De fruitschaal

(Teveel) Inkopen doen

Volgens mij gebeurt dit in veel huishoudens- nee, niet alle maar wel in velen ( denk ik dan). Ik ben een 'gemiddelde' huisvrouw met een huishouden van (nu ) 2 personen. Dat wil zeggen - dat ik de aantallen boodschappen in moet perken tot wat wij tweetjes nodig hebben - en niet voor een heel gezin kopen. Die tijd is voorbij.

Maar ja, je wil ook niet alles zo kort en bondig inkopen dat er niets overblijft of gebruikt kan worden als er onverwachts iemand binnenstapt. Of wanneer ik iemand op korte termijn uitnodig om mee te eten. Dus, eigenlijk slim inkopen zonder iets weg te hoeven gooien. En dat valt niet altijd mee.

De weggooi maatschappij van nu

Als ik de berichten in de krant moet geloven - en ik vraag me altijd af hoe ze dit kunnen berekenen - gooien Nederlanders veel te veel eten weg elk jaar. Ook ben ik hier soms schuldig aan - en dan bedoel ik niet eten restjes na de maaltijd, of een half opgegeten boterham. Meer iets wat ik in de koelkast hebt gezet voor 'later'  of bij de volgende maaltijd opeten. En dan komt het er niet van. Met rode wangen van schaamte gaat het de vuilnisbak in. Voorheen - voor de verhuizing - was het geen punt. De kippen en geiten aten het op. Nu is die mogelijkheid er niet meer en ben ik nog scherper de porties, maaltijden en snacks gaan afwegen voor gebruik. Een voordeel die ik nu heb - is een groot balkon. Buiten is de temperatuur minder dan de koelkast en restjes, schotels en andere eetproducten staan ook daar in bewaring. Blijft zelfs langer goed.

De fruitschaal

Wat een van de moeilijkste producten zijn om op tijd op te krijgen is fruit. Wat ik moeilijk vind in te schatten is - hoe groot een tros druiven, aantal bananen, kiwis, mandarijnen en dergelijke to kopen en op tijd op te eten dat ze niet verpieteren op de fruitschaal.

Zo heb ik al jaren de oplossing - iets bakken - erop losgelaten als het fruit de gebruikersdatum voorbij is. Er zijn heerlijke recepten voor fruit-achtige baksels waarvoor je niet de meest mooie vruchten voor hoef te gebruiken. Je kan er iets van bakken voor bij de koffie, als desert en zelf super gezonde drankjes van maken.

Koffie visite

Vandaag kregen wij koffie bezoek - en ik had, behalve koekjes, niet echt iets bijzonders in de trommel. Roy kwam niet alleen om zaken te bespreken maar ook ons nieuw stekje bewonderen waar we de afgelopen maanden zo hard aan gewerkt hadden. Een leeg casco had hij gezien - en nu kwam hij in ons huis, onze woning waar we zo trots op zijn en zelfs al behoorlijk thuis in voelen ondanks de nog te legen dozen, afmaak klusjes en taken die liggen te wachten tot we eraan toe zijn.

En op mijn fruitschaal lagen wat zielige bananen die niet veel langer moesten blijven liggen. Nederlanders bakken weer, iets wat ik altijd al hebt gedaan en nog steeds met heel veel plezier doe. De keuken is mijn haven, mijn plek waar ik energie krijg en met veel voldoening iets voorbereid en anderen daarmee een plezier doe.

Ik pakte mijn New Zealands kookboekje van Edmonds ( vergelijk het maar met Koopmans) en opende op de pagina met Banana cake. Nou maak ik het wel vaker hoor, maar ik pas de ingrediënten regelmatig aan dat ik toch het boek erbij leg om alles een beetje in de gaten te houden.

Vandaag, om 9:10 haalde ik uit de oven - een banana, chocolate chip and walnut cake. Yum.

Een mooi stukje gesneden, klodder slagroom erop met daarop wat kaneel en het was feest bij de koffie.

Of niet soms Roy?

Het recept wordt op de Facebook pagina gepubliceerd

Smakelijk eten! Verwen de familie en maak van die bruine gekneusde banaan een feestje.

De tegels in mijn keuken

In Mijn Keuken

Ik weet niet hoe jullie het vinden maar ik ben zo trots, blij en tevreden met mijn wandtegels in de keuken. Ja toch? Vrolijk, interessant en kleurrijk maar niet schreeuwend. Tenminste, dat is mijn mening en die van een aantal vrienden die al op bezoek zijn geweest om ons nieuw stekje te bewonderen.

Oh jee, nee toch

Tja ik zei " tevreden" en dat was is ook. Totdat ik tot mijn grote schrik scheuren ontdekte in het galzuur van een van de tegels. Schrok me een hoedje. Nou ja hoedjes zijn niet mijn ding maar u weet wat ik bedoel!

18 problemen

Toen ik verder keek- ontdekte ik 18 tegels waarvan sommige met veel en andere wat minder met scheuren in het glazuur. Oh nee he! We waren eigenlijk net klaar met de herrie, zooi, grote klussen en nu DIT. Ik werd er misselijk van. Mijn mooie wand met tegels werd een domper wand met tegels. Wat nu?

De aannemer bellen. Ik had dit gegeven ontdekt terwijl manlief elders was. Ook zijn hoofd zat vol met wat er nog allemaal moest gebeuren van werk en en en...dus besloot ik hem eerst niet op de hoogte te stellen van mijn bevindingen. Dacht eerst maar een oplossing regelen zodat ik een kant en klaar verhaal had om uit te leggen en hem te ontzien van nog meer stres.

Effe de aannemer bellen

Hij hoorde mijn verhaal aan. Vroeg voor een foto en zei dat hij het tegelbedrijf waar wij de tegels hadden gekocht zou bellen.... en dat is ook gebeurt. De telefoon ging een paar uur later. Of de verkoopster die ons geholpen had even mocht komen kijken? Natuurlijk. Ze keek, we besproken het geval en maakten een afspraak. Ze zou contact maken met de vertegenwoordiger en mij laten weten wat de uitkomst van dat verhaal zou zijn.

Antwoord op mijn vraag

"Dit ga je niet leuk vinden, maar ik weet waarom de tegels nu zo zijn. Het hoort zo. De tegels gaan er allemaal zo uitzien. Het is een 'sfeer look'  om 'oud te lijken. Ik heb jullie daar niet over geadviseerd. Het spijt me." Nou, dat vond ik inderdaad niet leuk. OUD lijken? Ik heb net een NIEUWE keuken geplaatst waar ik 30 jaar in hoop te koken - en met plezier. Nu zie ik overal tegels met barsten - die 'look' heet krakelee. Ja, net als die dwaze spijkerbroeken ( mijn mening) met scheuren en rafels en dan zo'n grote veiligheidsspeld eraan. Oud maken en als nieuw dragen. Spijt me voor diegene die dat mooi vinden maar ik had mooie, gladde, kleurrijke tegels uitgezocht. Had ik een voorbeeld tegel gezien met die 'scheuren' dan was mijn keus we degelijk anders geweest. Dit detail is ons niet verteld - de verkoopster is daar ook heel eerlijk in en gaf het ook toe.

Neem de tijd

We zijn beetje ( boel) moe. De afgelopen maanden hebben veel van ons gevergd en we hebben rust nodig. Ik laat het even voor wat het is. Op aanraden van de verkoopster en onze aannemer laat ik het even los. We moeten wel beslissen wat we ermee gaan doen. Ik vind het LELIJK dat is duidelijk. Kan ik ermee leven? Denk het niet toch laat ik er wat tijd overheen gaan.... ik moet wel wat ik ben verward, moe en teleurgesteld. Dan  moet je even afstand nemen. En dat ga ik doen......

Welkom: In mijn ( nieuwe) Keuken

Nou daar is het dan, de nieuwe keuken. In ieder geval een stukje ervan. Geleidelijk aan wen ik aan de indeling, waar ik spullen het beste kan bergen en hoe schitterend het allemaal is.

Er is al gebakken in de oven, met vrienden ge-lunched, van een avondmaal genoten en ik geniet er in stilte elke ochtend van een kopje thee en twee sneetjes toast.

Het is mijn bedoeling om hier heerlijke gerechten voor te bereiden, te experimenteren, te genieten en deze te delen met jullie.

Ik moet alles ( vooral mijn dagindeling) nog op een rit krijgen - en vandaag de aansluiting op Internet maakt plaatsen van artikelen en stukjes ook toegankelijker dan door gebruik van mijn telefoon.

Ik hoop jullie hier vaak te treffen. Het is nu even tijd voor een koffie en een lekker vers koekje van eigen deeg.

Tot later

Het valt niet mee...

... om in deze drukke periode ook nog eens voor te bereiden op een verhuizing.

Ja, vandaar ook dat ik me niet volledig in heb kunnen zetten op mijn Facebook en Blog over eten. Als alles om me heen veranderd in een bouwput en opslagruimte bezit ik wel de creativiteit om een gezonde, snelle hap neer te zetten, maar pronken ermee... en de tijd te hebben om ermee te pronken is de grote vraag.

Ik had al een paar keer gezegd dat ik een keuken aan het ontwerpen was- en dat ben ik ook. Voor mij.

Spannend allemaal. Tijdrovend, leuk, vermoeiend, energie gevend en slopend en de enthousiasme van allen die betrokken zijn geeft een mens moed.

Ik ben in de laatste fase van schilderwerk beland. Vandaag de tweede keer dat ik een dagje 'vrij' neem om allerlei klusjes op te knappen - zoals kerstkaarten die gestuurd moeten worden. Wel handig want ik vermeld meteen onze adreswijziging erin.

Volgende week gaat de vloer erin, dan wij en 'last but not least' tussen Kerst en Oud en Nieuw komt de keuken.

Als de rust eenmaal is gekeerd en ik heb me aangepast aan onze nieuwe woning - komt mijn ritme ook weer op zijn pootjes terecht. Dan ben ik weer vrij om van mijn schrijf en kook momenten te genieten.

De voorbereidingen

Zoals met vele dingen ligt het succes bij de voorbereidingen. En daar ligt ook het meeste werk.

Ga je een kledingstuk naaien dan is het een patroon uitzoeken, kan uren duren. Stof kopen - weer uurtjes weggetikt. Dag plannen. tafel leeghalen- Spelden en schaar zoeken. Uitknippen - garen zoeken, machine uit de kast halen. Strijkplank neerzetten.... ! Ondertussen ben je een week verder.

Raamkozijnen opnieuw in de lak zetten. Vensterbanken leeghalen. Afplakken, kleurtje uitzoeken, kwasten, vloer afdekken, handschoenen aan. en dan huilt de baby-gaat de telefoon - belt iemand aan! Twee weken later nog bezig.

Taart bakken...nou ja, je kan er zelf wel een beeld bij maken.

En vandaag, de eerste zondag van Advent. Nog vier weken te gaan voor HET KERSTDINER!

Kerst gaat niet alleen om het diner- uiteraard. Toch speelt het een grote rol.

En een goede voorbereiding is essentieel voor een stress vrije dag.

1. Wie komt er?

2. Wat eten we?

3. Hoeveel gangen?

4. Tante Mien is allergies voor..?

5. Is de tafel wel groot genoeg?

6. Tafel versiering?

7. Hoe laat eten we?

8. Heb ik genoeg borden, bestek, glazen?

Als je dan zo'n lijstje bekijkt kan ik me voorstellen dat sommige mensen denken - Dit jaar gaan we uit eten.

De afgelopen twee jaar ben ik helemaal uit mijn Kerst ritme. Toen overleed mijn lieve schoonvader
op 19 december en was de begrafenis na de kerstdagen.

Het eerste jaar was een rare dag. Het tweede jaar kwam er wat meer herkenbare in voor. dit jaar zijn wij weer toe aan een echt kerst diner. Met 6 personen - bij een vriendin thuis. Voor haar de eerste keer in haar nieuwe woning. Dat mag gevierd worden.

Het gaat helemaal lukken om deze kerst weer echt als KERST te vieren en ervaren. 

Een pan met gaatjes

Ik kan mijn nog heel goed de keuken van mijn friesche oma ( wij noemde haar Moeke) herinneren.

Klein, smal en met in de hoek een deur. Daar zat de wc. een ton wel te verstaan. Zal maar geen plaatje ervan plaatsen.

Aan een kant een aanrecht, een stenen aanrecht met spikkeltjes. Tegenwoordig weer mode alleen wel groter en mooier afgewerkt. Onder de aanrecht een gordijntje met een ruimte eronder waar geen plank was maar spijltjes met daarop het wasteiltje en afwaskwast, zeephouder en vaatdoekje. Dit werd afgeschermd door een gordijn. De keuken diende ook als badkamer - dus op het plankje boven de aanrecht stonden tandenborstels en dergelijke.


Aan de andere kant onder het raam een tafel met een tweepit gaskookstel met daarnaast een petroleumstel. Daar moest dan alles op gekookt worden voor een gezin van 8 personen. Als wij op bezoek kwamen toverde Moeke en tante Anneke dan om een maaltijd op tafel te zetten.

Respect - daar heb ik tot vandaag nog respect voor. Wat een gegoochel, wat een getob maar daar merkten wij niets van. Geen grote aanrecht, geen 'moderne' foefjes, geen koelkast en kookplaat. En wat hebben wij daar HEERLIJk gegeten. Op de kachel stond dan de pan met soep of het vlees. Op het 'pitje' pruttelde de koffiekan.

Wat kwamen er smakelijke gerechten op tafel. Culinaire kunsten als ik eraan terug denk. Kip, stoofpotjes, vis maaltijden. Oh die vrijdag gebakken vis met kruimelaardappelen en sla met een uitje en hard gekookte ei in plakjes. De grote pan met macaroni - oh die geur. Ik ruik het nog. Die kruiden en lekker knapperige augurken erbij.

Er werd van een 'gaatjespan' gebruik gemaakt. Die kon uit meerdere pannen bestaan. Stoom is een super geweldige kookmiddel om groente heerlijk te laten garen en smaken. En dat loste dan het te kort aan pitjes op.

Ik maak ook gebruik van een 'gaatjes pan'. Die gebruik ik ook al sik een restjes maaltijd op wil warmen. Hoewel de magnetron daar handig voor is, vind ik persoonlijk de maaltijd er lekkerder door opgewarmd te kunnen worden als het boven een pan met water staat dan droog uit de magnetron komt. Ik leg een laag aluminium folie onder in de pan en leg daarop het gerecht dat opgewarmd gaat worden. Onderin een laag water en plaats het op de kookplaat. Zet eerst even op hoog vuur , daarna wat lager. In een mum van tijd is het gerecht heet en met behoudt van smaak en vocht.

In 1982 kocht ik mijn eerste magnetron dus het is niet zo dat ik er geen nut van in zie - toch zijn er andere oplossingen - uit  het verleden - die ook een oplossing bieden en net zo makkelijk te bedenken en inzetten zijn.

Als kind was ik al geboeid door alles wat ik de keuken zich afspeelde en dat boeit me nog.

Ik ben bezig een keuken te ontwerpen en blijf verbaasd van alle verbeteringen mogelijkheden en creatieve oplossingen die voorhanden zijn tegenwoordig.

Ik vraag me wel af of wij net zulke heerlijke gerechten voor zulke grote gezinnen op tafel zouden krijgen in de omstandigheden als die mijn Moeke beleefde.

Ik word er warm en koud van.

Het wordt wat koeler buiten. De temperaturen dalen en de dagen lijken korter te worden en de nachten langer. Het is al gauw donker buiten.

Met deze verandering komt er ook een verandering in ons eetpatroon.

Ik moet zeggen - een salade boeit me niet zo. Een koude hap op een natte, regenachtige dag kan mij nou niet bekoren. Dan zoek ik naar alternatieven.

Gek genoeg heb ik daar 's morgens geen last van. Ik stap niet over op een bord warme pad of zo. Tenminste nog niet!

Voor ontbijt maak ik graag een groot glas verse sap. Van bv peren met appels, of appels met winterpeen, ja een heerlijke combinatie. Ik meng ook wel sap van de appel/wortel combinatie met een banaan - dus een smoothie met de verse sap als vocht.

Omdat ik het zo lekker vind heb ik de neiging om mijn glas super snel leeg te drinken - en doe veel moeite om dit niet te doen. Want als je er goed over nadenkt - wie eet nou in rap tempo een winterpeen, twee appels en een banaan? Dat is toch een hele maaltijd.


Vorig jaar heb ik na lange tijd zonder gezeten te hebben, weer een snelkookpan aangeschaft. Daar heb ik nu al profijt van. In deze voor mij, extra drukke periode, kom ik in tijdnood in de keuken. En met die lekkere bieten op voorraad was het even een zegen dat ik geen uren lang de tijd nodig had om de bieten gaar te krijgen.

Na 30 minuten was het vlees klaar, de aardappelpuree smeuïg en de bieten om te zuigen. Zo'n pan bespaart niet alleen vitaminen, smaak, kooktijd dus ook stroom of gas.

Ik verheug me nu al op die lekkere stoofpotjes en snelle gerechten uit mijn snelkookpan.

Zondag - wat eten we?

Ja, zondag. Wat maaltijden betreft heel anders dan toen de kinderen nog jong waren.

Zondag was een dag van de SPECIAL DINNERS.

Ik merkte bij mijn terugkeer naar Nederland dat het hier niet zo vanzelfsprekend was. Zondag - een dag om je nergens om te bekommeren. Luie ochtend - geen of weinig voor lunch en voor het avondeten - naar de Chinees of iets dergelijks.

En daar, Down Under, was ik gewend aan een SUNDAY ROAST. Of het nou kip, varken of rund was. De maaltijd werd al vanaf vroeg aan gewerkt. Een groot bonk vlees of hele kip in de oven en langzaam garen. Een uur voor het serveren werden de groenten toegevoegd. Aardappelen, zoete aardappelen ( kumera) pompoen, pastinaak en wortel. Erbij in de pan ook nog bloemkool, boontjes en/of doppers.

Nee, het avond eten in Nieuw Zeeland was en is geen aardappelen met een groenten gerecht hoor.

Zondag was familie aan tafel, en gasten kwamen er soms onverwachts ook nog bij. Maar ja, zo'n gerecht was altijd wel 'rekbaar'  voor meerdere mondjes erbij. Je zette gewoon nog een groente soort erbij of appelmoes en brood. Meestal was zo'n roast toch wel toereikend genoeg hoor..... en bleven de restjes voor maandagavond.

Om zo'n maaltijd te kunnen koken was een grote oven voor nodig. Wat valt dat dan tegen als je naar zo'n keukenboer gaat om een keuken te ontwerpen en er zijn meerendeel van die ondiepe combi ovens. Ja ik weet het, er zijn ook grotere ovens/fornuizen maar de keukens zelf zijn vaak ook klein van formaat. Zie daar maar zo'n grote 'kachel' in te plaatsen.

Ik klaag niet hoor, ik wil alleen maar aantonen dat als je echt een kookgek ben, en je wil graag je kunsten uitbreiden en uitoefenen dan is het wel handig als je de nodige adequate apparatuur kan aanschaffen en zelfs plaatsen.

Ik ben blij en tevreden met mijn inductiekookplaat ( daar nog nooit op gekookt) en mijn oven. Toch blik ik wel eens met heimwee terug op mijn 'kachel' en grotere keuken. Meer dan dat, ik mis soms wel al die volle tafel, het geroezemoes van de stemmen om de tafel, het gekletter van bestek en die overheerlijke geur van een SUNDAY ROAST!

Ga naar mijn Facebook pagina voor de vleesschotel van vandaag.

Smakelijk eten!

Spaart u ze ook?

Ik verzamel recepten. Doet u dat ook? Wat doet u ermee?

Het grappige is - dan zie ik een gerecht uitgelicht in een blad of krant of op Internet en denk ik " oh dat klinkt zalig, apart, fris, uitdagend, leuk om uit te proberen. Noem maar op. Ja, dan gaan mijn hersenen plannen maken

- wanneer zal ik het maken? 

- welk gelegenheid roept voor dit of dat?

- wie nodig ik ervoor uit?

- maak ik er eerst een proef maaltijd/gerecht/ schotel van?

... en dan! Ja dan knip ik het uit, druk ik het af of maak ik er een foto van. Dat is tegenwoordig wel handig. Zo met je telefoon in de wachtkamer of bij de kapper je telefoon inzetten om je gerechten te verzamelen. Want dat was ook een probleem.

Dan liep het water mij uit de mond in de wachtkamer bv bij de dokter en las ik in een blad over een super heerlijk beschreven gerecht en ja, voor de digitale tijdperk waren er maar beperkte opties.

- je nam het blad stiekum mee

- je scheurde er een pagina uit

- je was super eerlijk en vroeg de receptionist of je het blad mee kon nemen

- of je pakte pen en een kladje en schreef het snel op.

Vaak was er geen gelegenheid om het blad zelf te kopen omdat, laat eerlijk wezen, was het misschien al een jaar of meer oud.

Ik heb honderden recepten die ik nog nooit heb uitgeprobeerd ondanks mijn voornemen.

En nu heb ik een plan. Een uitdaging naar mezelf.

Elke week ga ik een van de bewaarde recepten maken.

Ja echt waar.

En hoe kies ik wat - want echt waar, ze zijn niet op een bepaalde volgorde bewaard of opgeslagen. Alle smaken, soorten, seizoenen en gelegenheden door elkaar gebundeld in een ringmap, een fotoboekje of gewoon stapeltje in een oude kookboek die met elastiekjes bij-elkaar gehouden wordt.

Ik probeer zo willekeurig mogelijk te werk te gaan.

Bijzondere recepten komen dan terecht in een permanente kookboek terecht. Eentje die ik zelf zal samenstellen. Andere minder indrukwekkende zal ik toch versnipperen en ruimte maken in mijn kast.

En HELE BIJZONDERE recepten zal ik plaatsen op de Facebook Pagina  die gelinkt is aan deze Blog.

Lukt het u ook om de verzameling daadwerkelijk in te zetten?

Mee genieten van smaken, gerechten en ideeën.

Nou, dat was even een nodige pauze. Wat hebben we het druk gehad de afgelopen paar maanden.

En nu zit onze 'zomervakantie' erop, zijn wij helemaal bijgetankt en gaan we enthousiast de uitdagingen van het leven weer tegemoet.

Ik ga de komende weken een keuken ontwerpen - ja inhoudelijk! Hoe ziet een droomkeuken eruit? In ieder geval hoe zou een keuken eruit moeten zien op de locatie waar ik het voor ga ontwerpen- die alle wensen eer aan doet? Dan heb je te maken met ruimte, indeling, budget, gezinssituatie en mogelijkheden. Al die elementen plus de wensen moeten in goed harmonie samen komen. Er zal vast wel een compromis hier en daaraan te pas komen. Ik ben benieuwd hoe het eruit gaat zien- en of ik aan alle wensen kan voldoen?

Waar ik ook mee bezig ben is een 'omdenken' van gerechten en eetgewoontes. Doe ik het wel goed? Kan het beter? Weet ik de juiste balans te vinden?

Waar ik óók mee bezig ben is: Wat heb ik geleerd, geproefd en onthouden van de smaken op Tenerife? Hoe bijzonder waren die en wat is mij het meest bijgebleven van de gerechten?

Dus, genoeg informatie, materiaal en schrijfstof om daar de komende tijd over te schrijven, mijmeren, discussiëren en beslissen.

Om nog een 'dingetje' af te ronden - ik heb een Facebookpagina ook 'In mijn Keuken' getiteld. Daar was ik met een actie bezig - 100 Likes dan een kookboek verloten. Nou - er zijn nog geen 100 LIKEs maar ik ga toch mijn trouwe volgelingen belonen met het verloten - of er nou 100 LIKES zijn of niet!

Op maandag 27 oktober gaan alle namen die nu al geregisterd staan - met de namen die er eventueel bij komen tussentijds - de blender in.! Daarna zal ik op de Facebook pagina bekend maken wie het book heeft gewonnen. Wil je meedoen en heb je de pagina nog niet een

gegeven - nu is je kans! Doe mee als je ook een kans wil hebben om dit kookboek toe te voegen aan je collectie.

De blender staat klaar!

De snelle hap

De komende 10 dagen ga ik mij verdiepen in de keuken op Tenerife.

Nou heb ik dat eerder gedaan maar niet met de bedoeling om de informatie te delen met derden.

Gekgenoeg gezegd, nu vallen ook meer dingen op.

Gisteravond zijn we aangekomen - en na de koffers en auto geregled te hebben sprinten wij richting een supermarkt die wij al wisten te vinden langs de ( enige) 'rijksweg'. Nog geen 10 minuten bij het vliegveld vandaan.

Snel wat spullen pakken- ja wat is snel als je niet weet waar alles staat? Dus met winkelwagentje langs de schappen en onbekende verpakkingen bestuderen voor iets voor een snelle hap.

Het werd een bijzondere maaltijd maar wel lekker. Het was al laat dus wilde ik geen poespas - snel in de pan en op het bord. Uit de vriezer haalde ik een zak bevroren paddestoelen. Alle soorten en maten. Een beker créme fraîsche, ravioli, en voor manlief vacuümverpakt kant en klare spare ribs. 

Zoals ik al aangaf - een bijzondere samenstelling. Fles wijn erbij ( dan smaakt alles lekker toch?) en een voorraad water. Kleine pistolets, stuk geitenkaas, abrikozen jam en Omega3 margarine. Ja ontbijt moet ook nietwaar? Morgen kijken we we verder. Nu in ieder geval wat in huis om de hongerige maag te vullen.

Tijd voor een picknick

Wat heb je nodig voor een geslaagde picknick?

Een bestemming - waar je graag een poosje wil vertoeven om tot rust te komen

Fiets of auto of zelfs met de beenwagen kan natuurlijk ook heel goed.

Tas, mand of anders om spullen in te vervoeren.

Lekkernijen - eten waar je blij van wordt.

Gezelschap - of juist niet.

Nooit gedaan? Oh het is ECHT het proberen waard.