Uit het oude receptenboek

Het was een keuken dag vol verrassingen afgelopen dinsdag ( gisteren).

Mijn week was al een moeizame. Ik probeerde er het beste van te maken maar lichaam en geest gaven even niet thuis. Na veel gebeurtenissen beide goed en verdrietig, had ik schijnbaar even rust nodig. En dat heb ik geweten. Aan de positieve kant, mijn man zijn broer en een jeugd vriend gingen met z'n drietjes een aantal dagen weg, naar Budapest. Ik had het rijk alleen.

Op de vrijdagavond heb ik twee kleine gerechtjes van MasterChef Australië gemaakt. Die en anderen waren de donderdagavond aan bod gekomen en leek me leuk om er een paar van te proeven. Ik heb twee kookboeken van Yotam Ottolenghi en hij was deze kookweek aanwezig in het programma. Zijn boeken Plenty en Plenty More zijn geweldig. Vol ideeën en inspiratie.

Enfin, dat was vrijdag. Verder heb ik geen gekke dingen uitgehaald. Geen energie. Toen kwam dinsdag. De mannen zouden rond 12:00 op Rotterdam vliegveld aankomen en naar huis rijden. Ik stuurde een bericht dat de koffie bruin zou staan met wat lekkers erbij. Maar wat??

Ik wilde iets anders dan de 'gewone' recepten die ik meerdere malen al hebt gemaakt- uit gemakzucht meestal. Bekend dus snel klaar. En opeens wist ik het. De stem van mijn dochter klonk in mijn hoofd, " mam, bak die taart van Mrs Strong". En ik had mijn antwoord.

Eerst mijn met de hand geschreven, en blaadjes uitvallende recepten mapje pakken. Er valt van alles uit. Moet ik ook eens aanpakken die rommel. Ja hoor, daar is de bladzijde. Nog intact.

Ik lees het even door. Dat is lang geleden. Mrs Strong is de moeder van mijn dochter haar vriendin. Soms in het weekend bleef ze daar wel eens slapen en visa versa. Zo deelden wij moeders elkaar's  dochters. Het bleek dat mijn dochter helemaal weg was van dit recept en het zelfs daar meerdere malen had gemaakt. Op een dag kwam ik thuis en had ze de taart gebakken om mij te verrassen. Daarna maakte wij deze taart regelmatig omdat het luchtig en erg smakelijk was. De creme vulling ook. Even terugdenken. Wanneer heb ik deze nou precies gekregen? Ja, volgens mij in 1986of was het '87. En te bedenken dat het toen al geen nieuwe uitvinding was. Blijft goed.

Allerlei herinneringen kwamen boven drijven. Dit recept trok mij helemaal terug naar de tijd dat de kinderen nog kinderen waren en niet zelf kinderen hadden. Naar een periode waarin ik niet wist waar ik echt thuis hoorde. Ook een onzekere tijd van gezondheidsproblemen - en dat er een operatie nodig was om herstel in te zetten. Van alles kwam weer even langs.

En nu, stond ik in 2017, in een keuken in Dordrecht, te bedenken wat ik bakken kon voor mijn huidige echtgenoot, diens broer en hun jeugd kameraad. Hoe bijzonder kan een leven lopen?

Ik moest nu wel snel aan de slag anders zijn ze thuis voordat de taart gaar is.

Hier het recept- en ik zou zeggen, Smakelijk voor straks.

Mrs Strong's Chocolate Cake

6oz/ 170 gr boter - 1 cup/200gr suiker - 1/2 tsp gemberpoeder = In mixer tot luchtige massa kloppen

2 eieren - 2 dsp/dessertlepels stroop - 1 tsp kaneel en 1 dsp/ dessertlepel cacao voeg toe aan boter mix.

Vouw dan de 2 cups/260 gr bloem met 1 tsp bakpoeder in

Als laatste voeg een kopje lauwwarme melk met 1 tsp Baking Soda en meng luchtig totdat er geen klontjes meer zijn.

Bak in rond bakblik 350⁰ /165ⅽ voor ong 40-45 minuten of tot prikker schoon uit het baksel komt.

Ondertussen mix - 4 TBSP/60 gr boter 4TBSP/50 gr bastard suiker ( en optie 1 tsp cocao) tot glad en luchtig. Voeg dan 1 tsp gelatine opgelost in 1 dsp koud water en wat druppels vanille essence toe.
Maak hiervan een gladde massa. (Beetje als Nutella pasta dikte).

Na afkoelen snij taart door midden... beleg met de creme. Bestrooi met poedersuiker.

Pppssst! Niet doorvertellen hoor maar ik heb toch iets toegevoegd. Een half theelepeltje gemalen kruidnagel. Opeens wist ik het weer onder het bakken. Staat niet op de pagina. Dat krijg je als je iets eigen wil maken he! 😋

Meet maten waren engelse, ik heb ze omgezet. De meetbekers ( cup) en tsp (theelepel) zijn dus ook van keuken hulpmiddelen die ik in NZ ook al gebruikte.

Je zou denken- nou dat is het dan...nee hoor. Maar dat verhaal is voor de volgende keer!

Een groentetaart ook om van de smullen!

Soms, als de keus en aanbod veelzijdig is, kan het zo zijn dat de groentela in de koelkast wat 'restjes' groenten soorten overblijven. En dat overkwam mij vorige week.

Allerlei lekkere groenten die bij het maken van verschillende gerechten, net iets te groot, te veel of gewoon 'te' waren.

Ja, wat doe je er dan mee? Net niet genoeg voor het een en past niet echt bij het ander.

Het werd al laat. We hadden een drukke dag achter de rug en ik had vooraf niet echt een plan, een gerecht of zo in mijn hoofd die ik graag wilde maken. Ik trok de koelkast open en zag inderdaad- een aantal verschillende groenten liggen.

Ik legde ze op een aanrecht en begon te verzinnen. Het zag er allemaal wel lekker uit- wat moest het gaan worden?

Een groentetaart dus.

Snel maakte ik een hartige deeg - 200 gram bloem, 125gram boter in kleine blokjes, snufje zout - dit allemaal in de keukenmachine en even goed mengen tot het op broodkruim leek. Niet meteen doordraaien maar pulse actie ( aan-stop - aan- stop tot gewenste 'kruim' is bereikt). Daarna een eierdooier er bij en twee eetlepels koude water. Snel draaien met de machine en er ontstond een mooi glad deeg. Even kneden tot mooi plat rondje en daarna in plasticfolie gewikkeld en in de koelkast gelegd.

Dit hoor je eigenlijk een uur te laten rusten maar ik had geen uur - maar wel tot ik de groenten bereid had - dus aan de slag met de groente.

Wortelen schoon en met dunschiller in repen geschild. Chinese kool in lintjes, ui in ringen, knoflook teentjes in plakjes, aubergine in blokjes, ik had nog twee blikje smet verschillende boontjes - chili en cannellini - die uit laten lekken. De groente gewokt - beetje beetgaar. Een restje groene olijven toegevoegd. Drie eieren geklutst. Deze zijn nodig om de vulling samen te voegen en een geheel te vormen. Er stond nog een bakje met geraspte kaas - dit gemengd met het ei mengsel.

Deeg uit koelkast - in taartvorm met losse bodem. Blind gebakken - de korst moet wel goed gaar zijn.

Eenmaal uit de oven- de bodem bedenkt met de twee soorten bonen.

Na de groenten over de bonen verspreid te hebben - het eimengsel eerlijk verdelen.

Jammer dat er geen 'geur' mogelijkheden zijn.....

Het was SUPER lekker!

Een royaal gevulde taart - met alleen maar overblijfselen die dit omgetoverd hebben tot een super-delicious maaltijd.

Een pan met gaatjes

Ik kan mijn nog heel goed de keuken van mijn friesche oma ( wij noemde haar Moeke) herinneren.

Klein, smal en met in de hoek een deur. Daar zat de wc. een ton wel te verstaan. Zal maar geen plaatje ervan plaatsen.

Aan een kant een aanrecht, een stenen aanrecht met spikkeltjes. Tegenwoordig weer mode alleen wel groter en mooier afgewerkt. Onder de aanrecht een gordijntje met een ruimte eronder waar geen plank was maar spijltjes met daarop het wasteiltje en afwaskwast, zeephouder en vaatdoekje. Dit werd afgeschermd door een gordijn. De keuken diende ook als badkamer - dus op het plankje boven de aanrecht stonden tandenborstels en dergelijke.


Aan de andere kant onder het raam een tafel met een tweepit gaskookstel met daarnaast een petroleumstel. Daar moest dan alles op gekookt worden voor een gezin van 8 personen. Als wij op bezoek kwamen toverde Moeke en tante Anneke dan om een maaltijd op tafel te zetten.

Respect - daar heb ik tot vandaag nog respect voor. Wat een gegoochel, wat een getob maar daar merkten wij niets van. Geen grote aanrecht, geen 'moderne' foefjes, geen koelkast en kookplaat. En wat hebben wij daar HEERLIJk gegeten. Op de kachel stond dan de pan met soep of het vlees. Op het 'pitje' pruttelde de koffiekan.

Wat kwamen er smakelijke gerechten op tafel. Culinaire kunsten als ik eraan terug denk. Kip, stoofpotjes, vis maaltijden. Oh die vrijdag gebakken vis met kruimelaardappelen en sla met een uitje en hard gekookte ei in plakjes. De grote pan met macaroni - oh die geur. Ik ruik het nog. Die kruiden en lekker knapperige augurken erbij.

Er werd van een 'gaatjespan' gebruik gemaakt. Die kon uit meerdere pannen bestaan. Stoom is een super geweldige kookmiddel om groente heerlijk te laten garen en smaken. En dat loste dan het te kort aan pitjes op.

Ik maak ook gebruik van een 'gaatjes pan'. Die gebruik ik ook al sik een restjes maaltijd op wil warmen. Hoewel de magnetron daar handig voor is, vind ik persoonlijk de maaltijd er lekkerder door opgewarmd te kunnen worden als het boven een pan met water staat dan droog uit de magnetron komt. Ik leg een laag aluminium folie onder in de pan en leg daarop het gerecht dat opgewarmd gaat worden. Onderin een laag water en plaats het op de kookplaat. Zet eerst even op hoog vuur , daarna wat lager. In een mum van tijd is het gerecht heet en met behoudt van smaak en vocht.

In 1982 kocht ik mijn eerste magnetron dus het is niet zo dat ik er geen nut van in zie - toch zijn er andere oplossingen - uit  het verleden - die ook een oplossing bieden en net zo makkelijk te bedenken en inzetten zijn.

Als kind was ik al geboeid door alles wat ik de keuken zich afspeelde en dat boeit me nog.

Ik ben bezig een keuken te ontwerpen en blijf verbaasd van alle verbeteringen mogelijkheden en creatieve oplossingen die voorhanden zijn tegenwoordig.

Ik vraag me wel af of wij net zulke heerlijke gerechten voor zulke grote gezinnen op tafel zouden krijgen in de omstandigheden als die mijn Moeke beleefde.