Het wordt WEER lekker eten

Even de draad weer oppakken. De dagen worden, wat het licht betreft, korter. Moet even wennen. Ik moet ook mijn dagindeling eventjes aanpassen. Nog een week of 4 en dan gaan we de wintertijd ook weer in. Alles heeft zo zijn bekoring - toch neem ik even de ruimte om het me weer aan te wennen.

Wij eten dan ook eerder - wel gezellig met die kaarsen enzo. In de zomer kleuren de gerechten fris en sprankelend vanwege de tomaten, sla soorten en diverse toevoegingen. sWinters kleuren de gerechten zich ook mooi- met meer diepere kleuren van de pompoen, de winterwortel en groene bladen van boerenkool.

Het oog wil ook wat - een saai en dof uitziend gerecht gaat soms smakeloos naar binnen, ondanks de kruiden.

Wij waren in de stad - en het werd laat. Besloten om toch maar daar wat te eten de doken een, voor ons nieuwe toko binnen. Vietnamees en Indonesische gerechten. Het was druk binnen. Gezellig geroezemoes onder de gasten - en druk heen en weer gevlieg van het personeel.

Al snel hadden wij iets uitgekozen- de vriendelijke bediening ons helpen met het vertalen vane en paar onbekende termen. Wijntje erbij en wachten maar.

Ik stond echt versteld van de grootte van het bord dat al snel voor mijn neus stond. Ook mijn man kreeg een behoorlijk groot portie eten te verwerken. Wat een geluk dat men tegenwoordig een 'doggy bag' mee naar huis mag nemen. Ik kreeg een voedselbakje zoals je dat krijgt bij de chinees en een draagtas erbij voor het meenemen van mijn (overgebleven) maaltijd. Het was ECHT teveel.

Vandaag maakte ik er een vers nieuw gerecht van. Niet 'eventjes opwarmen'. Maar echt een 'opfrisbeurt' en een smakelijke maaltijd om heerlijk van de genieten.

Wat een ander is begonnen - maak ik  nu af.

Het overgebleven noodle gerecht

Roze garnalen en gekookte mosselen

Heel fijn gesneden blokjes wortel, knoflook en Chinese kool
met koriander en knoflook woksaus.

Het eind resultaat mocht er wezen....gesmuld hebben wij. Borden helemaal schoon geschraapt.

En zo zaten wij weer aan een koningsmaal.

Verandering van spijs....

Vanochtend stond ik net voor 7:00 op mijn balkon en voelde de zuiverheid van de lucht. Toen ik op het gras en het riet neerkeek leek het alsof er een vorst was geweest.  Ik denk echt van' bijna'. De lucht was strak en helder, net als het glimmend water. Als een spiegel lag het rustig de (vast en zeker) aankomende bootjesverkeer af te wachten. Ik was blij dat ik dit zo kon aanschouwen. Vers, nieuw, nog niet aangeraakt.

En dat brengt mij tot het onderwerp - een  nieuw seizoen is aangebroken.

Natuurlijk zullen er wel zomerse momenten zijn - dan wel van korte aard. Nog 'eventjes' die bbq aansteken, nog even die frisse salade. En een picknick in het bos zal ook nog wel kunnen, maar geleidelijk aan moeten we toch die zomerse dagen en recepten vervangen voor andere. En daar is niets mis mee. Verandering van spijs - doet eten, toch?

Gisteren reed ik door een prachtig landbouw landschap. Op boerenerven stonden karren en kraampjes met allerlei vormen en kleuren van pompoenen.  Ik zal in dorpjes herfst tafereeltjes en de etalages kleuren ook al mee. Prachtig gezicht.

Dan krijg ik de neiging om in mijn kookboeken te gaan snuffelen weer te gaan experimenteren en uitproberen. Nog een maandje en krijg ik 5 logees. Mijn dochter, haar man en de drie kinderen komen op bezoek uit Nieuw Zeeland. Dan wil ik op culinaire gebeid in ieder geval - lekkere dingen op tafel zetten. Ik krijg er nu al zin in. De warme geuren, de specerijen de kaarsen op tafel.

Ik weet het, het najaar en de donkere maanden zijn voor sommigen moeilijk - ik probeer dan ook een beetje licht te brengen door vanaf nu met wat 'comfort food' recepten te komen die passen in deze periode - en ook de zon laat schijnen.

Drukke week achter de rug

Hehe, dat was me een weekje zeg. Allemaal hele leuke dingen hoor. En vooral veel keuken dingen. Maar ja, je kan je tijd maar een keer besteden en van schrijven kwam er eventjes niets.

Waar had ik het druk mee?

Nou, mijn man en ik zijn gidsen in de Hollandse Biesbosch. Wij houden ons bezig met de cultuur historie. Dat is onze passie. De Griendcultuur van vroeger. Het is van belang ( vinden wij) dat het verhaal verteld wordt. De grienden ( soort boomgaarden van wilgen) waren en zijn nog een belangrijk deel van onze geschiedenis.

Op Monumentendag, afgelopen zaterdag, hielden wij onze 3de Historische dag. Dwz, dat rondom de griend keten, (Schrankkeet, houtenkeet en stenenkeet) activiteiten te beleven waren uit de griend periode. Enfin, te lang om allemaal hier op in te gaan - maar dat was een van de dingen waardoor ik veel tijd in de keuken hebt doorgebracht.

De dag zelf begint vroeg. Er is geen stroom of vers water beschikbaar in het gebied dus moet alle etenswaren enzovoort meegebracht worden. Wel is er een open haard waar water gekookt kan worden voor de koffie en kunnen wij voor een klein groepje eten maken. Voor een grote groep zoals die van afgelopen zaterdag - worden de voorbereidingen thuis gedaan.

Zaterdag was er een grote groep vrijwilligers aanwezig die aan het einde van deze lange dag - gevoed moesten worden. Ik geloof dat er zo'n 16 personen 'aan tafel schoven' om mee te eten.
Dat moest goed voorbereid worden - en ik heb voor twee grote pannen met twee soorten stoofschotel gezorgd. Mijn vrijdag was echt een volledige keukendag!

Ik zou een stoofschotel van vlees en eentje van vis maken.
Die moesten in de keet de volgende dag opgewarmd en tegelijkertijd opgediend worden en dat was een hele klus.

Omdat de pannen boven het vuur moesten is het eten in etappes opgewarmd in oude pannen die ook in de keet vroeger gebruikt zouden zijn. Moet wel allemaal een beetje in stijl blijven he? We gebruiken zoveel mogelijk authentieke spullen - emaille mokken, borden van oud serviesgoed enzo.

De bakjes vonden sommigen makkelijk vanwege het vochtgehalte bij het visstoofpotje- er was ook patat- dus die wil je niet laten zwemmen.

Voor de hoeveelheid voor het draadjesvlees gerecht die gemaakt moest worden - heb ik een hele ontbijtkoek moeten gebruiken. En het was toch lekker..... werd mij verteld- ik kreeg de bovenstaand bewerkte foto als dank!

Ik ben van de vis - eet geen vlees. Praktisch probleem heeft niets met vegetarisch zijn te maken. Het recept is eentje die ik al eerder hebt gemaakt- en daar kon ik drie kwart fles droge witte wijn in kwijt. Een paar grote eetlepels mosterd in de eigengemaakte bouillon en om de vis niet al te gaar te laten worden - vuur uitgezet onder pan en dan de vis toegevoegd. Daarin zalm, grote garnalen, witvis en mosselen. As extraatje heb ik ook mais toegevoegd. Een lekkere zoete tegenhanger van de witte wijn. Terwijl de inhoud langzaam afkoelde op de aanrecht- heb ik zo af en toe voorzichtig de vis om moeten scheppen voor gelijke verdeling van de warmte. Bij het opwarmen de volgende dag was de vis daardoor niet te droog.

De maaltijd ging gepaard met veel gelach, grappen en stilte momenten terwijl iedereen zat te genieten van wat ze op hun borden hadden.

Ik ging tevreden naar huis - klus goed geklaard. Opruimen en uitrusten geblazen want de volgende dag ging ik helpen om een brunch voor 14 personen voor te bereiden.

Het kan soms raar lopen

Mijn agenda is eventjes vol - nee, overvol. 

Maar wel ERG LEUK VOL!

Ik kruip na het weekend wel weer aan mijn bureau....nu even bezig met een paar activiteiten en heb veel voor te bereiden.

Gevulde marrow(courgette) ook lekker

Je mag het noemen wat je wilt - overgrote courgette of marrow ( zoals ik er mee bekend bent)want lekker smaken doet het in ieder geval.



Courgette- een volgens mij, niet veel gebruikte groente die een  hoofdrol speelt. Wel meekoken of bakken maar als 'hoofd groente' komt het niet vaak voor denk ik.

Afgelopen week hebben wij deze groente een hoofdrol gegeven aan tafel.

Vandaag de gevulde marrow/ courgette.

Met een lane dunne lepen heb ik de marrow voor 3/4 uitgehold. Ik heb rekening gehouden met het eindstuk want zo een grote ovenschaal had ik niet. Er moest een stukje af, en ik moest rekening houden met een 'bodem' zeg maar. Er moest nog een stukje marrow aan het eind zitten om af te sluiten.

De marrow was al ingekort doordat de eerste plakken de dag ervoor waren gebruikt voor een ander gerecht.

 Een gevarieerd en kleurrijk assortiment groente licht voorbakken in wat olijfolie.

Voeg kruiden toe die je aanspreken.

Ik heb pittige paprika poeder en een groene peper toegevoegd.

Net voordat ik de marrow heb gevuld is er een halve blok feta kaas door de groente gegaan. Dit zorgde voor de zoute toevoeging.

Ik heb het eind van de marrow afgesneden rekening houden met het feit dat er een stukje aan moest blijven zodat de gevulde marrow afgesloten was.

Recht overeind neergezet en met lepel de groente mengels erin gedaan. Lichtelijk aandrukken want groente 'krimpt' ook met koken.

Een 'dop' erop

Met olijfolie de buitenkant insmeren en in de oven ( 175 gr) voor ongeveer 30 minuten.

Prikken om te kijken of de marrow gaar is. Moet niet te zacht of nat zijn. Anders krijg je een ingezakte plak op je bord.

Snij in gewenste dikte plakken.

Serveer met een stukje vlees, of voor de vegetariër met couscous, bulgar of rijst.

Ik hoop dat je nu een ander beeld hebt van die zogenaamde 'saaie' courgette.

Er valt zoveel mee te doen.

Smakelijk eten.

Laat je creativiteit erop los en bedenk andere vullingen.

De courgette

Het is courgette tijd- de oogst is voor sommigen erg riant. En wat moet je met zo'n bijna onbekend groente.

Voor velen een saaie groente.

De courgette bevat veel water. Het is een groente uit de komkommer familie.

O.a. in de Nieuw Zeelandse keuken heb je 3 varianten op de courgette: De zucchini ( baby courgette) de courgette ( een tussen maat) en de marrow.

Hier de uitleg in het engels: 

het verschil tussen zucchini, courgette en marrow.

Bij het bereiden van de courgette is het wel even opletten - omdat het een groente is die veel vocht 'uitlekt' onder het koken.

Ik was blij verrast en werd verwend toen ik een weekje geleden twee behoorlijke courgette en een marrow kreeg. Ja, ik noem ze zo uit gewoonte he!

De marrow was een 'joekel' om het maar even zo te beschrijven. En wij zijn maar met z'n tweetjes.

Ik heb drie gerechten gemaakt met die ene marrow.

De eerste maaltijd- gevulde plakken met een pittige gehakt ( het recept toegevoegd)

De tweede maaltijd - gevulde marrow met groente ( recept komt nog)

De derde maaltijd: soep. ( dat kan op allerlei verschillende manieren bereid worden)

Dus niets is verloren gegaan en ik kon mij weer eventjes helemaal uitleven in de keuken.

Snij flinke plakken van de marrow ( grote courgette) en verwijder midden met pit gedeelte.

In klein laagje olie - gaar de plakken gedeeltelijk.

Leg in ovenschaal.

In koekenpan bak de gehakt samen met kruiden, ui, knoflook en eventueel stukjes aardappel en tomaat.

Vul de plakken courgette en bedek met geraspte kaas.

Zet de schaal in de oven (175) en bak tot gaar.
( tijd afhankelijk van dikte plakken- ong 20 minuten)

Serveer met worteltjes of andere groente

Mijn voorkeur gaat naar het eten van de schil maar mijn man is daar niet zo happig op.

SMAKELIJK ETEN!

De kokosnoot is geen noot!

De kokosnoot is GEEN noot

Ik houd enorm veel van de smaak van kokos. In zoete zowel als hartige gerechten.

Een van mijn favoriete gerechten is Fish in green curry sauce ( met kokosmelk). Daar mag je mij voor wakker maken.

In mijn bakrepertoire zijn ook een paar heerlijke ( volgens mij) recepten opgenomen.

Een verse kokosnoot is heerlijk om lekker leeg te schrapen, verse sap te drinken en de harde 'schil' te bewaren en op te hangen in de tuin met vogelvoer.


Lammingtons, Louise cake, coconut slice om maar een paar lekkere eetervaringen te noemen.

Mijn ervaringen stammen uit de Engelse keuken zeg maar. Ik bezit ook het exemplaar van Margriet die al jaren door mijn moeder altijd gebruikte en daar snuffel ik ook wel in. Toch als het op 'baksels' aankomt, gaat mijn neiging toch meteen naar een aantal Engelse favorieten.

Louise cake

Hier het recept voor Coconut Dream uit het Edmonds boek
( page 63)

125 g zachte boter  -  1/2 cup bruine bastard suiker
1 1/2 cups bloem  -  1 tsp bakpoeder

Mix boter en suiker tot goed gemengd en luchtig. Voeg daar de gezeefde bloem en bakpoeder aan toe en maak een deeg ( is wat kruimelig)

Lamington

Druk plat de kruimeldeeg in een 20x30cm bakblik. Bak op 200 graden voor 8 minuten - tot gedeeltelijk gaar. Haal uit de oven en schenk topping mix op het deeg.

Topping mix:

2 eieren  - 1 cup bruine bastard suiker  - 1 cup gehakte nootjes ( zie peanut brownies recept) - 1 1/2 cups kokos  -  4 tsp bloem
1/2 tsp bakpoeder  -  1 tsp vanille essence.

Coconut (lemon) square

Klop eieren tot luchtig, voeg suiker toe and klop tot dikke massa. Meng bloem met bakpoeder en vouw luchtig door ei/suiker mix Daarna voeg vanille essence, kokos en nootjes toe. Roer heel lichtelijk door elkaar. Niet hard kloppen.

Zet baksel terug in de oven en bak voor 40-45 minuten op 160 graden.

Smakelijk. En succes ermee

Peanut brownies and other stuff

Ja, gek he? Nu ga ik Engelse recepten vertalen en meteen zet ik een Engelse titel op mijn blogpost.

Peanut Brownies page 42

Een van mijn standaard receptenboekjes is toch wel die van Edmonds (Sure to Rise). Wat Edmunds is in Nieuw Zeeland is Dr Oetker voor Nederland.

Zo ook zijn er producten ( uiteraard) met het merk Edmonds- die verwerkt zijn in de recepten.

Ik heb bv ook de Edmonds Baking Powder. Die gebruik ik liever dan die kleine zakjes. Ja, zo hebben wij toch allemaal wel onze voorkeuren.


Net als in Nederland veranderen er ook steeds dingen in Nieuw Zeeland. Producten worden vervangen, verpakkingen aangepast enz enz. Doordat ik ong elke 18-20 maanden naar mijn kinderen ga, blijf ik wel een beetje op de hoogte van dit alles EN lukt het mij om bepaalde ingrediënten mee terug te nemen.Een vleugje keuken nostalgie zou je kunnen zeggen.

Er zitten verschillen in diverse producten. De 'bruine suiker' van hier is niet de 'brown sugar' van daar. Dus zijn ook de resultaten een beetje anders in smaak en soms ook in aanzien. Poeder suiker zelfs is een iets andere substantie. En daar niet in een klein buisje - maar in een 500gr of 1 kilo zak.

Maar, ik pas me wel aan ( schrijf ik met een glimlach op m'n toet).

Wat ik ook aan pas zijn recepten. Niet omdat ik het oorspronkelijk recept niet lekker vind maar omdat ik van variatie houd. Teveel van hetzelfde is een beetje saai.

Koekjes bakken - een activiteit die ervoor zorgde dat mijn koektrommel altijd gevuld was en de kinderen met iets 'eigen' in hun broodtrommel kregen ( zonder verpakking).

Favoriete koekjes waren oa. Anzac biscuits, shortbread, afghans en peanut brownies.

Hier het recept voor peanut brownies - en dan moet je niet aan 'brownies' denken. Die zijn zacht en smeuïg en het zijn geen 'koekjes'.


Wat je nodig hebt en vooraf voor kan voorbereiden - zijn geroosterde pinda's. Gewoon, rauwe pinda's op een met bakpapier of folie bedekte bakplaat - oven voorverwarmen tot 170 graden. Pinda's ong 18-20 minuten bakken. Schud ze tussendoor even los zodat ze gelijkwaardig bruin kunnen bakken. Laat ze afkoelen en verwijder droge velletjes. Je kan de pinda's heel of in stukjes gebruiken.

Gebruik staafmixer en kleine hoeveelheden. Maal niet te lang.


Zet alle vooraf afgewogen ingrediënten en benodigde apparaten klaar. Voorverwarm de oven en zorg voor een net en ruime werkplek.

Ik maak gebruik van standaard maatbekers en lepels. Altijd handig om ze aan te schaffen zodat de verhoudingen van ingrediënten gelijk blijven.

tsp = teaspoon = theelepel
TBSP = tablespoon = eetlepel

125gr (op kamer temp) boter  - 1 cup suiker   - 1 ei  -  1 1/2 cups bloem  - 1tsp bakpoeder
snufje zout  -  2 TBSP cacao  -  1 cup geroosterde pinda's ( of pinda brokjes).

Boter en suiker tot luchtige massa kloppen ( handmixer is prima) Voeg ei toe en klop er goed door. Seef de bloem, bakpoeder zout en cacao samen en meng goed door elkaar. Zorg dat er geen meel meer zichtbaar is. Roer nu de pinda's door het iets stijve deeg.

Met eetlepel schep deeg op ingevette of met bakpapier bedekte bakplaat. Druk de koekjes  iets plat met vork ( vork in bloem om plakken op het deeg te voorkomen).

Bak voor 15 minuten op 180 graden.

Dit recept maakt 36 heerlijk koekjes voor in een broodtrommel of bij de koffie.

( Tegenwoordig is er meer bekend over allergieën en de gevolgen ervan. Als het bekend is dat er eenkind op school last heeft van een noten allergie wordt dat bekend gemaakt. Zorg wel dat het veilig is om pinda of andere nootachtige etenswaren mee te geven in een broodtrommeltje.)

Het was eventjes bakken geblazen

Wat is gezelliger dan met meerdere mensen aan tafel zitten en genieten van een lekkere maaltijd. Een lunch of avondeten. Maakt niet uit,als het maar lekker is en het gezelschap het naar hun zin heeft.

Wat OOK heel leuk is, om als je koffie visite krijgt, iets vers te bakken ipv naar de bakker hollen.

Ja, zelf bakken. Je kan het wel. Het is even omdenken.

Je hebt vast wel een recept waar je vertrouwen in hebt om te maken. Ben je eerder van het koken en niet van het bakken - probeer het eens. Het is echt leuk en je zult een zekere trots voelen als jouw bezoek heerlijk zit te snabbelen aan een eigen gebakken lekkernij.

Het is weer helemaal IN. Bij mij is het er nooit UIT geweest, maar goed, we zijn niet allemaal hetzelfde.


Op 8 jarig leeftijd wilde ik al van alles beleven in de keuken. Het afwassen vond ik minder maar moest ook gebeuren.

Ik leerde al vroeg kruid-honingkoek bakken ( 3 elke zaterdag) en in het weekend bakte ik ook regelmatig scones voor bij de koffie.

Een van mijn favourite toetjes om te maken was Apple Crumble. Ik heb het nu over de jaren '60. Als gauw werd mijn repertoire uitgebreid naar wat meer smaakjes en soorten koek en cakejes. eenmaal in mijn puberjaren was ik wel in de keuken maar wel minder creatief. Er was meer dan de keuken. Feestjes, fuiven noemde wij het toen. Jeugdgroep activiteiten en school. Ach van alles wat.

Ik trouwde vroeg ( 18 jaar oud) en een jaartje later als  thuismoeder had ik meer gelegenheid om mijn kookkunsten uit te breiden.

En ik ben nog aan het leren en experimenteren.

Er zijn een paar recepten die regelmatig aan bod komen omdat die er zo strak inzitten en door iedereen zo lekker gevonden worden dat ik ze bijna blindelings kan maken. End at verveeld. Ik wil wat aandacht en energie en  met liefde koken/bakken.

Dat heb ik de afgelopen week dus ook gedaan.

Met mijn vertrouwde kookboek ( die in elk Nieuw Zeelandse keuken wel te vinden is) en ZIN in wat anders heb ik drie verschillende recepten weer eens tevoorschijn gehaald en gebakken.


Coconut Dream- vrijdag, Banana-chocolate chip cake en Peanut brownies ( dat zijn koekjes niet die lekkere Amerikaanse brownies)- gisteravond na het eten. Ik hoef er niet bij te zeggen dat de aangeboden lekkernijen niet in de smaak vielen he? Gelukkig waren er genoeg hongerige monden om dit allemaal op te eten andes waren mijn man en ik nu wel behoorlijk tonnetje rond geworden. Dat is wel een valkuil he?

Als je teveel maakt, blijft er ook nog wat over. En ja, mijn buurtjes krijgen ook nog wel eens wat toegestopt als het te gek vol wordt in de koekjes trommel. Ze vrezen voor hun taille.



De recepten komen morgen pas online- ik heb even een wat dringende zaak - een plastiek tas vol groene pepers - waar ik even aandacht aan moet besteden.

Koffie en daarna een lichte lunch

De afgelopen zomermaanden hebben wij veel, leuk, gezellige en vriendelijke bezoekers mogen ontvangen op ons 'nieuw stekkie'.

Wat een vreugde is dat.

Wij zijn gezegend met een prachtig groot balkon en als het even kan - maken we er ook gebruik van.

Afgelopen week zelfs met een groep vrienden gezellig een wijntje en biertje gebruikt en tot 23:15 buiten kunnen zitten.

Maar niet alleen 's avonds is het leuk om buiten te kunnen zitten.

Onlangs ook met z'n viertjes van een lekker bakje koffie genoten ( ja met wat erbij) en daarna een lichte salade gegeten. Dat dan wel weer binnen, om daarna weer op balkon af te sluiten.

Een lichte maaltijd tussendoor is ook een leuke uitdaging om alle smaken tot hun recht te laten komen. En net zo belangrijk als bij een avond maaltijd- is het goed te weten wat de voorkeuren, allergieën ( als die er zijn) en beslist niet lusten ingredients zijn.

Het valt me ook op dat mensen steeds meer smaken 'lusten' die zeg pak weg, 10 jaar geleden minder voorkwamen in de 'gewone' keuken.

St Jacobs schelp ( coquille)  bv. Een delicatesse echt waar. Iets waar je geen bord vol van moet eten
( hoewel ik het wel zou lusten) maar iets wat als bijzonder gerecht geserveerd kan worden vooraf.

Groene asperges is tegenwoordig ook geen afwezige in een salade en meer en meer mensen zijn bekend met de rijke smaak van truffels.

Voor de salade van afgelopen week heb ik gerookte kip gebruikt om de salade iets meer body te geven. Wel 5 soorten groene blaadjes, avocado ( maakt ook een opmars), een dun plakje gerookte ham om wat zachte zoutsmaak toe te voegen, rode ui snippers ( minuscule stukjes want het niet lekker als er een stuk ui in je mond explodeert), mini tomaatjes van eigen teelt, verse bieslook en flinterdunne komkommer schijfjes, stukjes Rustique kaas ( Camembert). Een dressing van olijfolie en witte balsamico dressing en klaar was Kees.

Wat een heerlijke hap was dat. Na de koffie en appel met walnoten cake was dit een echte opfrisser. Onze honger gestild en met een gevoel van tevredenheid sloten wij, op balkon in het zonnetje, de middag met een kopje thee.

Dus ook voor een gezelschap overdag- is het een kleine kunst om iets heerlijks voor te schotelen. Neem even de tijd om na te denken over wat bij het weer en de omstandigheden past.

Zo af en toe- als ik eraan toe kom en waardevol vind

Dit doe ik normaal gesproken nooit maar ik kan het echt niet laten. Ik ga reclame maken voor een restaurant waar wij nu op korte termijn twee keer hebben gegeten en de bediening, het eten en de sfeer ZO goed was, dat ik het even kwijt wilde. Misschien ga ik het wel vaker doen- dat beloof ik niet maar de kans zit er wel in natuurlijk. en waarom ook niet- dit is een Eet blog!

Het eerste weekend in juli gaan wij ( manlief en ik) met een stel vrienden toerist spelen in eigen land. Per koppel, om de beurt, kiezen wij een plekje waar wij 3 dagen, twee nachten kunnen logeren.

Inhoudelijk moet het een weekend zijn van:

Plezier met elkaar

Lekker eten

Goed slapen

Mogelijk omgeving verkennen

Aanwezigheid van diverse terrassen

Winkelen

Fietsen/wandelen

en wat we niet in handen hebben - het weer

( maar desondanks het weer hebben we toch wel pret)

We, de groep zijn voor de helft de 60 net gepasseerd en de andere helft tja, die moeten het nog ondervinden.

We hebben dus behoorlijk al wat levenservaring. Ook hebben we de nodige klappen geïncasseerd maar ook de vreugdevolle momenten en gebeurtenissen zijn ons niet voorbij gegaan.

Wij zijn levensgenieters.

Met deze activiteit komen wij nog eens ergens. Het begon met een Waddenloop excursie. Dat zou ons nu waarschijnlijk niet meer lukken - maar ja, dat hoeft ook niet.

Wat wel telkens lukt, is heel lekker eten, lekker eten, mwha eten en zozo eten.

Afgelopen juli was het HEEL lekker eten.

In Buren.

In Hotel restaurant De Prins.

En dat resulteerde in een tweede bezoek vorige week. Met andere vrienden die wij graag deze ervaring mee wilde delen. En we waren WEER niet teleurgesteld. Integendeel. Soms ga je wel eens terug en dan valt het tegen.

Maar nu niet. En deze keer besloot ik om een recensie te schrijven. Dat verdiende deze ondernemers en hun personeel vond ik.

Dus bij deze. Zijn jullie in de buurt van Buren en wil je een zeer waardevolle eetervaring?

Ik zou zeggen - loop er binnen! De ontvangst is hartelijk, de ambiance ook. Buiten zitten ook mogelijk. De kaart in een leuke vorm en inhoudelijk erg goed. Iets voor elk en anders zorgen ze wel voor iets passends. Dat weet ik zeker. 

Hier waar de klant geen prins is maar een KONING!

Wil je de naam nogmaals? Hier is de link - Hotel Restaurant de Prins, in Buren.

Hier word ik niet blij van

Ik kon mijn oren en ogen niet geloven.

Dat mensen met een SLECHTE recensie dreigen - en zo KORTING afdwingen bij eetgelegenheden.

Het moet niet GEKKER worden.

Er ging een wereld voor mij open.

Wie verzint nou zoiets bizars?

Dan ben je toch niet goed bezig.
Crimineel noem ik dat.

Ja sterke woorden

Toch is het gewoon afpersing, JA afpersing!
Het zou strafbaar moeten zijn - of is het dat al?
Je zou het haast niet zeggen.

Ach mensen toch, hoe laag kan je zinken?

Ik ben een poos geleden beginnen om op een recensie site opmerkingen te plaatsen over restaurants, hotels of anders.
Gewoon, omdat het nuttig is voor bedrijven te weten hoe mensen hun verblijf of anders ervaren.

Ik kan me niet heugen dat ik zwaar kritische opmerkingen heb geplaatst. Meestal is het toch GOED of GEWOON Goed. Of zelfs bij sommige ERG GOED!

Er zijn weinig bedrijven of plekken waar wij komen die als SLECHT in ons boekje staan- als het echt er zo uitziet of naar neigt, dan gaan we weg. Zonder wat te gebruiken of verblijven.
Dat is de keus die wij en IEDEREEN heeft. De aankomst alleen al geeft al een beetje aan of je welkom bent of niet. Jouw glimlach kan het ijs ook breken.

Ziet een eet gelegenheid er niet goed uit- stap dan op eigen risico binnen.
Ziet het er goed uit maar ben je toch teleurgesteld - ZEG HET DAN, en netjes kan ook!

Wij hebben nu al twee keer meegemaakt dat als een gerecht oprecht in alle opzochten teleurstelde of niet aan de verwachtingen voldeed - dat het van de rekening geschrapt werd. een keer in Italië en een keer hier in Nederland. Ja, het kan echt. Een ondernemen wil toch dat zijn klanten terug komen- met meer. Ons eerlijkheid en de opmerkingen werden gewaardeerd.

Dus, nu, hier vandaag wil ik een oproep doen - valt je maaltijd, kamer of afhaal tegen, of welke service dan ook tegen wees oprecht en eerlijk tegen diegene die hiervoor verantwoordelijk is. Ben je tevreden, blij en wil je dat delen- doe het dan ter plekke EN ben je geneigd- ook online. Je mag best kritiek uiten - maar wees er bedachtzaam in - en denk aan de schade die je aanricht als je alleen maar hard uithaalt. Je bezoek is een van velen. Het gaat niet altijd fout.

Opbouwende kritiek is gezond. Daar leren mensen van.

Hehe, dat moest ik eventjes kwijt.