Smaken verschillen

Voor de nieuwkomers op mijn pagina: Ik ben 61 jaar- heb de helft van mijn leven in Nieuw Zeeland gewoond en de helft in mijn thuis land Nederland.

Mijn keuken ervaringen zijn dus gebaseerd op de eetgewoontes van Nederlanders, Nederlanders Down Under en Nieuw Zeelanders - en door de emigratie van mijn zoon naar Australië heb ik daar ook wat van mee gekregen. En geloof me - daar zit nogal wat verschil in, in die smaak en -eetwensen van de mens.

Niet alleen zijn er verschillen in maaltijden en beschikbaarheid van de producten, maar ook in de ingrediënten zelf. Want een Fries lammetje uit de wei is heel ander koek (vlees) dan een lammetje van de heuvels geplukt in Te Awamutu bijvoorbeeld.

De een eet het gras in Nederland, langs de kust nog wel en dat gras wordt bij-invloed door de regen en lucht in de omgeving. Zo ook het gras van het lammetje op de heuvel in Te Awamutu in de provincie Waikato, of het droge van Australië.

In Nieuw Zeeland denk je al gauw aan een Lamb Roast

In Nederland aan koteletten. 

Dan zijn er ook nog de 'gewone' ingrediënten, de verse kruiden, de munt en zelfs de brown sugar is niet onze bruine suiker.

Dit leidt soms tot andere resultaten in de keuken. Het is misschien goed om hier even bij stil te staan.

Het klinkt misschien gek - want je moet het doen met wat je hebt, maar als ik in Nieuw Zeeland ben - zoals onlangs - dan ga ik naar de supermarkt en koop ik bepaalde producten om eenmaal thuis een paar van mijn favourite recepten te maken.

Ik heb bv pakjes ' chopped nuts' mee. Dat zijn klein stukjes noot die ik in een koekjesdeeg meng. En nergens in Nederland heb ik die kunnen vinden. Ja natuurlijk zijn hier stukjes noot te koop. Maar toch zit het 'm in de smaak. Ik ga het er niet eens hebben over de bruine suiker ( Brown Sugar) Niet te vergelijken.

Met veel plezier ga ik de komende tijd de ingrediënten die mee zijn gekomen - gebruiken om vrienden kennis te geven van mijn nostalgische smaken. Ik pak met plezier mijn recepten erbij die ik in een tijd niet hebt gemaakt - gewoon omdat ik de smaak trouw wilde blijven.

Het wordt genieten In mijn Keuken.

Hehe, eindelijk weer in mijn eigen keuken

Ik ben terug van weggeweest.

Weggeweest niet alleen van huis en haard maar ook manlief en land.

Mijn kinderen wonen Down Under in Australië en Nieuw Zeeland.

Om de zoveel tijd ga ik oma spelen en ben ik weer even mama.

Dat is genieten.

De keuken is dan iets minder in beeld - behalve

Voor oma pannenkoeken en oma appeltaart!

Die worden al direct besteld als de (klein) kinderen weten dat ik kom.

Pannenkoeken voor ontbijt, lunch en een na schoolse snack.

Appeltaart - voor bij de koffie, een desert of gewoon om in de vriezer te doen tot na oma vertrokken is om nog even te genieten van de smaak - die toch anders is dan de appeltaart die zij zelf bakken.

Ik  ben weer thuis. De lange reis zit er weer op. De jetlag nog niet helemaal uit mijn lijf.

Ik heb weer zin in koken, in recepten uitproberen en nieuwe smaken ontdekken.

Mijn balkon heeft mijn aandacht nodig.

Er moeten kruidenplanten aangeschaft worden.

Er moeten twee plantenbakken gemaakt worden.

Er komt weer sla in de bloembakken en snoeptomaatjes in de pot.

Het is voorjaar, dat voel je meteen!

Ik heb er zin in....

San choy bow - een gerecht gemaakt door mijn kleindochter van 10
Ga ik ook maken! Het was verrukkelijk!!

Kinderen in de keuken

Vandaag even mijn ervaring als moeder en oma delen wat betreft kinderen in de keuken.

Nou ben ik een redelijk 'geordend' mens. Als ik koekjes wil bakken of een maaltijd wil bereiden is het niet zo dat ik het altijd prettig vind als iemand mij daarin helpt. Soms kan het mij enorm irriteren- en dat was al zo toen ik kleine kinderen had.

Toch waren er ook heerlijke geniet momenten als ik met een, twee of meer kinderen in de keuken aan het kokkerellen was. Het opruimen duurde altijd langer dan het bak of kook moment en het opruimen vergde tijd en energie waar ik me niet aan stoorde. Dat was zo, omdat ik zelf had bepaald wanneer en met wie ik het avontuur aanging. Bij mij dus niet van zelfsprekend dat kinderen mee hielpen in de keuken zoals velen dat wel doen. En daar is weinig aan veranderd moet ik toegeven. Beetje een 'controle freak' in de keuken.

Hoe dan ook mijn manier van doen heeft wel vruchten afgeworpen. Alle drie mijn kinderen kunnen zich behoorlijk redden, en niet alleen in de keuken. Maar ook met de stofzuiger, wasmachine en kinderklusjes zoals luiers, snotneuzen en ook verhalen voorlezen en haren borstellen.

Kort geleden heb ik een recept voor 'cuttle fish' gepost op de Facebook pagina van deze Blog die afkomstig was van een van mijn zoons. Ik kreeg bericht dat hij op vrijdags de allerlekkerste Nacho schotel maakt. Dat recpet komt mij nog toe ( en jullie dus ook).

Mijn dochter kan er ook wat van. Een diner voor 20 personen. Of voor een jaarlijks Golf Tournament- ze draait haar handen er niet voor om. Met lekkere dingen zoals Pacific Oysters with Chardonnay vinegar, prawn and chorizo boats, Angus rump, rocket en Horseradish cream op het menu.. Ja dan loopt het water mij ook in de mond.

Jongste zoon, met drie hummels. Toen ik hem via smsje vroeg hoe zijn dag was geweest, ( hij is even huisvader) vertelde hij dat voordat hij de oudste van de Kindergarten ophaalde nog 'even' wat koekjes had gebakken voor een naschoolse snack....tja, wat ben je dan als moeder. Geweldig trots toch!?

En dan.... De kleinkinderen. Ook daar ontplooien zich al wat talenten waar ik van sta te kijken. Een van mijn kleindochters was van heel klein.... 3 jaar, al bezig met een kruidentuin en groente. Haar twee jaar oudere zus heeft niets met tuintjes maar wel een liefde voor de keuken. Leuke combinatie. Jongste telg... Manneke van nu 5 schuift verloping alleen maar aan tafel. Verder boeit de keuken hem niet.

Ik vind het geweldig dat mijn kinderen, die een zeer druk en heel ander bestaan hebben dat die van mij zo lang geleden, ook weer hun kinderen de liefde voor de keuken mee willen geven. Mijn vader en schoonvader kijken glimlachend van hun wolkjes en kunnen het ook zeer waarderen. Hun beide bak en -kookkunsten mij zeer bekend.

De planning

Ik durf hier nu over te schrijven...want er is tijd. Er is tijd om te plannen. Om vooraf alvast na te denken over de moestuin en wat erin gaat dit jaar.

Meer van dit, minder van dat.

Ander plekje voor de bonen, brocolli of tomaten.

Stukje erbij- stukje eraf.

Zelf plantjes kweken of kant en klaar kopen.

Weet je nog, wat vorig jaar een goede oogst gaf en wat minder geslaagd was?

Een van mijn  schoondochters is hoofd hottemetoot bij een tomatenkwekerij in Australië. Ze brengt dagelijks tomaten naar huis en  zo langzamerhand zijn de medebewoners ( manlief en zoon) ze wel een beetje zat.

Ze werkt lange uren van smorgens vroeg 5:30 tot smiddags 16:00. Sosm als het te heet in de kas wordt komt ze wat eerder naar huis. Maar om te zeggen dat ze dan energie in overvloed heeft is een andere zaak.

Toch wilde ze alvast wat voorraad invriezen voor als de tomaten minder worden.

Ik heb haar het recept gegeven die nu op Facebook staat.

Voor de zoete kauw- bij het karameliseren van de ui enz...voeg een volle lepel rietsuiker toe.

Misschien handig om wat recepten na te gaan die je graag gebruikt. Zijn er groenten die je zelf extra kan verbouwen om zo de smaken te versterken. Er zit toch echt wel een volle smaak aan groenten uit eigen tuin.

De fruitschaal

(Teveel) Inkopen doen

Volgens mij gebeurt dit in veel huishoudens- nee, niet alle maar wel in velen ( denk ik dan). Ik ben een 'gemiddelde' huisvrouw met een huishouden van (nu ) 2 personen. Dat wil zeggen - dat ik de aantallen boodschappen in moet perken tot wat wij tweetjes nodig hebben - en niet voor een heel gezin kopen. Die tijd is voorbij.

Maar ja, je wil ook niet alles zo kort en bondig inkopen dat er niets overblijft of gebruikt kan worden als er onverwachts iemand binnenstapt. Of wanneer ik iemand op korte termijn uitnodig om mee te eten. Dus, eigenlijk slim inkopen zonder iets weg te hoeven gooien. En dat valt niet altijd mee.

De weggooi maatschappij van nu

Als ik de berichten in de krant moet geloven - en ik vraag me altijd af hoe ze dit kunnen berekenen - gooien Nederlanders veel te veel eten weg elk jaar. Ook ben ik hier soms schuldig aan - en dan bedoel ik niet eten restjes na de maaltijd, of een half opgegeten boterham. Meer iets wat ik in de koelkast hebt gezet voor 'later'  of bij de volgende maaltijd opeten. En dan komt het er niet van. Met rode wangen van schaamte gaat het de vuilnisbak in. Voorheen - voor de verhuizing - was het geen punt. De kippen en geiten aten het op. Nu is die mogelijkheid er niet meer en ben ik nog scherper de porties, maaltijden en snacks gaan afwegen voor gebruik. Een voordeel die ik nu heb - is een groot balkon. Buiten is de temperatuur minder dan de koelkast en restjes, schotels en andere eetproducten staan ook daar in bewaring. Blijft zelfs langer goed.

De fruitschaal

Wat een van de moeilijkste producten zijn om op tijd op te krijgen is fruit. Wat ik moeilijk vind in te schatten is - hoe groot een tros druiven, aantal bananen, kiwis, mandarijnen en dergelijke to kopen en op tijd op te eten dat ze niet verpieteren op de fruitschaal.

Zo heb ik al jaren de oplossing - iets bakken - erop losgelaten als het fruit de gebruikersdatum voorbij is. Er zijn heerlijke recepten voor fruit-achtige baksels waarvoor je niet de meest mooie vruchten voor hoef te gebruiken. Je kan er iets van bakken voor bij de koffie, als desert en zelf super gezonde drankjes van maken.

Koffie visite

Vandaag kregen wij koffie bezoek - en ik had, behalve koekjes, niet echt iets bijzonders in de trommel. Roy kwam niet alleen om zaken te bespreken maar ook ons nieuw stekje bewonderen waar we de afgelopen maanden zo hard aan gewerkt hadden. Een leeg casco had hij gezien - en nu kwam hij in ons huis, onze woning waar we zo trots op zijn en zelfs al behoorlijk thuis in voelen ondanks de nog te legen dozen, afmaak klusjes en taken die liggen te wachten tot we eraan toe zijn.

En op mijn fruitschaal lagen wat zielige bananen die niet veel langer moesten blijven liggen. Nederlanders bakken weer, iets wat ik altijd al hebt gedaan en nog steeds met heel veel plezier doe. De keuken is mijn haven, mijn plek waar ik energie krijg en met veel voldoening iets voorbereid en anderen daarmee een plezier doe.

Ik pakte mijn New Zealands kookboekje van Edmonds ( vergelijk het maar met Koopmans) en opende op de pagina met Banana cake. Nou maak ik het wel vaker hoor, maar ik pas de ingrediënten regelmatig aan dat ik toch het boek erbij leg om alles een beetje in de gaten te houden.

Vandaag, om 9:10 haalde ik uit de oven - een banana, chocolate chip and walnut cake. Yum.

Een mooi stukje gesneden, klodder slagroom erop met daarop wat kaneel en het was feest bij de koffie.

Of niet soms Roy?

Het recept wordt op de Facebook pagina gepubliceerd

Smakelijk eten! Verwen de familie en maak van die bruine gekneusde banaan een feestje.

De tegels in mijn keuken

In Mijn Keuken

Ik weet niet hoe jullie het vinden maar ik ben zo trots, blij en tevreden met mijn wandtegels in de keuken. Ja toch? Vrolijk, interessant en kleurrijk maar niet schreeuwend. Tenminste, dat is mijn mening en die van een aantal vrienden die al op bezoek zijn geweest om ons nieuw stekje te bewonderen.

Oh jee, nee toch

Tja ik zei " tevreden" en dat was is ook. Totdat ik tot mijn grote schrik scheuren ontdekte in het galzuur van een van de tegels. Schrok me een hoedje. Nou ja hoedjes zijn niet mijn ding maar u weet wat ik bedoel!

18 problemen

Toen ik verder keek- ontdekte ik 18 tegels waarvan sommige met veel en andere wat minder met scheuren in het glazuur. Oh nee he! We waren eigenlijk net klaar met de herrie, zooi, grote klussen en nu DIT. Ik werd er misselijk van. Mijn mooie wand met tegels werd een domper wand met tegels. Wat nu?

De aannemer bellen. Ik had dit gegeven ontdekt terwijl manlief elders was. Ook zijn hoofd zat vol met wat er nog allemaal moest gebeuren van werk en en en...dus besloot ik hem eerst niet op de hoogte te stellen van mijn bevindingen. Dacht eerst maar een oplossing regelen zodat ik een kant en klaar verhaal had om uit te leggen en hem te ontzien van nog meer stres.

Effe de aannemer bellen

Hij hoorde mijn verhaal aan. Vroeg voor een foto en zei dat hij het tegelbedrijf waar wij de tegels hadden gekocht zou bellen.... en dat is ook gebeurt. De telefoon ging een paar uur later. Of de verkoopster die ons geholpen had even mocht komen kijken? Natuurlijk. Ze keek, we besproken het geval en maakten een afspraak. Ze zou contact maken met de vertegenwoordiger en mij laten weten wat de uitkomst van dat verhaal zou zijn.

Antwoord op mijn vraag

"Dit ga je niet leuk vinden, maar ik weet waarom de tegels nu zo zijn. Het hoort zo. De tegels gaan er allemaal zo uitzien. Het is een 'sfeer look'  om 'oud te lijken. Ik heb jullie daar niet over geadviseerd. Het spijt me." Nou, dat vond ik inderdaad niet leuk. OUD lijken? Ik heb net een NIEUWE keuken geplaatst waar ik 30 jaar in hoop te koken - en met plezier. Nu zie ik overal tegels met barsten - die 'look' heet krakelee. Ja, net als die dwaze spijkerbroeken ( mijn mening) met scheuren en rafels en dan zo'n grote veiligheidsspeld eraan. Oud maken en als nieuw dragen. Spijt me voor diegene die dat mooi vinden maar ik had mooie, gladde, kleurrijke tegels uitgezocht. Had ik een voorbeeld tegel gezien met die 'scheuren' dan was mijn keus we degelijk anders geweest. Dit detail is ons niet verteld - de verkoopster is daar ook heel eerlijk in en gaf het ook toe.

Neem de tijd

We zijn beetje ( boel) moe. De afgelopen maanden hebben veel van ons gevergd en we hebben rust nodig. Ik laat het even voor wat het is. Op aanraden van de verkoopster en onze aannemer laat ik het even los. We moeten wel beslissen wat we ermee gaan doen. Ik vind het LELIJK dat is duidelijk. Kan ik ermee leven? Denk het niet toch laat ik er wat tijd overheen gaan.... ik moet wel wat ik ben verward, moe en teleurgesteld. Dan  moet je even afstand nemen. En dat ga ik doen......

Welkom: In mijn ( nieuwe) Keuken

Nou daar is het dan, de nieuwe keuken. In ieder geval een stukje ervan. Geleidelijk aan wen ik aan de indeling, waar ik spullen het beste kan bergen en hoe schitterend het allemaal is.

Er is al gebakken in de oven, met vrienden ge-lunched, van een avondmaal genoten en ik geniet er in stilte elke ochtend van een kopje thee en twee sneetjes toast.

Het is mijn bedoeling om hier heerlijke gerechten voor te bereiden, te experimenteren, te genieten en deze te delen met jullie.

Ik moet alles ( vooral mijn dagindeling) nog op een rit krijgen - en vandaag de aansluiting op Internet maakt plaatsen van artikelen en stukjes ook toegankelijker dan door gebruik van mijn telefoon.

Ik hoop jullie hier vaak te treffen. Het is nu even tijd voor een koffie en een lekker vers koekje van eigen deeg.

Tot later

Het valt niet mee...

... om in deze drukke periode ook nog eens voor te bereiden op een verhuizing.

Ja, vandaar ook dat ik me niet volledig in heb kunnen zetten op mijn Facebook en Blog over eten. Als alles om me heen veranderd in een bouwput en opslagruimte bezit ik wel de creativiteit om een gezonde, snelle hap neer te zetten, maar pronken ermee... en de tijd te hebben om ermee te pronken is de grote vraag.

Ik had al een paar keer gezegd dat ik een keuken aan het ontwerpen was- en dat ben ik ook. Voor mij.

Spannend allemaal. Tijdrovend, leuk, vermoeiend, energie gevend en slopend en de enthousiasme van allen die betrokken zijn geeft een mens moed.

Ik ben in de laatste fase van schilderwerk beland. Vandaag de tweede keer dat ik een dagje 'vrij' neem om allerlei klusjes op te knappen - zoals kerstkaarten die gestuurd moeten worden. Wel handig want ik vermeld meteen onze adreswijziging erin.

Volgende week gaat de vloer erin, dan wij en 'last but not least' tussen Kerst en Oud en Nieuw komt de keuken.

Als de rust eenmaal is gekeerd en ik heb me aangepast aan onze nieuwe woning - komt mijn ritme ook weer op zijn pootjes terecht. Dan ben ik weer vrij om van mijn schrijf en kook momenten te genieten.

De voorbereidingen

Zoals met vele dingen ligt het succes bij de voorbereidingen. En daar ligt ook het meeste werk.

Ga je een kledingstuk naaien dan is het een patroon uitzoeken, kan uren duren. Stof kopen - weer uurtjes weggetikt. Dag plannen. tafel leeghalen- Spelden en schaar zoeken. Uitknippen - garen zoeken, machine uit de kast halen. Strijkplank neerzetten.... ! Ondertussen ben je een week verder.

Raamkozijnen opnieuw in de lak zetten. Vensterbanken leeghalen. Afplakken, kleurtje uitzoeken, kwasten, vloer afdekken, handschoenen aan. en dan huilt de baby-gaat de telefoon - belt iemand aan! Twee weken later nog bezig.

Taart bakken...nou ja, je kan er zelf wel een beeld bij maken.

En vandaag, de eerste zondag van Advent. Nog vier weken te gaan voor HET KERSTDINER!

Kerst gaat niet alleen om het diner- uiteraard. Toch speelt het een grote rol.

En een goede voorbereiding is essentieel voor een stress vrije dag.

1. Wie komt er?

2. Wat eten we?

3. Hoeveel gangen?

4. Tante Mien is allergies voor..?

5. Is de tafel wel groot genoeg?

6. Tafel versiering?

7. Hoe laat eten we?

8. Heb ik genoeg borden, bestek, glazen?

Als je dan zo'n lijstje bekijkt kan ik me voorstellen dat sommige mensen denken - Dit jaar gaan we uit eten.

De afgelopen twee jaar ben ik helemaal uit mijn Kerst ritme. Toen overleed mijn lieve schoonvader
op 19 december en was de begrafenis na de kerstdagen.

Het eerste jaar was een rare dag. Het tweede jaar kwam er wat meer herkenbare in voor. dit jaar zijn wij weer toe aan een echt kerst diner. Met 6 personen - bij een vriendin thuis. Voor haar de eerste keer in haar nieuwe woning. Dat mag gevierd worden.

Het gaat helemaal lukken om deze kerst weer echt als KERST te vieren en ervaren. 

Een pan met gaatjes

Ik kan mijn nog heel goed de keuken van mijn friesche oma ( wij noemde haar Moeke) herinneren.

Klein, smal en met in de hoek een deur. Daar zat de wc. een ton wel te verstaan. Zal maar geen plaatje ervan plaatsen.

Aan een kant een aanrecht, een stenen aanrecht met spikkeltjes. Tegenwoordig weer mode alleen wel groter en mooier afgewerkt. Onder de aanrecht een gordijntje met een ruimte eronder waar geen plank was maar spijltjes met daarop het wasteiltje en afwaskwast, zeephouder en vaatdoekje. Dit werd afgeschermd door een gordijn. De keuken diende ook als badkamer - dus op het plankje boven de aanrecht stonden tandenborstels en dergelijke.


Aan de andere kant onder het raam een tafel met een tweepit gaskookstel met daarnaast een petroleumstel. Daar moest dan alles op gekookt worden voor een gezin van 8 personen. Als wij op bezoek kwamen toverde Moeke en tante Anneke dan om een maaltijd op tafel te zetten.

Respect - daar heb ik tot vandaag nog respect voor. Wat een gegoochel, wat een getob maar daar merkten wij niets van. Geen grote aanrecht, geen 'moderne' foefjes, geen koelkast en kookplaat. En wat hebben wij daar HEERLIJk gegeten. Op de kachel stond dan de pan met soep of het vlees. Op het 'pitje' pruttelde de koffiekan.

Wat kwamen er smakelijke gerechten op tafel. Culinaire kunsten als ik eraan terug denk. Kip, stoofpotjes, vis maaltijden. Oh die vrijdag gebakken vis met kruimelaardappelen en sla met een uitje en hard gekookte ei in plakjes. De grote pan met macaroni - oh die geur. Ik ruik het nog. Die kruiden en lekker knapperige augurken erbij.

Er werd van een 'gaatjespan' gebruik gemaakt. Die kon uit meerdere pannen bestaan. Stoom is een super geweldige kookmiddel om groente heerlijk te laten garen en smaken. En dat loste dan het te kort aan pitjes op.

Ik maak ook gebruik van een 'gaatjes pan'. Die gebruik ik ook al sik een restjes maaltijd op wil warmen. Hoewel de magnetron daar handig voor is, vind ik persoonlijk de maaltijd er lekkerder door opgewarmd te kunnen worden als het boven een pan met water staat dan droog uit de magnetron komt. Ik leg een laag aluminium folie onder in de pan en leg daarop het gerecht dat opgewarmd gaat worden. Onderin een laag water en plaats het op de kookplaat. Zet eerst even op hoog vuur , daarna wat lager. In een mum van tijd is het gerecht heet en met behoudt van smaak en vocht.

In 1982 kocht ik mijn eerste magnetron dus het is niet zo dat ik er geen nut van in zie - toch zijn er andere oplossingen - uit  het verleden - die ook een oplossing bieden en net zo makkelijk te bedenken en inzetten zijn.

Als kind was ik al geboeid door alles wat ik de keuken zich afspeelde en dat boeit me nog.

Ik ben bezig een keuken te ontwerpen en blijf verbaasd van alle verbeteringen mogelijkheden en creatieve oplossingen die voorhanden zijn tegenwoordig.

Ik vraag me wel af of wij net zulke heerlijke gerechten voor zulke grote gezinnen op tafel zouden krijgen in de omstandigheden als die mijn Moeke beleefde.

Ik word er warm en koud van.

Het wordt wat koeler buiten. De temperaturen dalen en de dagen lijken korter te worden en de nachten langer. Het is al gauw donker buiten.

Met deze verandering komt er ook een verandering in ons eetpatroon.

Ik moet zeggen - een salade boeit me niet zo. Een koude hap op een natte, regenachtige dag kan mij nou niet bekoren. Dan zoek ik naar alternatieven.

Gek genoeg heb ik daar 's morgens geen last van. Ik stap niet over op een bord warme pad of zo. Tenminste nog niet!

Voor ontbijt maak ik graag een groot glas verse sap. Van bv peren met appels, of appels met winterpeen, ja een heerlijke combinatie. Ik meng ook wel sap van de appel/wortel combinatie met een banaan - dus een smoothie met de verse sap als vocht.

Omdat ik het zo lekker vind heb ik de neiging om mijn glas super snel leeg te drinken - en doe veel moeite om dit niet te doen. Want als je er goed over nadenkt - wie eet nou in rap tempo een winterpeen, twee appels en een banaan? Dat is toch een hele maaltijd.


Vorig jaar heb ik na lange tijd zonder gezeten te hebben, weer een snelkookpan aangeschaft. Daar heb ik nu al profijt van. In deze voor mij, extra drukke periode, kom ik in tijdnood in de keuken. En met die lekkere bieten op voorraad was het even een zegen dat ik geen uren lang de tijd nodig had om de bieten gaar te krijgen.

Na 30 minuten was het vlees klaar, de aardappelpuree smeuïg en de bieten om te zuigen. Zo'n pan bespaart niet alleen vitaminen, smaak, kooktijd dus ook stroom of gas.

Ik verheug me nu al op die lekkere stoofpotjes en snelle gerechten uit mijn snelkookpan.

Zondag - wat eten we?

Ja, zondag. Wat maaltijden betreft heel anders dan toen de kinderen nog jong waren.

Zondag was een dag van de SPECIAL DINNERS.

Ik merkte bij mijn terugkeer naar Nederland dat het hier niet zo vanzelfsprekend was. Zondag - een dag om je nergens om te bekommeren. Luie ochtend - geen of weinig voor lunch en voor het avondeten - naar de Chinees of iets dergelijks.

En daar, Down Under, was ik gewend aan een SUNDAY ROAST. Of het nou kip, varken of rund was. De maaltijd werd al vanaf vroeg aan gewerkt. Een groot bonk vlees of hele kip in de oven en langzaam garen. Een uur voor het serveren werden de groenten toegevoegd. Aardappelen, zoete aardappelen ( kumera) pompoen, pastinaak en wortel. Erbij in de pan ook nog bloemkool, boontjes en/of doppers.

Nee, het avond eten in Nieuw Zeeland was en is geen aardappelen met een groenten gerecht hoor.

Zondag was familie aan tafel, en gasten kwamen er soms onverwachts ook nog bij. Maar ja, zo'n gerecht was altijd wel 'rekbaar'  voor meerdere mondjes erbij. Je zette gewoon nog een groente soort erbij of appelmoes en brood. Meestal was zo'n roast toch wel toereikend genoeg hoor..... en bleven de restjes voor maandagavond.

Om zo'n maaltijd te kunnen koken was een grote oven voor nodig. Wat valt dat dan tegen als je naar zo'n keukenboer gaat om een keuken te ontwerpen en er zijn meerendeel van die ondiepe combi ovens. Ja ik weet het, er zijn ook grotere ovens/fornuizen maar de keukens zelf zijn vaak ook klein van formaat. Zie daar maar zo'n grote 'kachel' in te plaatsen.

Ik klaag niet hoor, ik wil alleen maar aantonen dat als je echt een kookgek ben, en je wil graag je kunsten uitbreiden en uitoefenen dan is het wel handig als je de nodige adequate apparatuur kan aanschaffen en zelfs plaatsen.

Ik ben blij en tevreden met mijn inductiekookplaat ( daar nog nooit op gekookt) en mijn oven. Toch blik ik wel eens met heimwee terug op mijn 'kachel' en grotere keuken. Meer dan dat, ik mis soms wel al die volle tafel, het geroezemoes van de stemmen om de tafel, het gekletter van bestek en die overheerlijke geur van een SUNDAY ROAST!

Ga naar mijn Facebook pagina voor de vleesschotel van vandaag.

Smakelijk eten!