmatig uitkomst als alternatief.

De drie appels ( allemaal andere soorten) geschild en in kleine blokjes gesneden. Uit de vriezer blauwe bessen gepakt en bij de appelstukjes gedaan ( dat doe ik niet meer. Vers is toch best. Er zit teveel vocht bij het bevroren fruit). Limoenrasp en sap bij de vruchten gedaan en het bakblik ermee gevuld. Gebakken in de oven op 160 graden tot gaar. Moest beetje gokken - het was ong 55 minuten.

De geur die uit mijn keuken kwam was hemels. Zalig hoor die speculaaskruiden met appel. De helft van de taart werd meteen gebruikt. De rest zou ik de volgende dag kunnen gebruiken. De overgebleven taart heb ik afgedekt en ja, weer buiten in de kou gezet.

Jammer hoor. Hoewel de taart echt nog zalig was om te eten, was de deegbodem, net als vaak bij appeltaart, zacht geworden. Zoals ik al aangaf, de blauwe bessen uit de vriezer was geen goed idee. Ik vermoede het en toch wilde ik die in de taart erbij hebben. Enfin, het was geen misbaksel maar wel een puntje van aandacht. Ondanks de 'soggy bottom' werd elke kruim opgepeuzeld en waren de 'MMmmmmmmm' geluiden te horen waardoor ik toch tevreden was.

Ik hoefde verder niets te bereiden voor kerstdag omdat we uit eten gingen. Vandaag is het tweede kerstdag. Ik ga zo een pavlova maken. Dat is mijn bijdragen aan het diner bij vrienden.

Kookze en tot de volgende keer.

Voor meer leuke tips, gerechten en ideeën, ga naar mijn FB pagina: Uit mijn keuken

Bakken zonder suiker maar wel met zoet

Gisteren kregen wij bezoek.

Wij kennen elkaar al aardig lang en al zien wij elkaar niet wekelijks, is er toch een mooie vriendschap ontstaan.

Ik had te horen gekregen dat onze gast een allergie heeft voor tarwe. Dit ontdekt na lang onderzoek en veel ongemak en huidirritatie ervaringen. Dus, wat doe je als gastvrouw die iets lekkers voor bij de koffie wil aanbieden? Dan ga je opzoek naar een recept die een oplossing biedt.

Ik kwam op een Blogpagina die 'gezondlevenvanjacolien' heette. En daar trof ik meerdere mogelijkheden aan om iets lekkers te maken voor mijn gast(en).

Speltcake met honing en appel.

Ik zou geen Anita heten als ik niet "op mijn manier" dit baksel eigen maakten.

Het was super lekker - en ik heb het ook door meerdere op laten peuzelen. Als ik iets bak- en ik weet dat wij ( manlief en ik) het anders allemaal zelf de restanten op moeten eten - dan deel ik 'het' met wat buurtjes. En ook gisteren heb ik 3 anderen blij gemaakt met een plak nog warm en vers uit de oven - 'speltcake met honing - via Jacoline - a la Anita'.

Wat waren mijn toevoegingen/aanpassingen. Ik heb in het beslag geraspte citroenschil toegevoegd, ook kaneel bij de spelt met snufje gemalen kruidnagel. Eenmaal de appelpartjes in de cake 2 eetlepels citroensap over de appels gedruppeld. Na het bakken met kwast wat honing over de partjes gesmeerd voor een 'glanzend' effect.

Of je dit nou maakt zoals Jacoline heeft geschreven of 'met toevoegingen a la Anita' ik weet zeker dat welke gasten dan ook zeer tevreden zullen zijn over dit cakeje- zonder suiker maar met honing.

Groene energie

Soms heb (je) ik wel van die dagen dat je wel bezig bent maar niet vooruit te branden. Energie is er wel, maar net als op je tablet, telefoon ofzo zijn er maar een paar streepjes over. Tijd om op te laden.

De zon scheen er was wel een fris briesje maar dat mocht de pret niet drukken.

Ik pakte een boek waar ik mee bezig was, mijn ipad ( voor eventueel het opzoeken van recepten) en een glas water.

Na verloop van tijd begon ik wat flauwtjes te worden- zo van, ik had geen honger maar voelde toch de neiging om te eten. Het was echt tijd om serieus te denken hoe ik mijn accu op kon laden en dan op een manier waar ik de hele dag daar verder plezier van zou hebben.

Want, ons lichaam vraagt om de nodige voeding om gezond te blijven. Soms eten we uit gewoonte en altijd hetzelfde. Tijd van de dag of avond, dat roept iets op en we vallen in een patroon van herhaling. Net als om 10 uur kopje koffie of thee 'met wat erbij'. En dat 'erbij' is vaak ook hetzelfde.

Even pauzeren- oh wat eten erbij!

Tv kijken, ah een glas van iets- cola of biertje-  nootjes of chips erbij.

Een ei zonder zout is ook niet lekker.

Gewoontes. Moeilijk te doorbreken en/of aan te passen.

En vooral willen we iets SNEL, NU, GEEN GEDOE.

Pakje open, klaar!

Ik was dus gewend bij 'pauze nemen' iets te eten en/of drinken en dat wilde ik nu onbewust ook.

Een boterham zou  het niet worden, een pinda of cracker ook niet. En met het beetje energie die ik nog had ( luieren in de zon maakt nog luier) ben ik de keuken in gegaan.

2 Appels, flinke grote hand vol spinazie, kwart knol venkel, sap citroen, stukje verse gember.

Alles in de blender. Royaal kopje spa blauw erbij en draaien maar.

Daarna door de zeef en met de soeplepel door de zeef geperst

De overige hard vezels overgehouden - kijk dat is niet veel wat overblijf.

Terug op het balkon heb ik zitten genieten en voelde ik me beter worden met elke hap, slok en teug!

Het is voorjaar, alle bomen beginnen weer uit te lopen. Alleen er al naar kijken wordt een mens blij.

En een glas groen erbij- wat wil je nog meer? Groene energie.

Ik had genoeg voor 3 grote volle glazen. Dus ook manlief kreeg zijn portie energie bij thuiskomst- en ik, nou ja ik pikte het laatste glasvol in vanochtend. Heerlijk.