Chicken curry zonder recept

Het moet niet gekker worden.

Ik heb, volgens mijn man en zwager, een hemels curry gerecht gemaakt.

Ze zaten echt zo te smullen - dat ik besloten was om dit gerecht NOG een keer te maken voor vrienden die van dit soort gerechten ook helemaal blij worden.

Ik had, zoals gewoonlijk, foto's genomen en dacht het recept opgeslagen te hebben -

NIET DUS!

Ik heb gezocht, ge-googled, en mijn geheugen geraadpleegd.

Het zit ergens zo netjes opgeslagen dat ik er niet bij kan komen.

Toch wil ik de foto's plaatsen omdat ik denk dat ik dan misschien een ingeving krijg en het recept alsnog kan traceren.

Wat ik er wel over kan zeggen - is dat de curry paste zelf gemaakt is, dat er tomaat en kokosmelk samen gemengd worden. Dat de hele kip in 6 stukken gesneden is, vooraf gebraden wordt. Eigen draai gegeven door zoete aardappel en broccoli stengel toe te voegen. En dat ik er een schijf  palmsuiker toe hebt gevoegd. Het was te scherp zonder die zoete toevoeging ( ik ken het smaakpalet van mijn 'mannen' aan tafel).

Ik was supertrots op mijn prestatie en het resultaat.

Ik zal niet tevreden zijn tot ik het recept weer terug vind.

Geniet van de foto's.

De curry kruiden

Kip aanbraden

Tomaat en kokos cream

de kruiden en het 'natte' mengsel

In de oven

Smakelijk eten

Zondagontbijt

Elke zondagochtend dek ik de tafel voor een gezellig en lekker ontbijt.

Soms maak ik er een feest van - en pak ik helemaal uit maar 'gewoon' gezien is het standaard: Vers brood, beschuit, kaas, zachtgekookt eitje, broodbeleg, een pot thee en 'zondag-muziek' op de achtergrond.

Een paar van die echte 'verwennerijen' zijn bv - vers gebakken croissant, bagel met zalm en cream cheese, luchtig omelet, of zelfs - voor manlief een engels ontbijt met alles erop en eraan. Ik prefereer dan bonen in tomatensaus met een gepocheerd ei met soldaatjes van toast. Zalig vind ik dat.

En zo heeft iedereen wel een voorkeur voor 'gewoon' of bijzonder ontbijt denk ik dan.

Vandaag was een standaard ontbijt met toevoeging van een gezond versgeperste sap van appel, wortel, verse gemberwortel en komkommer met sap van een halve citroen.

Om te zorgen dat ik de komende dagen nog wat sap achter de hand hebt - heb ik extra gemaakt. Scheelt toch weer een schoonmaakbeurt nietwaar?

Het is lastig om dat stukje gemberwortel goed uit te persen als je het los van alles in de pers stopt. Ik heb daar een trucje voor verzonnen. Werkt perfect.

Ik hol wat wortel uit (of in welk fruitsoort dan ook) en stop daar het stukje gemberwortel in. Zodra dit gedeelte geperst wordt komt er een heerlijke gembergeur naar voren. Echt een beleving.

De ingrediënten van vandaag zorgde voor 600ml sap. en uiteraard voor een vitamine-energie boost die ons de hele dag bij zal blijven. Heerlijk.

Is het gezond? Ach, daar mogen de wetenschappers zich mee bezig houden. Ik zeg en houd me aan de regel dat als er geen TE voorstaat, dan is het goed voor je lichaam.

Na een ziekenhuisopname van 8 dagen met nierbekkenontsteking werd mij aangeraden om mijn nieren te verwennen met zo af en toe bietensap en wortelsap te drinken en dan zo vers en puur mogelijk. Dat doe ik dus. Nee, ik drink het niet elke dag, en nee, ik drink die 600ml niet in een keer.

Mijn motto: GezondVerstand is een vereiste voor een gezond lichaam.

( link naar de website van GoedGezond)

Fijne zondag allemaal.

Gezond v/s ongezond

Na het plaatsen ( delen) van het bericht van Francesca Kookt waarin zij haar visie over 'gezond' deelt met haar lezers - kwam ik nog een 'aanrader' tegen van een andere 'foodie'.

Ik houd van bietensap en ook wortelsap - trouwens van vele sappen, vooral zelf geperste sappen met gebruik van mijn sapcentrifuge.

Ik zag een recept voor bietensoep. Ik heb wel eens een 'bietengangen avond" gehouden. Bieten carpaccio, bieten spaghetti en bieten soep. Er zijn recepten voor bietencake en muffins noem maar op.

Dus, dacht ik voor de gein, nieuwgierigheid en misschien ook een beetje ondeugend te zijn. Ik ga bieten googelen.

En ja hoor, daar heb je de poppetjes al aan het dansen.

Op de site van het Voedingscentrum kwam ik dit bericht tegen:

foto: Thinkstock
Voedingscentrum raadt bietensap AF!!

Ik dacht, nou zeg, dat is toch wel heftig.

Dus ging ik verder zoeken en kwam ik DIT bericht tegen:

Bietensap is SUPERGEZOND

Ik laat de het eindoordeel aan u over.

Alles waar TE voor staat is TE!

TE veel of TE weinig!

Zorg dat u een balans in uw eetpatroon heeft en dan blijft ook u in balans.

Gebruik je 'gezond' verstand wat betreft eten en het komt allemaal goed.

Er even tussenuit geweest

Wat een vervelende paar weken heb ik achter de rug zeg! Bah.

Gelukkig gaat het nu beter ( nou ja voor 90% dan) en ik vertrouw erop dat mijn lichaam zich weer volledig hersteld. Ook mijn passie - koken, kreeg een 'time out' opgelegd. Ik moet zeggen dat ik het niet eens erg vond, en dat zegt wat over hoe ik me voelde.

Hoesten en eten gaan niet goed samen. Koorts en eten ook niet- en gebrek aan slaap is ook zo'n boosdoener.

Een Engelse spreuk is " Feed a cold and starve a fever". Het legt niet uit wat je moet doen als je last hebt van allebei - behalve drinken! Veel drinken. En dat heb ik gedaan.

Gelukkig kan ik nu een lekkere maaltijd weer waarderen. Niet alleen om te eten maar ook om te maken.

Wat ook ongemerkt voorbij is gegaan dit jaar - is mijn verjaardag. De energie ontbrak om er iets aan te doen. Dus, volgend jaar dubbel feest denk ik dan maar. Het bakken van lekkernijen stond niet bepaald hoog op mijn ' nog te doen' lijstje! Laat staan bezoek ontvangen.

Enfin, dat is nu voorbij en gisteravond zaten we met z'n vieren aan tafel te genieten van een 3 gangen menu - zomaar op een dinsdagavond.

Mijn alleenstaande zwager komt regelmatig eten. Ik heb aangegeven dat hij ook wel eens mag laten weten wat hij graag op het bord zou willen hebben - en de wens was: Asperges! Dat kookt hij niet voor zichzelf. Een vriendin die ook alleenstaand is, zelfde laken een pak. Het leek me logisch ook haar uit te nodigen.
Voorgerecht: soorten pluksla van balkon, komkommerblokjes ( zaadlijst verwijderen), avocado grof gehakt en met citroensap gesprenkeld, yoghurt mayonaise met theelepel mierikswortel, bosuitjes in dunne ringetjes gesneden, snoeptomaatjes gehalveerd en 12 grote roze garnalen in stukjes. Voer je glas met wat slablaadjes, meng in grote kom heel voorzichtig alle ingrediënten. Verdeel over glazen. Leg op elk gevuld glas een hele grote roze garnaal. Zout en peper naar wens!

Dit hebben wij op het zonovergoten balkon gegeten. Een licht wit wijntje erbij!

Hoofdgerecht: Asperges met kriel aardappeltjes en zalm. Een royale portie asperges ( 6 stengels ieder). Schillen en in afgedekte pan laten 'rusten tot tijd om op te zetten ( niet te vroeg klaar maken anders wordt het een papperige boel). Krieltjes schoonboenen en door midden snijden. De hele kleintjes heel houden. Eieren hard koken ( maar niet blauw laten worden). De zalm op een schoon bord of schaal leggen ( niet meteen uit koelkast bakken- laat eerst op temperatuur komen). Smeer zalm in met eigen voorkeur mosterd.

Ik heb de asperges en aardappeltjes opgezet terwijl we met het voorgerecht bezig waren. Aan de kook gebracht dan laag gezet. ( zout naar wens)

Na het voorgerecht ben ik de keuken ingedoken om de maaltijd af te maken. De asperges was nog net niet gaar dus uitgezet en in het water even laten doorgaren. Na 5 minuten afgegoten en in pan met deksel laten rusten (pitje 1).

De krieltjes ook afgegoten en in pannetje laten rusten op laag pitje (1).

In mini pannetje wat boter heel zachtjes laten smelten. ( kan evt. boven waxine lichtje).

In steelpan grote eetlepel boter en sprenkeling nootmuskaat laten smelten. Volle eetlepel bloem bij de gesmolten boter en tot pap roeren. Laat bloem garen - pit niet hoog hebben staan want anders klont het en brand het aan. Al roerend langzaam melk toevoegen- pitje wat omhoog en saus onder roeren dikker worden tot gewenste dikte koken.

In teflon pan - klontje boter en de zalmmoten bakken. Zorg dat je ze niet te droog bakt. Paar minuten op onder en bovenkant en 1 minuut de zij kanten. Zalm hoort iets glazig te zijn van binnen.

Dien alle onderdelen op bord- geklaarde boter over aardappelen, saus over asperges ( geraspte kaas als topping) en gekookt ei erbij. Zalm zonder verdere toevoegingen.

Deze maaltijd moet je niet met bord op schoot willen eten. 

Heerlijk wijntje erbij aan tafel en genieten.

Desert: Perziktaart

Het beslag kan van alle soorten zijn - ik heb een gekozen van Madeira Cake. Simpel en altijd lekker.

175 gr boter en 3/4 kopje suiker. Klop tot een luchtig geheel.
Zeef 1+1/2 kop bloem met 1 theel bakpoeder samen

3 eieren

Voeg om en om eieren en bloem aan boter-suiker mengels toe. Meng wel.

In springvorm bedekt bodem met halve perziken ( uitgelekt uit blik). Doe hier cakemix overheen en bak in oven (175) ong 40-50 minuten tot  prikker schoon uit deeg komt.

Laat even staan - haal dan ring van blik en zet cake ondersteboven op bord.

Serveer met slagroom en ander vers fruit met een desert wijn.

Ook voor dit gerecht hebben we heerlijk in het zonnetje gezeten.

Als afsluiter: Koffie met chocolaatje!

We zijn om 22:00 naar binnen gegaan.

Wat een geweldige afsluiter na een paar doffe weken!

Rhubarb Pie

Rabarber

Ah, die mooie, dikke rode stelen. Sterk, knapperig en super vers. Ik houd daar wel van.

Kort geleden werd ik verwend door het krijgen van zo'n bos stelen. Ze waren prachtig om te zien- helaas deze keer geen foto van gemaakt. Dat hadden ze wel verdient eigenlijk.

Mijn eerste reactie was - waar heb ik dat recept gelaten? In mijn leven 'Down Under' gebruikte ik dit recept nl regelmatig en het werd zelfs gevraagd als we ergens naartoe gingen, of ik het wel mee wilde brengen voor het 'toetje' van de avond.

Na alle  losse blaadjes en papiertjes weer doorgebladerd te hebben kwam ik het gelukkig weer tegen. Ja ik weet het. Dit ziet er niet smakelijk of aantrekkelijk uit- maar zit wel barstensvol goede, vertrouwde en uitgeprobeerde recepten waar ik geen afstand van wil doen. En om ze opnieuw uit te schrijven- typen of zo - ja dat bederft voor mij 'het gevoel' aan de herinneringen en geniet momenten in de keuken met mijn kinderen, vrienden en familie die ik heb kunnen verzorgen/verwennen met een aantal van deze lekkernijen.

Enfin, ik had het recept gevonden en de stelen rabarber waren er klaar voor. Mijn nieuw bakblik uit de kast gehaald - ja die was aan vervangen toe- net als mijn springvorm.

30cm doorsnee en met losse bodem

Oh wat had ik er zin in. Rhubarb Pie als desert vanavond.

Ik heb de hoeveelheid van de ingrediënten omgezet met de Engelse maat tussen haakjes ernaast.  Kies zelf welke je wilt gebruiken.

Bloem 7 oz

Bloem 199gr

Voor het deeg: 200 gr (7oz) bloem - 1 thl bakpoeder (1tsp) - 1/4 thl (1/4 tsp) zout - 85 gr (3oz) boter en als laatste 4 el (4 TBSP) koud water.


Al de ingrediënten in de keukenmachine en meng to een mooi zacht deeg.

Kneed lichtelijk ( niet te lang) en rol uit en bedek het van 30cm doorsnee bakvorm ermee.

Maak de rabarber stengels ( stelen) schoon. Snij ze in korte stukjes van ong 2cm (max) Verspreid ze over het met deeg beklede bakvorm.

( Ik heb, omdat ik geen 500gr rabarber had, voor de smaak twee kleine handappels erbij gedaan. Geschild en in kleine blokjes gesneden)

In een kom meng 275gr (10oz) suiker en 58gr ( 2 oz) bloem. Strooi dit egaal over het fruit. Schud je bakblik iets dat het droge mengels ook tussen de rabarber terecht komt.

Snij 27gr (1 oz) boter in heke kleine blokjes en verspreid over bloem mix.

In een kom kluts 3 (L) eiren los. Giet over de hele oppervlakte.

Zet Rhubarb Pie in een voorverwarmde oven 180 graden (375) en bak voor ong 40 minuten of wanneer stevig en gestold.

Serveer met slagroom, ijs, warme custard. Eigenlijk kan je er van alles bij serveren. Ik heb een klein bekertje met crème fraîche met 2 eetlepels poedersuiker opgeklopt. Heerlijk fris erbij.

Meten is weten - weten wat te eten

Ik weet het niet meer.

Jullie wel?

Alles waar 'te' voor staat is niet goed - ook 'te' gezond.

Een veel gebruikte uitspraak op school was - METEN is WETEN. Dit niet alleen met rekenen maar alle vakken.

De kinderen wisten dat ze een 'overwogen' besluit moesten nemen bij het geven van een (wel overwogen) antwoord. Is het X of is het Y?

Tegenwoordig sta ik ook een beetje zo in de keuken. Een van mijn meest favorite bezigheden is koken. Ik experimenteer graag- pas dingen aan en maak er een feestje van.

Net wanneer ik denk - "zo dat is lekker" of " dat is goed gelukt" komt er een berichtje binnen, of lees ik een artikel over eten en kom ik erachter dat iets weer eens onderzocht is en niet gezond is gevonden.

Soms, heel soms denk ik dat men misschien gelijk zou kunnen hebben. HEEL soms. Soms denk ik, "nou ja zeg.... hoezo slecht voor je?"

Het gevoel dat er appels met peren vergeleken wordt komt ook in mijn gedachten op. Want- wat nu goed is kan morgen weer slecht zijn. Snap je het nog?

Dit klinkt erg cynisch he? Is niet zo bedoelt hoor - meer van de frustratie die men ( ik en vele met mij) voelt bij weer zo'n onderzoek die bewijst dat.........!

Kan je nog iets vertrouwen, denk ik wel eens?

Er zijn zoveel tegenstrijdige berichtgevingen ook.

Lees het artikel en ga dan naar OPMERKINGEN!

Er staat er maar 1 in de vorm van een vraag?

Vitamine zit dicht op het vel- dus niet schillen......

en dan dit: (Klik op het plaatje).

Dus ging ik verder zoeken en kwam ik dit tegen:

(Weer een link dus...)

Het is een hele lees maar de moeite waard!! 

Of niet...?

Ik wil nu graag zeggen - Smakelijk eten.

Ik hoop ook ECHT dat het smaakt.

Groene energie

Soms heb (je) ik wel van die dagen dat je wel bezig bent maar niet vooruit te branden. Energie is er wel, maar net als op je tablet, telefoon ofzo zijn er maar een paar streepjes over. Tijd om op te laden.

De zon scheen er was wel een fris briesje maar dat mocht de pret niet drukken.

Ik pakte een boek waar ik mee bezig was, mijn ipad ( voor eventueel het opzoeken van recepten) en een glas water.

Na verloop van tijd begon ik wat flauwtjes te worden- zo van, ik had geen honger maar voelde toch de neiging om te eten. Het was echt tijd om serieus te denken hoe ik mijn accu op kon laden en dan op een manier waar ik de hele dag daar verder plezier van zou hebben.

Want, ons lichaam vraagt om de nodige voeding om gezond te blijven. Soms eten we uit gewoonte en altijd hetzelfde. Tijd van de dag of avond, dat roept iets op en we vallen in een patroon van herhaling. Net als om 10 uur kopje koffie of thee 'met wat erbij'. En dat 'erbij' is vaak ook hetzelfde.

Even pauzeren- oh wat eten erbij!

Tv kijken, ah een glas van iets- cola of biertje-  nootjes of chips erbij.

Een ei zonder zout is ook niet lekker.

Gewoontes. Moeilijk te doorbreken en/of aan te passen.

En vooral willen we iets SNEL, NU, GEEN GEDOE.

Pakje open, klaar!

Ik was dus gewend bij 'pauze nemen' iets te eten en/of drinken en dat wilde ik nu onbewust ook.

Een boterham zou  het niet worden, een pinda of cracker ook niet. En met het beetje energie die ik nog had ( luieren in de zon maakt nog luier) ben ik de keuken in gegaan.

2 Appels, flinke grote hand vol spinazie, kwart knol venkel, sap citroen, stukje verse gember.

Alles in de blender. Royaal kopje spa blauw erbij en draaien maar.

Daarna door de zeef en met de soeplepel door de zeef geperst

De overige hard vezels overgehouden - kijk dat is niet veel wat overblijf.

Terug op het balkon heb ik zitten genieten en voelde ik me beter worden met elke hap, slok en teug!

Het is voorjaar, alle bomen beginnen weer uit te lopen. Alleen er al naar kijken wordt een mens blij.

En een glas groen erbij- wat wil je nog meer? Groene energie.

Ik had genoeg voor 3 grote volle glazen. Dus ook manlief kreeg zijn portie energie bij thuiskomst- en ik, nou ja ik pikte het laatste glasvol in vanochtend. Heerlijk.

Wat de pot schaft

Na twee avonden gasten aan tafel was het Tijd voor Twee, buiten op balkon.

Wat genieten wij van onze 'tweede huiskamer'.

De aardbeien, kruiden en veldsla hebben het ook naar hun zin.

Wij hebben het geluk dat de zon vanaf 14:00 ongeveer zich aanmeld en het ons pas verlaat als het slapen gaat. Ideale situatie. En dat heeft ook invloed op mijn maaltijd keuzes. Bij koeler en/of nat weer gerechten voor aan tafel in de eetkamer en bij mooi weer meer geschikt voor op balkon.

En zo, gistermiddag bekeek ik de 'restje' groenten van de afgelopen dagen en besloot ik voor een 1-pans gerecht. Makkelijk te serveren en zorgde dat de 'restjes' een geheel werden en niet in de prullenbak verdwenen.

Aardappelen geschild en gesneden en in een pan kokend water. Er lagen twee grote zielige winterpeen me aan te staren, zo van ' neem ons - neem ons' dus die bij de aardappelen toegevoegd.

Blokje groente bouillon toegevoegd. De groene kool (niet al te (grof) gesneden en hup- bij de andere groente om mee te garen. Dat stukje venkel wat overbleef van de salade ook maar meegenomen want die combinatie is toch echt wel lekker. Eenmaal lekker aan de kook, het 'hutspotje' laten pruttelen.

Ik had een redelijk grote bio kip gebraden de avond ervoor- en er zat genoeg kip aan om nog wat leuks mee te kunnen. Vlees van het karkas gestript, in stukjes gescheurd en en een pan met wat kokosolie en de mee gebraden sjalotten er ook bijgevoegd. Daarna even lekker op smaak en temperatuur gebracht.

De groenten waren beetgaar. Deel van het kookvocht afgegoten en voldoende in de pan gelaten om lekker te kunnen stampen. Niet helemaal tot moes- maar grof gelaten. Een klontje boter toegevoegd, dat geeft wel een heerlijke romige smaak zonder vettig te zijn.

Als laatste de kip toegevoegd en goed doorheen gemend. De geur was zo heerlijk dat mijn man uit zijn werkkamer kwam en vroeg- "zo wat eten wij vanavond? dat ruikt heerlijk!" Hij dacht natuurlijk weer aan een of ander culinaire hoogstandje.

Vanavond geen borden- geen messen nodig. Gewoon een eenpansgerecht!


Na het opscheppen in deze leuke pannetjes - wat verse korianderblaadjes en een scheut olijfolie eroverheen.

Wat hebben wij zitten smullen. Restjesavond- nou, ik teken ervoor. Het was heerlijk!

Het zit 'm in de planning

Ja, denk ik als ik weer zo'n programma van Jamie Oliver's 30 Minute Meals bekijk, het koken duurt inderdaad maar heel kort- maar dat is het nou juist. Het koken!

Ik bewonder wel zijn relaxte stijl. Beetje dit, beetje dat. Daar hou ik zelf ook wel van. Er zijn 'strakke momenten' vooral bij de eerste keer iets uitproberen. Daarna evalueer ik een bereidingswijze, smaak en presentatie. Bevallen ze allemaal dan is het helder. Zo  niet pas ik een gerecht aan en wordt het een versie .... a la In mijn keuken.

Gisteren heb ik voor het eerst één voor- en één hoofdgerecht met salade ernaast gemaakt uit het boek van Yotam Ottolenghi. Ik heb het boek PLENTY al een tijdje en geniet van zijn kookkunst. Tot nu toe niet ontevreden met de al behaalde resultaten. Zijn nieuwe boek, PLENTY MORE linkt!

En wat een succes, ook al zeg ik dat zelf. Maar dat gevoel werd bevestigd door de 4 tafelgenoten dus durf ik te zeggen- zeer geslaagd en gewaagd om niet al gebruikte recepten op te dienen aan visite die niet vooraf 'getest' zijn. Ik moet hierbij zeggen dat mijn man dat wel een gemis vond. Hij geniet dan dubbel op zeg maar!

Inhoudelijk zijn kookboeken tegenwoordig meer dan alleen recepten. Er staan mooie verhalen in, zijn soms biografisch en geven tekst en uitleg over producten, eetgewoonten en kunnen gezondheidsinformatie bevatten.

Zo ook het kookboek van Yotam Ottolenghi. Zeer interessant te lezen over de man die met zoveel passie over eten en koken kan schrijven.

Wij kregen twee jongelui op visite. Ze eten bewust geen vlees of vis, zijn breed geïnformeerd over wat gezond en ongezond is en zijn actief bezig met sporten en het buitenleven. Ja, wat ga je dan koken?

Veel groenten en fruit - en op een manier die past bij hun levensovertuiging.

Ik koos voor een pasta gerecht als voorgerecht: Citroenravioli met geitenkaas vulling ( pagina 250), een Overvolle groentetaart (pagina 84) met groene salade ( een aangepaste versie van pagina 99) en als desert  ( geen recept gebruikt) een ijs desert van bevroren fruit met Griekse yoghurt, citroensap en beetje slagroom.

Omdat ik ook iets wilde serveren vooraf bij de koffie- had ik ook mijn 'snelle altijd goed 'Judy Bailey's apple cake' gekozen. (Deze is snel te bereiden, kan niet mislukken en altijd lekker). Ik zocht het recept onlangs op de FB pagina van In mijn keuken. Het is zo lang geleden en moeizaam zoeken dat ik het weer een keer zal plaatsten. Echt een aanrader.

Zoals de titel van deze blog al aangeeft!

Het zit 'm in de voorbereidingen.

• Drie dienbladen met de ingrediënten voor elk gerecht.
• Drie serveer ideeën
• Stappenplan na aanleiding van kooktijden en voorbereidingen
• In het kookboek stick-its geplaatst op de pagina's. Maakt voor makkelijk zoeken.
• De nodige 'bij-producten' klaar gezet, keukenmachine, pasta machine, weegschaal e.d.

De pastadeeg eerst gemaakt en weggezet om te 'kuren'.

Appelcake gemaakt en de oven in

De groenten voorbereid voor de groentetaart

Appeltaart uit de oven en iets hoger gezet voor de groente.
Groente de oven in zoals aangegeven in recept.

Pasta vulling voorbereid.

Pasta door machine en ravioli gemaakt ondertussen groente in de gaten gehouden.
( wel de pasta afdekken als je er even niet mee bezig bent om uitdrogen te voorkomen)

Ravioli klaar afgedekt in koelkast.

Groentes na geroosterd te hebben in aparte bakjes op aanrecht klaar gezet tot nodig.

Deeg voor groentetaart voorgebakken

Saladegroente gesneden, citroensap en olijfolie erover, afgedekt en koel gezet.

Tussen handelingen door- zoveel mogelijk opgeruimd.

Na alle voorbereidingen de vaatwasser aangezet.

Terwijl de gasten aan het nagenieten waren van een drankje- dook ik In mijn keuken om de ravioli klaar te maken.

De groentetaart ging de oven in terwijl we heerlijk zaten te tafelen.

De desert werd, op het moment dat het nodig was, gemaakt.

Ik had een stressvrij etentje- geen grote bende na afloop en iedereen heeft met plezier en smaak zitten eten.

Hoe weet ik dat?

Een ietsje pietsje stukje taart over en een half kommetje salade. Lekker voor de lunch vandaag. Net genoeg een hapje voor ons om even na te genieten.

Recepten zijn online te vinden- maar beter nog, schaf het boek aan en geniet vaker van Yotam Ottolenghi's kook kunsten. ( nee ik heb geen aandeel of welke financiële voordeel dan ook door het boek te promoten. Gewoon omdat het een goed book is.)

Woensdag werd spaghettidag

Het was tijd om In mijn keuken te duiken- eigenlijk was het al behoorlijk laat. We waren vanmiddag aan het klussen geslagen. Na een verhuizing valt er altijd nog wel wat te doen- nu zijn we een zeeppompje en glas rijker in de badkamer en kan ik eindelijk ook de shampoo en douchegel van het randje halen en op een hoekplanchette zetten.

Omdat we met z'n tweeën zijn geeft het niet hoe laat ik kook als wij maar geen andere afspraken hebben. Dus, om half zeven stond ik te verzinnen- wat zal het worden?

Super overheerlijk saus
gemaakt door Robyn!

De keuze viel op spaghetti. Lang niet gemaakt. We zijn van de ' elke maandag spaghetti' afgestapt. En nog een reden waarom ik er zin in had- ik had een potje met een super overheerlijke saus die ik toe wilde voegen aan de saus.

Ui snijden, knoflook teentjes erbij- lepel kokosolie in de pan en karameliseren maar. Er lagen nog wat selderij stelen met blad in de koelkast. Héél dunnetjes gesneden en toegevoegd aan de ui en knoflook. Zo af en toe met de houten spadel wat rond geschoven in de koekenpan en ondertussen de spaghetti opgezet.

Nu voor die speciale smaak - mijn geheim! Terwijl in New Zealand en op bezoek bij mijn vriendin Robyn, zag ik iets wat mij even terug in de tijd bracht.

Robyn en ik werkte zomers samen - we wekte, maakte jam en sauzen totdat het onze neusgaten uit kwam. Potten vol...de plakken kreunde onder het gewicht. Perziken, abrikozen, peren, allerlei jamekes, saus voor spaghetti, sauzen voor bij vleesgerechten, uitjes op azijn, ( en ik als liefhebber van augurken had er een klus bij). Ik herinner me de lange hete avonden- en na afloop de duik in het zwembad om af te koelen. Het was een jaarlijks karwei die veel leuker te doen was samen dan alleen.

Ja, natuurlijk mocht ik een potje meenemen. En oh wat een vreugde toen ik het open maakte. Wat een herinnering, wat een prachtig bezoek aan die tijd zo lang geleden. Ik heb eventjes stilgestaan bij dit mooi moment.

Terug naar de werkelijkheid- ik heb een derde van het potje in de pan gedaan en daarbij een blik tomatenblokjes. De geur van de saus drong tot mijn man door in zijn werkkamer. Hij kwam naar de keuken en vroeg wat we gingen eten - wat was toch die heerlijke geur?

Geen vlees maar vega gehakt aan de saus toegevoegd, nog wat laten sudderen en op een heel laag pitje laten staan. De spaghetti afgegoten, scheut olijfolie eroverheen en weer in de pan. Ik vind het prettiger de saus vooraf al door de spaghetti te roeren. Houd er niet van om het op mijn bord te mengen. Dus, saus over de spaghetti, en even 'in laten trekken' in de spaghetti zelf.

Borden klaar gezet, strooikaas erbij en wat augurken in kleine stukjes gesneden. Het zou 'bord op schoot' worden - op ons balkon en in de zon!

Crème Fraîche en koriander als frisse smaakmaker.

Oh wat een heerlijke maaltijd- zomaar klaar en VOL van smaak. 

Ik heb Robyn stilletjes bedankt voor dit moment.

Nu willen jullie ook het recept voor die saus he? Ik moet het vragen want ze is nogal 'bezitterig'  wat haar geheimen betreft. 

Jullie lezen het nog wel.... of niet!

Gelukkig, de zon schijnt weer

Nou, dat was even een nare week zeg!

Die laat ik achter me.

De zon schijnt, de weerberichten zijn veel belovend en ik krijg weer nieuw energie en zin in dingen- ook de keuken roept.

Hoewel behoorlijk 'grieperig' heb ik toch gekookt voor manlief. Dat was geen prettige ervaring maar ik kon hem moeilijk met een boterham belonen na een dag hard werken. Zelf heb ik zonder gedaan. Moest er niet aan denken!!! YUKYUK!

Toen het wat beter ging en Pasen voor de deur stond wilde ik toch iets feestelijks op tafel zetten. Dus zaterdagmiddag mijn beste voetje maar voorgezet en een het koken geslagen.

Mijn man houd van kalkoen. Op de markt is een poelier met heerlijk vlees. Onlangs kwam manlief thuis met twee kalkoenpoten- ja poten. Een is al verdwenen, samen met zijn broer van genoten.

Deze tweede heb ik voor hem alleen voorbereid en op tafel gezet. Voor de aardigheid heb ik het gewogen, 770gr. Ja, echt een knoepert.

Zelf eet ik heel zo af en toe een stukje vlees. Ik vind het heerlijk hoor, maar het 'lust' mij niet. Heb er last van - dus dan maar niet! Ik koos voor twee gebakken eitjes op mijn bord naast mijn groente. Ook lekker.

kalkoenpoot 770gr

Ingesmeerd met kruiden die ik eerst fijn hebt gemalen
(o.a. peperkorrels, mosterdzaadjes, kerrie, jeneverbesjes, rozemarijn etc)

In het vlees maak ik wel eens een inkepen met mes - en schuif er een knoflook teentje in. Dit heb ik nu ook gedaan - 2x. De kruiden smeer ik op en onder de huis op het vlees.

Voor het aanbraden gebruik ik kokosolie. Dit heet olie maar lijkt op 'vet'.
Ondanks de naam zit er geen kokos geur of smaak aan deze olie.
Super gezond trouwens wat niet gezegd kan worden van alle bak-braadoliën .

Eenmaal dichtgeschroeid gaat het vlees in een ovenschaal. Ik heb toegevoegd: Twee grote sjalotten, 1 in parten gesneden zoute appel, een half kopje rode wijn en een scheut olijf olie over het vlees gegoten. Half uur voor vlees gaar was heb ik twee plakken ham over het vlees gelegd. Die moesten ook op - en de extra 'zing' die het aan het vlees toevoegt is ECHT de moeite waard. Oven op 170 graden en garen die poot.

Als bijgerecht - in een andere schaal aardappelen geschild en gesneden, zout erover gemalen, beetje knoflook toegevoegd en een klont kokosolie. Naast de braadslee in de oven gedaan. De kalkoen poot in de gaten gehouden. Braadslee oven uit de oven halen, poot draaien en zorgen dat het vlees niet droog is. Terug in de oven. Net voordat de aardappelen gaar waren ook een scheut olie erover - voor de glim!

Als groenten erbij - de koelkast la plunderen. Moest leeg want we zouden een nachtje weg. Spinazie, bloemkool en spruitjes. Kruid en bereid deze naar eigen wens. Ik houd van crème fraîche door de spinazie, nootmuskaat en geraspte kaas over bloemkool en spruitjes.

Eenmaal gaar - kooktijd verschilt naar gewicht vlees en aantal aardappelen. Deze poot heeft een klein uurtje in de oven gestaan. Vlees viel van het bot en was niet droog. De aardappelen waren heerlijk gaar, goud bruin en met een knapperig korstje.

Ik had alles op een schaal geserveerd- het was een geurig plaatje.

Ongelooflijk eigenlijk, zo'n koningsmaal - en dat met 'restjes' die op moesten.

Voor mijn man- zijn Pasen was goed begonnen en kon niet meer stuk.

( vanavond mag hij de 'kluif' afmaken)