Lezen- ook een leuke bezigheid

Als kind zat ik vaak met mijn neus in een boek. Als puber moest mijn vader vaak erg laat nog mijn licht uit doe - omdat ik gewoon de hele nacht anders door zou lezen. Als jonge moeder kwam ik er niet aan toe - als student MOEST ik lezen en dat vond ik minder leuk.

De afgelopen 12 maanden hebben wij het druk gehad met verhuizen, verbouwen en ons 'nieuw leven' vorm te geven - dus lezen stond ook niet hoog op de lijst van prioriteiten.

Nu, ja nu komt er weer wat ruimte...en begin ik er weer zin in te hebben. Er liggen een aantal nieuwe kookboeken klaar waar ik meer uit wil weten. Tegenwoordig is een kookboek meer dan alleen maar een verzameling van recepten. Er staan verhalen bij - ervaringen worden beschreven en productkennis wordt gedeeld.

Kort geleden heb ik nog een stukje gedeeld uit " het complete spaghetti boek". Geweldige dingetjes staan daarin vermeld. Ik lees het met plezier, tegelijkertijd steek ik er wat van op! Kleine weetjes maar ook  grappig commentaar waarvan je moet gissen of het in ernst is schreven of juist bedoelt om te amuseren.

" Veel mensen zeggen, dat Marco Polo ( 1254-1324) de eerste spaghetti naar Italië heeft meegebracht, toen hij uit China terugkwam. Dat klopt, zeggen de Napolitianen. De heer Marco Polo kocht inderdaad zijn eerste spaghetti in China - maar van een Napolitaan, die er eerder aangekomen was."

U mag het zeggen - waar of niet waar?

Voor vandaag alleen dit stukje wijsheid!

Geniet van het zonnetje- maak er een mooie dag van.

Over spaghetti enzo

Gisteravond kwam mijn zwager eten. Hij is vrijgezel en woont op loopafstand van ons vandaan.

Regelmatig schuift hij  bij ons aan zeker na et overlijden van mijn schoonvader waar hij bijna dagelijks at, maar ook sinds wij dichterbij zijn komen wonen. Mijn zwager en mijn man zijn beste vrienden en delen veel met elkaar wat betreft liefde voor muziek, lekker eten en hun interesse in castle 'fantasy' fairs enzo.

Omdat hij redelijk klein behuisd is- gebeurt het regelmatig dat hij wat spulletjes meebrengt en vraagt of wij er 'wat mee kunnen?' En soms is dat ook zo. Zoals gisteravond - hij bracht wat oude kookboeken mee. tJa, veel koken doet hij niet - houdt van de Asiatische keuken, eet wel eens buitenshuis en schuift hier wel eens aan.

Bij de boeken waren een of twee exemplaren die ons wel aanspraken. Uit een daarvan ga ik zo af en toe wat van delen want het leest als een geschiedenis boek over PASTA. Het boek dateert uit 1973 en blijkt eerst als een Duits geschreven boek gepubliceerd te zijn. Ik heb ge-googled en een exemplaar stond onlangs op Marktplaats maar, vermelde de site, " is niet meer beschikbaar". Een collectable misschien?

Terwijl wij aan de lunch zaten vandaag las ik wat leuk weetjes en dacht " die ga ik met mijn lezers delen!" Dus, hier gaat de eerste melding over spaghetti! Het begint al goed....

Voorwoord:

"In dit boek zult u slechts de beste van oudsher bekende italiaanse spaghetti-recepten aantreffen. Achterin volgen dan de beroemdste recepten uit de 13e tot en met de 19e eeuw.

We hebben zorgvuldig rekening gehouden met uw gezondheid en de slanke lijn."

Kijk toen al waren mensen bezig met hun slank postuur en het behouden daarvan!

Wist u dat: Spaghetto is het verkleinwoord van 'spagus' (draad). Iemand die 100 gram spaghetti gegeten heeft, zou bijvoorbeeld ook kunnen zeggen:Ik heb 19,80 meter draadjes gegeten.
Het woord spaghetti is betrekkelijk modern. Het wordt voor de eerste keer in 1845 door filoloog Giancinto Carena ( 1778- 1859) in zijn valwoordenboek betreffende verschillende beroepen: 'Prontuario di vocabolu attininetti a perecchie arti' omschreven als lange dunnen deegdraden. In alle daaraan voorafgaande woordenboeken komt het woord niet voor omdat het 'te overbekend' was.

De hedendaagse vorm van spaghetti stamt uit 1800. Vóór die tijd kende men alleen 'pasta asciutta' ( gedroogd deeg) en vandaag aan de dag noemen veel restaurants het nog zo. Het werd in de zon gemaakt en in de zon gedroogd. En wat ook leuk is om te weten - niet alleen worden druiven met de voeten gestampt- ook de spaghetti werd met de voeten gekneden en de handen gegeten!

Bon appetito 

Woensdag werd spaghettidag

Het was tijd om In mijn keuken te duiken- eigenlijk was het al behoorlijk laat. We waren vanmiddag aan het klussen geslagen. Na een verhuizing valt er altijd nog wel wat te doen- nu zijn we een zeeppompje en glas rijker in de badkamer en kan ik eindelijk ook de shampoo en douchegel van het randje halen en op een hoekplanchette zetten.

Omdat we met z'n tweeën zijn geeft het niet hoe laat ik kook als wij maar geen andere afspraken hebben. Dus, om half zeven stond ik te verzinnen- wat zal het worden?

Super overheerlijk saus
gemaakt door Robyn!

De keuze viel op spaghetti. Lang niet gemaakt. We zijn van de ' elke maandag spaghetti' afgestapt. En nog een reden waarom ik er zin in had- ik had een potje met een super overheerlijke saus die ik toe wilde voegen aan de saus.

Ui snijden, knoflook teentjes erbij- lepel kokosolie in de pan en karameliseren maar. Er lagen nog wat selderij stelen met blad in de koelkast. Héél dunnetjes gesneden en toegevoegd aan de ui en knoflook. Zo af en toe met de houten spadel wat rond geschoven in de koekenpan en ondertussen de spaghetti opgezet.

Nu voor die speciale smaak - mijn geheim! Terwijl in New Zealand en op bezoek bij mijn vriendin Robyn, zag ik iets wat mij even terug in de tijd bracht.

Robyn en ik werkte zomers samen - we wekte, maakte jam en sauzen totdat het onze neusgaten uit kwam. Potten vol...de plakken kreunde onder het gewicht. Perziken, abrikozen, peren, allerlei jamekes, saus voor spaghetti, sauzen voor bij vleesgerechten, uitjes op azijn, ( en ik als liefhebber van augurken had er een klus bij). Ik herinner me de lange hete avonden- en na afloop de duik in het zwembad om af te koelen. Het was een jaarlijks karwei die veel leuker te doen was samen dan alleen.

Ja, natuurlijk mocht ik een potje meenemen. En oh wat een vreugde toen ik het open maakte. Wat een herinnering, wat een prachtig bezoek aan die tijd zo lang geleden. Ik heb eventjes stilgestaan bij dit mooi moment.

Terug naar de werkelijkheid- ik heb een derde van het potje in de pan gedaan en daarbij een blik tomatenblokjes. De geur van de saus drong tot mijn man door in zijn werkkamer. Hij kwam naar de keuken en vroeg wat we gingen eten - wat was toch die heerlijke geur?

Geen vlees maar vega gehakt aan de saus toegevoegd, nog wat laten sudderen en op een heel laag pitje laten staan. De spaghetti afgegoten, scheut olijfolie eroverheen en weer in de pan. Ik vind het prettiger de saus vooraf al door de spaghetti te roeren. Houd er niet van om het op mijn bord te mengen. Dus, saus over de spaghetti, en even 'in laten trekken' in de spaghetti zelf.

Borden klaar gezet, strooikaas erbij en wat augurken in kleine stukjes gesneden. Het zou 'bord op schoot' worden - op ons balkon en in de zon!

Crème Fraîche en koriander als frisse smaakmaker.

Oh wat een heerlijke maaltijd- zomaar klaar en VOL van smaak. 

Ik heb Robyn stilletjes bedankt voor dit moment.

Nu willen jullie ook het recept voor die saus he? Ik moet het vragen want ze is nogal 'bezitterig'  wat haar geheimen betreft. 

Jullie lezen het nog wel.... of niet!